Culinaire wereldreis op de Vakantiebeurs

Dat een vakantie pas geslaagd is als je er lekker kunt eten, weten wij natuurlijk al lang. Leuk zo’n Thais strand, Griekse ruïne of Braziliaanse jungle, maar daarna graag de lokale keuken ontdekken. De jaarlijkse Vakantiebeurs wordt gelukkig steeds interessanter voor foodies. Onder het motto ‘Je zou zweren dat je er al was’ heb je na een dagje beurs Japanse poffertjes geproefd, geluncht in de Afrikaanse bush, Turkse thee gedronken in Duizend-en-één-nacht, Spaanse tapas besteld en een pul weggewerkt in een Oostenrijkse Bierstube. Daarnaast is er in Hal 7 een mondiale food market, met food trucks, gezellige terrassen en kramen vol specialiteiten en lokale producten. Een soort Markthal in het klein, waar je kunt proeven en kopen.

Culinaire Route

Voor wie uit alle windstreken culinair verrast wil worden, is er ook dit jaar weer een Culinaire Route uitgezet. Heel handig, want zo kom je meteen in alle hallen. Je koopt hiervoor een ‘strippenkaart’ (€7), waarmee je bij 7 stands een lokaal gerecht of product kunt proeven.De culinaire route is er ook speciaal voor soloreizigers. Iedere dag om 15.00 uur start deze tour met een cocktail in Hal 7. Hoe gezellig om zo medereis- en eetliefhebbers te ontmoeten!

Duitse wijnen

We beginnen in Europa, bij ‘gastland’ Noord-Engeland, in een soort Britse pub. Hier geen bijster origineel gerecht, maar wel een voortreffelijke muffin. Typisch Engels voor bij de afternoon tea en heerlijk als tussendoortje. Snel door naar onze Oosterburen, want het is tijd voor drank! We mogen kiezen uit enkele Duitse wijnen, van een Spätburgunder uit de Pfalz en een Pinot Blanc uit Nahe tot een Cuvée uit Rheinhessen en een Riesling uit de Moezel. Wij gaan voor de laatste en dat blijkt een goede keus. Dacht je enkele jaren geleden bij Duitse wijn nog meteen aan een zoete Riesling die je suffe tante altijd bestelt (met ijs!), tegenwoordig doen Duitse wijnen niet onder voor flessen uit andere bekende wijnlanden. De Riesling is de populairste witte druivensoort van Duitsland en kan naast de bekende zoete wijnen ook heerlijke droge wijnen voortbrengen. De droge Rieslings zijn lekker fris en passen bijvoorbeeld uitstekend bij Aziatische of Zuid-Amerikaanse gerechten. Hartstikke fusion!

All American doughnut

We steken de oceaan over (we lopen van Hal 9 naar Hal 3) en komen aan in de Verenigde Staten. De countryzangeres horen we al, dus daar moeten we zijn. Op een gezellig pleintje staat naast het podium een Airstream caravan (denk: All You Need Is Love), omgetoverd tot Amerikaanse ‘diner’, waar onder andere sandwiches pulled pork worden verkocht, vers van de barbecue. De Culinaire Route biedt een donut. Kleine tegenvaller, maar hij is wel ontzettend lekker! En gelukkig zonder mierzoete glazuurlaag.

Caribische snèks

In de Caribbean Village is het traditiegetrouw lekker druk en lekker warm. En dat is niet zo gek, want als je nog niet in de vakantiestemming was, ben je het nú wel. Er speelt een Caribische brassband, er worden kleurrijke cocktails gedronken en er lopen ‘locals’ in indrukwekkende carnavalkostuums. In Curaçao worden we getrakteerd op keshi yena, een Caribisch gerecht dat letterlijk ‘gevulde kaas’ betekent, omdat het traditioneel wordt gemaakt door een uitgeholde kaas te vullen met een mengsel van vlees, ui, tomaat, olijven en rozijnen. Wie op ‘de eilanden’ is, moet dit zeker een keer bestellen. Ook hier in Utrecht smaakt het heerlijk en wanen we ons even aan de Grote Knip. Keshi yena wordt overigens tegenwoordig meestal gewoon in een ovenschaal gemaakt.

Het Caribische feest gaat door, want de volgende stop is op de Dominicaanse Republiek. Deze keuken is nog vrij onbekend, dus leuk om eens wat te proberen. We krijgen moro de guandules en albondigas de pescado. Vrij vertaald: rijst met bonen en visballetjes in kokossaus. Dit traditionele Dominicaanse gerecht wordt vaak gegeten als lunch. Vooral op het noordoostelijk gelegen schiereiland Samaná (Google op een druilerige dag eens wat afbeeldingen) zijn dergelijke visballetjes een specialiteit en vind je ze in alle varianten. We smullen ervan en bijna gaan ook onze voetjes van de vloer.

Spekkoek met likeur

Na deze heerlijke hartige hapjes hebben we weer trek in zoetigheid. We hadden het al zo gehoopt… Indische spekkoek! We nemen een verrukkelijk groen-bruin-gelaagd stuk en krijgen er ook een glaasje Sayah spekkoeklikeur bij. Wat een verrassende smaak, je proeft duidelijk de Oosterse kruiden. We raken geïnspireerd en vragen of we zelf ook eens een poging kunnen wagen spekkoek te maken. Het blijkt een secuur en tijdrovend klusje te zijn, dus we besluiten binnenkort weer eens naar de toko te gaan. Oh nee, om een ticket naar Indonesië te boeken!

Sundowner in Zuid-Afrika

Laatste stop: Zuid-Afrika. Hier wacht ons een bunny chow. Dit is een uitgehold stuk brood gevuld met een gekruide curry, dat enigszins aan boboti doet denken. De bunny chow komt oorspronkelijk uit Durban, waar veel Indiërs wonen, en daar kunnen de chows soms wat pittig zijn. Hier is deze milde variant – gecombineerd met een Savanna Dry – een heerlijke afsluiter. En weten we inmiddels welke bestemmingen op onze bucket list van 2016 staan? We slapen er nog een nachtje over, maar weten zeker dat we weer vakantiedagen te kort gaan hebben.

Je kunt nog t/m zondag 17 januari naar de Vakantiebeurs in de Jaarbeurs in Utrecht.