In 2015 zit Lee Towers veertig jaar in het vak. Hoewel hij, ook alweer jaren, een 'fantastisch penthouse aan de boulevard van Scheveningen' bewoont, is hij nog altijd in de eerste plaats Rotterdammer. Drie, vier keer per week is hij in de stad. Als ambassadeur van het Havenbedrijf. Als zanger bij de start van de marathon. Als Leen Huizer bij de kapper en de opticiën. Als smulpaap in een van de betere restaurants.
Lee Towers loopt na een rugoperatie, inmiddels anderhalf jaar geleden, nog steeds een beetje stram, dus of het jubileumjaar tot grootschalige evenementen à la Gala of the Year in Ahoy leidt, valt nog te bezien. Maar bij het startschot van de Rotterdam Marathon stond hij toch maar weer op de Coolsingel om al die lopers toe te zingen dat ze ''ll never walk alone' en gisteravond nog gaf hij acte de présence op de Nacht van Oranje.
'Weet je,' zegt hij, als ik vraag of hij er nooit aan denkt om terug te komen naar Rotterdam, 'voor de afstand hoef ik het niet te doen. Precies 31 kilometer, dan ben ik midden in de stad. We zitten daar zo mooi, joh. Maar natuurlijk heb je in Rotterdam ook prachtige plekken. En zoals ik zeg, ik ben hier elke week wel een paar keer.'
'Na zo'n lunch hoef je thuis niet meer te eten'
Op deze zonnige, maar frisse aprildag ontmoet ik Leen op de openingsborrel van Salt & Tasty op het Kruisplein. Eigenaar Bjorn van Dijl *) en Schmidt-directeur Marcel van Breda zetten hun handtekening onder een samenwerkingscontract. 'Hij heet Van Breda maar hij is van Rotterdam, hoor,' zegt Leen. Ze staan samen op de foto hierboven. Bjorn kent hij weer uit Scheveningen waar hij (Bjorn dus) eigenaar is van Crazy Pianos. Er zijn hapjes (kibbeling, king krab, tonijn, mini-hamburgers) en er is wijn. 'Na zo'n lunch hoef je straks thuis niet meer te eten.'
Als Leen zo vaak in Rotterdam is, gaat hij dan ook uit eten?
'O ja, zeer regelmatig. Ook wel in de omgeving van waar ik woon, natuurlijk,' zegt hij. 'Maar we eten ook vaak in Rotterdam. Favoriet? Het Wereldmuseum. Heerlijk eten, een fijne zaak. Daar mag ik graag komen.' Hij kijkt even alsof hij overweegt om er meteen heen te koersen. 'En Old Dutch natuurlijk. Parkheuvel. Fred aan de Honingerdijk. Amarone aan de Meent.'
Dat zijn wel zaken die nogal een aanslag doen op de portemonnee...
'Ja, dat wel... Nou ja...' Lee Towers zit veertig jaar in het vak en hij heeft het bepaald niet slecht gedaan.
'Toch zijn het de kleine dingen die het doen,' zegt hij.
*) Voor wie het per se weten wil: héél in de verte familie van de auteur van dit artikel.