Marie Cécile Thijs voegt mystiek toe aan voedsel

Voedsel is om op te eten – dat spreekt vanzelf. Maar je kunt er ook naar kijken. Wanneer de Rotterdamse fotograaf Marie Cécile Thijs ernaar kijkt, ziet ze niet in de eerste plaats een gerecht, maar een foto. Haar beelden zijn 'losgezongen van de alledaagse keuken', zoals ze het zelf verwoordt. De Buik van Rotterdam is verheugd dat Marie Cécile haar foodfoto's bij ons wil laten zien. Vandaag de eerste uit de reeks.

Marie Cécile Thijs fotografeert al vanaf haar kindertijd. Na de middelbare school ging ze mode doen aan de kunstacademie, maar ze kwam erachter dat ze liever wilde studeren. Ze switchte naar een rechtenstudie. Tijdens haar loopbaan als advocaat (o.a. bij NautaDutilh) werd ze gevraagd voor het bestuur van de Nederlandse Vereniging voor Fotojournalisten. Daar zag ze van dichtbij dat je van fotografie ook je vak kunt maken - meer dan dat zelfs. Het was liefde op het tweede gezicht, aldus de fotografe. Ze koos ervoor voor zichzelf te beginnen als fotograaf, vanaf 2000 voltijds. Het was een goede keuze: veertien jaar later is zij een succesvolle fotograaf met een eigen signatuur, een studio in het centrum van Rotterdam, en exposities in binnen en buitenland. Haar werk is onder andere opgenomen in de collectie van het Rijksmuseum Amsterdam.

Geïnspireerd door zeventiende-eeuwse meesters

Marie Cécile is in de eerste plaats portretfotograaf, waarbij zij het begrip portret ruim opvat. Zij is geïnspireerd door de meesters van de zeventiende-eeuwse schilderkunst. Dat zien we terug in het zachte licht in haar foto's. Dat licht geeft rust en ruimte aan het onderwerp, en ook aan de kijker. Haar portretten doen denken aan stillevens. Maar andersom geldt ook: haar stillevens zijn een soort portretten. Het is alsof we de persoonlijkheden van de gefotografeerde groenten, fruit, vis of zelfs spareribs leren kennen, als we naar haar werk kijken.

Haar foodfoto’s zijn de afgelopen twee jaar wekelijks gepubliceerd in FD Persoonlijk, het magazine van Het Financieele Dagblad. Daarvoor maakte ze al eens een serie portretten van chef-koks in haar studio. Culinair journaliste Hilary Akers schreef de teksten. Die koks portretteren vond ze een geweldig leuke ervaring. Ze voelde verwantschap met de koks: het werken met hart en ziel, het maken van nieuwe dingen, het op zoek gaan naar de essentie van producten en smaken - een zoektocht die je tegelijkertijd langs het aardse en het mystieke voert.

Het fotograferen van food is ondertussen een vast onderdeel van haar werk geworden, een onderdeel waar ze veel plezier in heeft, en waar ze nog niet op uitgekeken is. Haar foodfotografie krijgt ook internationale erkenning: haar werk vond zijn weg naar het Franse Gault Millau Magazine, en ze veroverde dit jaar de eerste plaats in de International Photography Awards.  Dat ze zelf geen hobbykok is, is misschien wel een voordeel. Marie Cécile Thijs ziet niet meteen een gerecht voor zich als ze voedsel fotografeert. Dat is iets voor andere zintuigen. Die ze trouwens wel laat werken, want ze waardeert goed eten en eet regelmatig buiten de deur. Maar wanneer ze een foto gaat maken in haar studio kijkt ze vooral: 'ik bekijk de dingen alsof ik ze voor het eerst zie’. Een fenomenologische manier van kijken, noemt filosoof Désanne van Brederode dat in de inleiding die ze schreef bij het boek Characters dat Marie Cécile vorig jaar uitbracht.

Vandaag zien we een foto met de titel Goat Cheese & Red Fruit uit de serie Food Portraits. De rode zomervruchten en de geitenkaas zijn bij elkaar gebracht, omdat zij een bekende combinatie vormen in de Poolse keuken. Het beeld is Marie Cécile Thijs ten voeten uit. De producten zweven in de ruimte als asteroïden in een sterrenstelsel dat ver weg van ons staat. De begrippen ruimte en tijd krijgen hier een andere dimensie. Tegelijk leidt het beeld de kijker naar de essentie van het fruit en de kaas. Maar wat is die essentie? Dat is eigenlijk een mystieke vraag.

Hoe het fruit en de kaas in de ruimte zweven is tevens een mysterie. Marie Cécile vertelt er liever niet te veel over. Zij is vooral een beeldenmaker. Ze bedenkt het concept, gaat op zoek naar bijzondere ingredienten, en werkt het geheel uit in haar studio. Beeldmanipulatie op de computer speelt niet zo'n grote rol als veel mensen denken: 'Photoshop is voor mij geen doel, maar een middel’, maar wat nog belangrijker is: 'mensen moeten niet gaan nadenken over hoe een foto gemaakt is'. Dat leidt alleen maar af van het beeld.

Foto's: (c) Marie Cécile Thijs