Als ze bij Bar Piek trek krijgen, laten ze Tante Bep komen

Katja heeft op 30 april een piekervaring. Voor het eerst in 44 jaar kan zij haar verjaardag vieren zonder dat alle aandacht uitgaat naar een of andere koningin. Ze straalt al bij voorbaat als ze met Piek ter Haar overlegt hoe ze het zal aanpakken. Want het feestje is in Bar Piek. 'Een barretje tussen de animeerbarretjes aan de Scheepstimmermanslaan,' noemde Piek het in haar mailtje aan De Buik.

Dus wij stappen op een donderdagavond haar barretje binnen. Groot is het inderdaad niet, een pijpenla. Als je op een van de krukken in de lengte van de bar zit, kun je bijna met je rug tegen de muur leunen. Achterin is een opkamertje. Toen het hier nog zeemanscafé Kramers was, woonden de toenmalige uitbaters daar achter de zaak. Daarna is het even een animeerbar geweest: 'Vandaar die paal,' zegt Piek die eigenlijk Angelique heet. Voor ons geestesoog zien we daar nu danseressen omheen slingeren, eerder was die paal ons niet eens opgevallen.
Al deze informatie hebben we te pakken als we nog geen vijf minuten binnen zijn. Het is maar om aan te geven wat voor formidabele barvrouw Piek is. Ze heeft oog voor wie er binnenkomt, maakt een praatje en schenkt in één moeite door je favoriete drankje. Tegelijkertijd overlegt ze over Katja's verjaardag. Olijven, nootjes? Hoeveel man? En verstrekt ze ons dus de informatie voor dit verhaal.

Na acht jaar Bonaire terug naar Rotterdam

Zo had ze een tatoeageshop aan de Rodenrijselaan voordat ze Rotterdam verruilde voor Bonaire. Daar dreef ze een bar en later een Thais restaurant. Voor de Amerikaanse klanten had ze Cubaanse sigaren die in de Verenigde Staten door de handelsboycot niet verkrijgbaar zijn. Maar goed, na acht jaar kwam ze terug naar Rotterdam en ja, wat nu te doen?
Ze dacht dat met haar cv niemand op haar zat te wachten en begon anderhalf jaar geleden dan maar haar eigen bar, of barretje dus. Het was een bewuste keuze om in het Scheepvaartkwartier te gaan zitten, zegt ze. Net zo bewust is de keuze die ze maakte voor haar dranken. Bier van Warsteiner, mooie whisky's, goeie gin-tonics en als je jenever vraagt, krijg je een Zuidam uit zo'n apothekersfles. Je knapt er inderdaad van op. Maar ook de Indiase whisky die Piek me liet proeven, had een weldadige uitwerking op mijn gestel.
Zo onderscheidt Bar Piek zich van de andere bars in de straat, maar natuurlijk ook door de omstandigheid dat hier geen animeermeiden rondlopen. De tent rechts van Piek, op de hoek met de Westzeedijk, is trouwens gesloten. Voorgoed? Ze zijn er nog wel op het rijtje, animeerbars, en om de hoek. Maar intussen heb je hier ook zaken waar je gerust je kinderen mee naartoe kunt nemen. Blauw, La Pizza, straks op de hoek tegenover het Westelijk Handelsterrein The Butcher Club.

'Wat zou ik hier gaan koken?'

De aanwezigheid van genoemde restaurants (zwijgen we nog over Huson aan de overkant, Kip en Le Quartier du Port verderop en het Westelijk Handelsterrein zelf) is er de reden van dat Piek niet aan eten doet. 'Wat zou ik hier gaan koken?' zegt ze. 'Als we trek krijgen, laat ik (internetbezorgdienst) Tante Bep komen. Ik heb trouwens een hekel aan die frituurlucht en die is ook nog eens slecht voor de bierglazen.'
Een argument waar geen speld tussen te krijgen is. Des te verwonderlijker is het om te zien dat verschillende gasten aan de bar een sigaret opsteken. Hm, eenvrouwszaak zeker?