Ondertussen in Amman: een mekka voor vegetariërs

Jordanië. Het land dat faam kreeg door wereldwonder Petra heeft veel meer te bieden dan eindeloze zandduinen, kamelen en wellness resorts aan de Dode Zee. Door haar geografische ligging en samensmelting van nationaliteiten heeft Jordanië een rijke foodcultuur. Moniek ging op reis en nam mee: papier, pen en een nieuwsgierige buik.

Voor ongeveer 370 euro koop je een retourtje van Amsterdam naar Amman, maar dan moet je op de heen- en terugweg wel even overstappen op Europese bodem. Geen probleem voor deze avontuurlijke backpackster. Gewapend met een Lonely Planet, een keffiyeh (traditionele sjaal) om mijn schouders en genoeg Jordaanse dinar ging ik, geheel onvoorbereid, Jordanië ontdekken binnen tien dagen. Van Amman via de Dode Zee door naar Petra en de woestijn om uiteindelijk in Aqaba te 'stranden'. Dat was het plan, hoe en wat zouden we wel zien.
Het woord 'gezelligheid' kennen de Jordaniërs niet, maar minder gezellig zijn ze er niet door. Bij ieder contactmoment met de lokale bevolking blijkt dat gastvrijheid onderdeel is van hun DNA. Kom je even snuffelen bij de antiquair? Eerst een glaasje zoete thee! Bijkomen van je massage in de hamam? Kom even bij met deze yoghurt. Loop je voorbij een groepje lunchende studenten op het heetst van de dag? Kom bij ons zitten in de schaduw en eet gezellig mee!

Hoorn des overvloeds, de shisha borrelt

Eten en drinken is een groot onderdeel van het dagelijks leven. Dat zie je, hoor je én ruik je! Waar je in Rotterdam aangewezen bent op een broodje pom of een pita kaas na tien uur 's avonds, kun je hier met een gerust hart om middernacht nog aanschuiven. De kinderen rennen high van de suiker rond terwijl de moeders zich tegoed doen aan de zoveelste gang van de hoorn des overvloeds en de vaders zitten te borrelen aan hun shisha (waterpijp).
Alcohol is nog niet helemaal geaccepteerd hier, dus ik bestel meestal een limonana bij het avondeten: een versgeperste limoen-mintsap met een vleugje suiker. Fris, dorstlessend en verslavend lekker. Voor het eten kiezen we vaak voor een mix van verschillende vegetarische gerechten (mezzes). Oude bekende zoals de kikkererwtenpasta hummus, falafel, maar ook voor mij onbekende gerechten als baba ghanoush (auberginepasta), tabouleh (bulgursalade), moutabal (aubergine en knoflook), fatoush (salade van groenten met stukjes gedroogd brood) en haloumi (vergelijkbaar met feta). Bij iedere maaltijd wordt een mandje met platbrood geserveerd waarmee je heerlijk kunt dippen.

Overal zijn de mezzes net even anders

Overal waar we kwamen, bestelden we allerlei nieuwe vega mezzes. Ging dat niet vervelen? Niet echt, want op alle plekken maakten ze de gerechten net even anders. De award van de beste maaltijd gaat naar Hashem restaurant in downtown Amman. Langs de straat staan tien tafels met witte plastic stoelen geparkeerd, neem er plaats en laat je verwennen. Aan menukaarten doen ze niet, wel aan de keuze tussen thee of water. Niet op borden, maar op wit papier wordt de gehele tafel vol gezet met kleine gerechten voor de rest van de tafel om te delen. De falafel en yoghurtdip zijn de rest van de reis niet meer overtroffen, grandioos lekker! En voor de omgerekende twee euro hoef je het niet te laten als Hollander.