In de Haagse Reinkenstraat komen we graag voor brood, kaas en vlees. En natuurlijk voor een kop koffie. We komen er nu ook als we ons in de Alpen willen wanen zonder Duinoord te verlaten. Piek vertaalt eigenzinnig de grootste bergketen van Europa naar het bord. En zet er een geweldig glas wijn naast. We aten er een dessert zó lekker dat we het een naam gaven.
Reinkenstraat 105

Reinkenstraat 105 stond op ons netvlies gebrand als het donkere pand met eeuwig druipende kaarsen voor het raam. Die kaarsen zijn eindelijk weg. Er brandt nu licht en we kunnen er naar binnen kijken. Sinds Piek de zaak overnam, loopt het storm en kun je zien dat er gasten zijn. De zaak is fris. De brigade heeft flair. En de gerechten zijn eigenzinnig. Het is een broeiplek voor wie graag nieuwe keukens ontdekt.
Welkom in de Alpen

Van west naar oost strekken de Alpen zich ongeveer 1200 kilometer uit. Piek zorgt ervoor dat Den Haag nu ook een beetje in de Alpen ligt. De inrichting is een ode aan het berggebied. Kleuren refereren aan bergtoppen, alpenweides, bosgebied en water. De doorgang en suite toont haar houtstructuur en draagt zo bij aan een alpengevoel.
Veel belangrijker nog is wat er op de bordjes ligt. Denk bij de alpenkeuken verder dan schnitzel. De Alpen liggen in Monaco, Frankrijk, Zwitserland, Italië, Liechtenstein, Duitsland, Oostenrijk en Slovenië. De bergketen vormt daarmee een slim focuspunt met ruimte voor variatie. Dat geldt zowel voor spijs als wijn.
Gougères en huisgemaakte paté

Sommelier Victor Söhler is onze gastheer vanavond. Hij zet ons gretig een bordje gougères voor: kleine hartige kaassoesjes gevuld met ricotta en gruyère. Hij heeft er duidelijk zin in. We smullen ervan en gaan door met paté, in huis gemaakt, en brood.
Bij de paté serveert Piek escabeche van rozijnen. Bij deze wijze van bereiden gebruik je zuur (vaak azijn) en aanvullende smaakmakers om vlees, vis of groenten hoog op smaak te brengen. Nooit eerder aten we escabeche van rozijnen. Zoet, zuur en fris. De combinatie met de goed gekruide paté van varken is zalig.
Rösti met groene kruiden en mierikswortel

Na de alpensnacks is het tijd voor rösti. Leuk, want we komen dit nationale Zwitserse gerecht zelden tegen in Den Haag. Een verse rösti in het formaat van twee gestapelde rijstwafels ligt verstopt onder een groene kruidenweide op ons bord. Tussen kruid en rösti schuilt een laag mierikswortelcrème fraîche. De ronde aardappelkoek is weldadig van smaak en structuur.
Met onze ogen dicht genieten we met aandacht van dit ingetogen gerechtje. Warme, aardse en kruidige smaken bieden troost nu we het barre najaar ingegaan zijn. De portie is precies goed. Het glas Grüner Veltliner past er mooi bij.
Knödelsuppe en kastanjetortellini in bouillon

Terwijl we aan het najaar denken, serveert Victor twee borden soep. Piek vindt het belangrijk goede gerechten zonder vlees of vis aan te bieden. De knödelsuppe bevat twee hartige broodballen en is getrokken van champignons. We hebben de mond dus vol umami. Een mooi soepgerecht, volledig zonder vlees of vis, dat zonder gruyère ook vegan geserveerd kan worden.
Uit het tweede bord proeven we kippenbouillon met tortellini gevuld met puree van kastanje, pecorino en tijm. Zout, zoet en kruidig; ook dit soepgerecht pakt goed uit. Beide soepen mogen warmer geserveerd worden. We eten, zeker in het najaar, graag soep die dampend in het bord ligt.
Spätzle met paddenstoelen en uienjus

Eigenzinnig als Piek en Victor zijn, eten we als hoofdspijs vandaag geen kalfsschnitzel, “want die kent iedereen al”. In plaats daarvan proeven we spätzle met cantharellen en maitake (eikhaas) in een formidabele uienjus. Spätzle is een meelspijs en onderdeel van regionale keukens in en rond de Alpen. Het gerecht is bedekt met geschaafde gruyère en lepelt heerlijk weg. De jus heeft ziel. Dit is een gerecht dat we elk najaar willen eten.
Eend, zuurkool, pastinaak

“De ene dag hebben we de borst, de andere de poot,” vertelt Victor terwijl hij wijn schenkt. Wij proeven het gekonfijte pootje. De eend is goed bereid. De grof gesneden zuurkool erbij is zalig. Van pastinaak draaide de keuken een fluweelzacht, lichtzoet zalfje. De jus van het karkas van de eend is goed op smaak. We zouden dit gerecht ook een keer willen proeven met aardappelpuree.
Crème caramel en chocoladecake

Het is een klassieker. En heerlijk wanneer goed uitgevoerd. Goed uitgevoerd is de crème caramel bij Piek absoluut. De crème is lichtzoet en fris en de saus smaakt heerlijk gebrand naar karamel. Dit nagerecht vinden we perfect in balans.

Hoe goed de crème caramel ook is, ons zoete klapstuk van de avond is een fantastisch lekkere chocoladecake met negen laagjes. De cake moet nog op de kaart, dus we dopen hem ter plekke “Choconeun”. Een nagerecht dat zo lekker is, verdient een eigen naam, vinden we. Dit is een dessert waarvoor we na het eten thuis even bij Piek aan de bar willen aanschuiven.
De cake bestaat in zijn huidige vorm uit drie keer drie laagjes bavaroise van Ovomaltine (poeder van moutextract, cacao, suiker en wei), hazelnootpraliné-marquise (gemaakt van pure chocolade en ei) en blackout sponge (denk aan een kruising tussen brownie en cake). Een lust voor het oog. Een lust voor de mond. Gebrande hele hazelnoten en zoutvlokken maken het gerecht mooi af. Heerlijk!
Uniek en eigenzinnig in Duinoord

We zijn blij dat Duinoord een moderne, unieke en eigenzinnige plek rijker is. Een plek waar je mooi kunt eten. Een plek waar wijn met zorg uitgezocht wordt. Een plek waar andere smaken dan moderne zuren ons smaakpalet beheersen. Een plek op babyfoonafstand voor wie samen de werkdag wil doornemen bij een fijn glas wijn en een lekker bordje. Aan tafel, aan de bar of aan het raam. Een plek waar brigade en gasten elkaars namen gaan kennen.
Piek brengt licht, sfeer en bravoure naar de Reinkenstraat. Ga de alpenkeuken van Piek zelf ervaren, ook als je buiten Duinoord woont. Piek zal een belangrijke buurtfunctie gaan invullen. Wij vinden het absoluut de moeite waard om ook van buiten de buurt de alpenkeuken te komen ontdekken.