Lekker Casa met Saida en Abdelkader Benali

Kan elke literaire schrijver ook een kookboek schrijven? Abdelkader Benali kan dat in ieder geval wel. Samen met zijn vrouw Saida Nadi-Benali heeft hij met Casa Benali een meer dan vrolijk kookboek over de Marokkaanse keuken samengesteld. 

Casa Benali geeft een schets van het eigentijdse leven dat de Benali's leiden en hoe koken hen daarin verbindt. Samen reizen ze veel, en na het lezen van het boek wil je meteen een lang weekend naar het MarokkaanseTanger. De recepten zijn mouth-watering en goed maakbaar in een gewone huis-tuin-en-keuken-keuken. Elk recept krijgt een uitleg dat met veel humor is doorspekt en onderhuidse plaagstootjes niet uit de weg gaat.

Saida, modeontwerpster en Abdelkader, Rotterdamse slagerszoon die als schrijver op zijn 19e in 1996 debuteerde met Bruiloft aan Zee en daarnaast ook aantrekkelijke televisieprogramma's maakt, zijn echte smulpapen. Voor elk deel van de dag is wel een recept. In de ochtend kun je kiezen uit harsja, een soort panbrood zonder gist, spiegelei à la vader Benali of baghrir, de duizend-en-een-gatenpannenkoek.

Een prettige lunch maak je met bisasara, de Marokkaanse erwtensoep, chakchoukha, een doe-het-zelf-eiergerecht of charmoula van Saida's ma - waarbij je als lezer nog even meekrijgt dat Marokkanen van soppen houden met kleine stukjes brood.

In de avond kom je ook niet meer om van de honger met kikkererwtensoep Harira, een couscous die nooit meer kan mislukken, pizza van Saida's pa of zoete dorade met zeevruchten. En als dessert is koude wortelsoep favoriet bij de Benali's. 

De recepten dragen natuurlijk het boek, toch zit de crux in de verhalen die worden verteld. We mogen meekijken in de mystieke wereld van de Marokkaanse keuken. Kleine geheimen, rituelen en gewoontes worden op (ja hoe kan het ook anders) literaire wijze onthuld. Zo leer je dat Marokkanen breed of diep eten.

Breed eten doe je met één gang en één bord en daaromheen enkele schaaltjes salade, aubergines, rauwe ui en gehakte spinazie. Diep eten - dat doe je niet dagelijks -  is gekoppeld aan het aantal tafellakens dat op tafel ligt. Voor elke gang wordt namelijk een apart tafellaken gebruikt. Hilarisch is het verhaal waarin Abdelkader vertelt hoe hij bij de commissaris van Fes een paar dagen nodig had om bij te komen van de copieuze lunch die hem was aangeboden. 

El Harouchi

Geïnspireerd door de Benali's moest ik met weemoed terugdenken aan de succesvolste Marokkaanse chefkok die Nederland tot nu toe heeft gekend: Mo El Harouchi. Hij bleek een kooktalent van jewelste. Zowel Robert Kranenborg als Cees Helder leerde hem de kneepjes van de haute cuisine en geloofde in zijn talenten.

El Harouchi opende in 2006 zijn restaurant Solo in Gorinchem. Vijf jaar lang wist hij daar op Michelinniveau te koken met zijn sterk door Marokkaanse invloeden doorspekte Franse keuken. Zelf ontdekte ik hem zo'n vijf jaar geleden. Uit die periode stamt ook zijn kookboek, met goddelijke, goed te maken receptuur. De granaatappel is daardoor nu mijn grote vriend.

Waar de integere El Harouchi wellicht heeft gedacht dat hij pas aan het begin stond van een culinaire topcarrière, bleek dit zijn hoogtepunt te zijn. In 2011, in een pikdonkere winternacht, reed hij met forse snelheid over een Gorkumse dijk, waar hij onfortuinlijk ergens uit de bocht gevlogen moet zijn. Hoewel hij de klap overleefde, is uit zijn brein nooit meer een ongeëvenaard recept gekomen. Afgelopen najaar sloot zijn Solo zijn deuren.

El Harouchi noem ik bewust, omdat hij ongetwijfeld voor meer mensen in Nederland de deur heeft geopend naar de Marokkaanse keuken. De Benali's geven daar met Casa Benali een extra klap op. Ze zetten niet alleen de deur wagenwijd open, ze sleuren je met je haren erbij. Hun verhalen en recepten werken zo aanstekelijk dat op mijn verlanglijstje voor kerstmis dit jaar in ieder geval een tajine staat met een berg aan kruiden om mijn eigen ras el hanout te kunnen maken. Met dit kookboek verlang je niet alleen al naar het vervolg erop, maar solliciteren de Benali's direct naar een eigen reis- en kookprogramma op tv. 

Boodschappen

De Benali's geven in een apart hoofdstuk aan waar zij hun Marokkaanse boodschappen doen, in met name Amsterdam, niet onlogisch als je daar nou eenmaal woont. Maar in Rotterdam zijn er natuurlijk voldoende alternatieven. Ik ken in ieder geval een aantal zaken waar je goed terecht kunt voor Marokkaanse delicatessen (meer tips zijn superwelkom op De Buik): Slagerij Salima, aan het Mathenesserplein 77, 'de Marokkaanse Albert Heijn' Tanger aan de Nieuwe Binnenweg 386 (sowieso een belevenis), en zeer waarschijnlijk de allereerste Marokkaanse slagerij in Rotterdam: Lakarusch op de Nieuwe Binnenweg 101. Ook op de markt op de Binnenrotte en in de Markthal zijn goede Marokkaanse kramen met kruiden te vinden.

Meer informatie over het besproken boek zie onder 'direct bestellen' rechts. 

Het boek van El Harouchi - De Franse keuken omarmd door de warmte van Marokko (ISBN 978-90-8978-021-4; oorspronkelijke prijs € 45) is alleen nog antiquarisch verkrijgbaar.

Foto boven: Medina van Casablanca, Marokko door Wim de Jong, portret Abdelkader en Saida Benali door Lisa Klappe.