Vrouwen hoor je het wel vaker bestellen: 'Doe mij maar een paar voorgerechtjes in plaats van een hoofdgerecht.' Het zal wel aan de neiging liggen altijd van andermans bord te willen proeven en de nieuwsgierigheid naar zoveel mogelijk smaakervaringen. Of heb ik het misschien over mezelf?
Feit is dat de verfijnde kleine hapjes de restaurantwereld veroveren. En blij toe. Dat maakt zo'n event als Rauwkost zo prettig, daar laten Rotterdamse chefs hapjes van hun kookkunst samplen. Zo kun je tenminste wat variatie op. Ook in de restaurants neemt de selectie voorgerechten toe en kijkt niemand meer op als je alleen die bestelt. Of de kaart bestaat helemaal uit het kleinere formaat 'tussengerecht'.
Tapas, izakaya, fingerfood en bierhap
?Het valt op dat chefs van vandaag graag technieken uit een ander eetcultuur toepassen op zelf gekozen ingrediënten. Sushi van Hollandse groenten. Eetbare landschapjes uit de Scandinavische keuken verzameld uit het park in de buurt. Franse technieken, maar dan zonder boter en met Aziatische smaken. De uitdaging als je een heel gerecht wil verkleinen tot een hapje is om alle verhoudingen te laten kloppen. De smaken en texturen komen in één keer samen in de mond.
Gisteren ging ik naar het ultieme hapjesfeest: het éénjarig bestaan van restaurant Dertien van Pepijn Schmeink en Japans restaurant Yama van Hiroaki Yamamoto. Het diner was in Izakaya stijl. Een kleine Wikipedia search geeft aan dat een 'Izakaya' een bar is waar hapjes bij de drank geserveerd worden. Het woord komt van 'i' (verblijven) en 'sakaya (sake-winkel). Altijd leuk om te weten als conversatiestarter.
Een diner van 20 hapjes?
Het Izakaya style dinner bij Dertien bestond uit een verbluffend bacchanaal van ruim twintig gangen kleine gerechten met sake rijstwijnen, andere wijnen en bier. Team Yama stond in de ene hoek sushi te maken, buiten in de storm op de bbq yakitori spiesjes te roosteren en romige tofu hapjes te serveren, terwijl team Dertien beneden in de keuken carpaccio van ree sneed, achter de bar in de houtoven geroosterde aubergine met miso bestreek en gefermenteerde bietencombinaties creëerde.
Het was een mooie dinsdagavond waar het ons-kent-ons gehalte hoog was omdat het voor veel restaurants een sluitingsdag is. Hét moment voor koks en partners om zelf te gaan genieten en dus zaten wij aan tafel met Restaurant De Jong, Bistro Du Bac en ontbijt/lunchplek Picknick. Er bleef nergens een kruimel van over en zelfs de uit de toon vallende Japanse mix zoutjes gingen zonder enige gêne bij de chefs naar binnen.