De kop is eraf. Robert Allen is aan zijn Great European Food Adventure begonnen. De komende dertig maanden reist de Noord-Ierse journalist, schrijver en boer over het continent om er de traditionele gerechten en ingrediënten van 51 verschillende landen in kaart te gaan brengen.
Het project moet rond 2015 een viertal kookboeken, een serie reisprogramma’s voor tv en een online-database opleveren.
Allens veldwerk startte half oktober in Rotterdam. Hij sprak hier met onder anderen enkele chefs over bij uitstek nationale schotels, snacks en producten als kruidnoten, poffertjes, slavinken en snert. Uiteraard ontsnapte ook uierboord niet aan zijn aandacht. Per slot van rekening is het aloude Rotterdamse recept voor gebakken koeienuier, ofwel ‘volksbiefstuk’, voor zowel binnen- als buitenlandse begrippen écht iets bijzonders. De cameraploeg die Allen in zijn kielzog zal volgen, moet dus zeker nog langs restaurant Old Dutch in de Rochussenstraat. Voor zover wij weten is dat de enige locatie in Nederland (en de wereld?) waar uierboord nog op de kaart staat.
Marihuana
Dat de keuze op Nederland viel als vertrekpunt van zijn Great European Food Adventure, vindt Allen vanzelfsprekend. Onze nationale keuken blinkt weliswaar niet uit in een verfijnd, in de historie verankerd gastronomisch repertoire. Maar wij onderscheiden ons in Europa, samen met de Scandinaviërs, wel door de geestdrift waarmee we bijvoorbeeld onze eigen groentengewassen weer op de menukaart zetten. ‘In Ierland’, klinkt het sarcastisch uit boer Allens mond, ‘denkt een collega tegenwoordig dat je marihuana verbouwt als je wat munt hebt gezaaid’.
Dakakker
Robert Allen blijkt in Rotterdam desondanks toch nog aangenaam verrast door de mate waarin het ‘groendenken’ hier heeft toegeslagen. Jonge Rotterdamse chefs met wie hij erover van gedachten wisselt, weten werkelijk waarover ze het hebben als het gaat over groenten, zaden en eetbare bloemen. En ook over stadslandbouwprojecten als de dakakker op het Schieblock kan hij zich hogelijk verbazen: ‘Jullie doen het hier toch maar. Ik verwacht niet dat ik er daar op mijn Europese reis veel van ga zien. Ik schreef nog niet zo lang geleden een roman die zich afspeelde op een dakakker, maar mijn Ierse uitgever wilde er niet aan. Zoiets bestaat niet, wist hij zeker. Hahaha.’