Geheimpje ervaren? Ga voor Schlemmer in de verborgen tuin!

De Buik ging langs bij het culture en culinaire icoon Schlemmer bijde niet-zo-geheime-tuin, die elk jaar van april tot en met oktober geopend is.

Schlemmer

Schlemmer. Wij wisten niet dat het ‘fijnproeverij’ betekent. En dat er ook een kunstenaar is met die achternaam, Oskar. Maar of de naam nou meer als verwijzing naar het een of ander is bedoeld, doet er niet toe – want voor beide is iets te zeggen. 

Al sinds 1984 wordt Haagse evergreen Schlemmer bezocht door artiesten die in de omliggende theaters optreden. Een van de mooiste musea van Den Haag, en misschien wel Nederland, zit op steenworp afstand van dit etablissement: Het Mauritshuis. Wij komen echter natuurlijk voor het gastronomische aspect en we blijken niet de enige te zijn.

Plein en binnenplaats 

De aanleiding voor ons bezoekje aan Den Haag is dat Schlemmer haar ‘secret garden’ niet langer geheim wil houden. Het is een sfeervolle binnenplaats achter het bekende café en restaurant dat de hele week geopend is. Een smalle overdekte doorgang geeft je toegang, al is binnendoor lopen ook wel een aanrader. De overdadige decoratie en verschillende kamers en zalen van deze zaak nodigen uit tot een bezoekje, voor als het weer wat minder is. 

Disco en fontein 

Ons tafeltje staat naast de fontein die de hele avond plezierig klatert, terwijl we uitkijk hebben op de discobol bij de bar en het groene licht dat daar vanaf komt. Pas later op de avond, als de zon onder is, kunnen we dit nu nog onbegrijpelijke stijlobject plaatsen. Dan geeft het een sfeer verhogend effect op de hoge muur.

Bijna alle zitplaatsen – zo’n 40 stuks – zijn bezet op deze zaterdagavond, dus de vraag is hoe geheim de tuin eigenlijk is. Het lijkt erop dat het Haagse publiek deze ‘parel’ goed weet te vinden. Ook als je niet komt eten, is een drankje doen op deze plek een prettige variatie op het drukke Plein. Je zit hier weliswaar middenin het centrum van Den Haag, maar zo voelt het geenszins. 

De gerechten van Schlemmer 

De kaart oogt klassiek door toppers van weleer als Schlemmersalade en steak, maar is wel degelijk gemoderniseerd met onder andere een poké bowl en vegan curry. Als voorgerecht nemen we een mix van oud en nieuw: Hollandse garnalencocktail en flammkuchen met spek. Beide precies zoals je ze hebben wilt: romig, vol en knapperig. 

Als hoofdspijs proberen we zowel vlees (lamsrack) als vis (dorade). De smaken zijn rijk, net als de garnering van krieltjes, groene asperges, tomaatjes aan de tak en wortel crème, dus we komen helemaal niets te kort. Sterker nog, we pauzeren ons diner even voor we naar de desserts gaan kijken.

Door een ruime selectie wijn-op-glas kunnen we ons eigen wijnarrangement samenstellen; we treffen geen enkele zeperd tussen de viognier, primitivo, sauvignon en malbec.  

Enthousiast en druk 

Als we onze voldane staat van zijn delen, doet onze serveerster een goede suggestie: het Schlemmerdessert (twee soezen met walnootijs, chocoladesaus en slagroom) kan namelijk ook in een halve portie worden gebracht. De frissere Romanoff durven we nog wel aan in zijn geheel. 

Wederom wordt door haar onze uitstekende keuze benadrukt, en het lijkt wel alsof ze zelf steeds intern smult van de gerechten als we ze bespreken. Erg enthousiasmerend. We zien desondanks ook dat het wel druk moet zijn. We komen gelukkig niets te kort en hebben daarom des te meer respect voor de bemanning, die de avond goed draaiende weet te houden.  

Gaan en terugkomen 

Bij ons vertrek krijgen we een ouderwetse ansichtkaart mee, met daarop een handgeschreven wens en de belofte op een flesje huiswijn van het huis bij ons volgende bezoek. We zitten nu al te broeden op een goede reden. Dagje strand en avondje schlemmeren? Een heel goed plan. En dan gaan we die curry en de burger proberen met een cheesecake na. Al sluiten we een museumbezoek en een high tea ook niet uit. Hoe dan ook komen we terug.