In no-time drie gangen in de pop-up Tijger Eetclub

Al weken voordat het International Film Festival Rotterdam gisteren van start ging, vroegen vrienden me wat ik ga kijken, maar aangezien ik altijd terechtkom bij ingewikkelde Tsjechische films met Japanse ondertiteling, weet ik het zo net nog niet. Wat ik belangrijker vind, is waar ik ga eten. Mijn collega's Mirjam en Gijsbregt schreven de serie Eet je wel genoeg tussen het festivalfilms kijken door? Daar kwam ook de Tijger Eetclub in langs, een restaurant dat alleen bestaat tijdens het festival.

De mannen achter het restaurant zijn Laurence van Bergeijk van de Sticky Fingers-bus op de Parade en de indrukwekkend bebaarde Paul Sharo. Die ken ik vooral als de man achter Man met Bril-koffie. Overigens weet hij ook hoe je mensen een meer dan fatsoenlijk bord voorzet, hij had eerder het restaurant Wijn & Water in het Lloydkwartier. De eerste vraag is natuurlijk: waarom dit? 'Ik wilde al langer wat doen tijdens het filmfestival. Er hangt gewoon zo'n gave sfeer, heel de stad heeft internationale allure. Eerdere jaren lukte het niet, maar nu dus wel. Overigens zal Laurence in Birma toen we dit pand konden krijgen. Toen hij weer op Schiphol aankwam, had-ie veertig voicemails en tweehonderd sms'jes van me.'

Klassieke steak, kabeljauw uit Noorwegen

Het lukte dit keer zeker. De Tijger Eetclub huist in de voormalige Unie aan de Mauritskade, volgens mij hebben ze alleen de glazen hoeven afstoffen. 'Het idee is dat je hier snel, maar goed kunt eten. We hebben gekeken wat haalbaar is, drie gangen lukte vandaag in een half uur.'
Kijk, dan kun je wél je film halen. Op de kaart staan fijne dingen. Klassieke steak met friet en hollandaisesaus (€ 16,50), maar ook skrei (Noorse winterkabeljauw), puree, geroosterde wortel, bleekselderij en champagnesaus (€ 16,50). Na de opening van FG Food Labs eerder op de dag met alle hapjes vandien liet ik een hele maaltijd maar even voor wat het was. De oplegkaas, chorizo en kippenpootjes die als hapjes op de kaart staan, gingen wel weer dankbaar naar binnen. Net zoals de verrassend lekkere cava. Het nagerecht dat voorbij kwam voor een tafel verder zag er ook al indrukwekkend uit.
Het voordeel van een tijdelijk restaurant is dat de ploeg er vol voor gaat, dat merk je. De sfeer zit erin. De eerste dag werkten ze vóór acht uur 's avonds al meteen achtenveertig man weg. Je kunt er overigens ook voor de lunch terecht voor broodjes of soep. Mocht je op vrijdag of zaterdag na de film nog zin hebben in gezelligheid, de Tijger Eetclub verandert dan in de Tijger Dansclub. Grom, zeg ik.