Moni en Peter vieren 100ste eetdate bij Parkheuvel

Moni: Wat zijn de instructies voor morgen?

Peter: Om tien voor zeven bij jou beneden op de fiets. Dresscode: geen idee. Wat draagt men bij de sterren?

Moni: Sjiek in pak mét das!

Peter: Echt waar?! Ik lees hier dat 'netjes' vaak voldoende is voor een sterrenrestaurant, en dat tenue de ville een mooie keuze is. Maar ik ben er in vol ornaat. Het is tenslotte ons feestje.

Ze waren al weken bezig met die honderdste, de mijlpaal, het onhaalbaar geachte getal. Moest het een superlatief worden, of juist een eenvoudig restaurant waarbij werd teruggeblikt op tien jaar uit eten? Moest het iets nieuws zijn of een klassieker? Uiteindelijk werd het toch het restaurant dat ze altijd al hadden bedacht voor dit jubileum. Nooit hadden ze serieus overwogen hier eerder te gaan eten, want het was typisch een restaurant voor de honderd. En nu was het zo ver. Parkheuvel werd gebeld voor een reservering voor twee.

Die ene lunch telde niet mee op de lijst

Moni: Eigenlijk mochten we, volgens de door onszelf opgelegde regels, niet naar Parkheuvel, omdat we daar al een keer geluncht hadden. Die lunch was echter op uitnodiging van een wijnleverancier en werd geserveerd in de kamer die grenst aan het restaurant. Omdat we, zestig restaurants verder, vonden dat die keer eigenlijk niet meetelde, waagden we ons op de fiets naar het moderne, door architect Klunder ontworpen pand op de heuvel in het park bij de Euromast. Op naar mijn oude stageplek!

Peter: Ja, dat is waar! Je hebt daar nog gewerkt een jaar of vier geleden. Driedubbel spannend dus voor meneer Van Loo: Moni en Peter voor nummer 100, De Buik op bezoek, én die eigenwijze stagiaire, allemaal aan dat zelfde tweetje. Vol goede moed stapten wij naar boven, maar juist voor de ronde eetzaal boog onze gastheer af naar links. 'Ongelukkige, neen!', dacht ik nog, 'Niet weer naar de zijkamer.' Het lot bleek onverbiddelijk.

Moni: Terwijl wij ons nog afvroegen of we hier echt wel wilden zitten, kwam chef Erik van Loo al binnen gesneld om ons welkom te heten, mét drie dikke zoenen (voor mij dan). Vol trots vertelde hij over deze nieuw gestylde ruimte, waarin ook een kleine open keuken opgenomen is. Omdat in het restaurant zelf de 'Dutch Beer Challenge' gaande was, besloten we om niet verder te mopperen en gewoon te genieten van allereerst een heerlijke brut rosé champagne van Pol Roger.

De kaart lieten we links liggen

Peter: De indrukwekkende menu- en wijnkaart lieten we traditiegetrouw na minutieuze inspectie links liggen. We kozen voor het vijfgangenmenu met bijpassend wijnarrangement. Geen gedoe met bob-arrangementen dit keer, want hoewel het een doordeweekse avond was, het was immers feest. En de fiets stond buiten tegen een boom (tussen een zwarte Mercedes en een witte BMW). Ondertussen waren we ogenschijnlijk rustig begonnen met een viertal 'zoutjes' bij het aperitief die zo mooi waren dat ze niet zouden misstaan tussen moderne sierraden en bovendien zo lekker bleken dat je er niet vanaf kon blijven. De amuses die daarop volgden getuigden nóg meer van de hand van de meester. Via drie happen die elk net zo verschillend als verrukkelijk waren, reisden we vanuit de weide met kobe wagyu, via de branding met een sint-jacobsmossel met kaviaar, de diepte in met octopus met venkel en citroen.

Moni: Ons voornemen om het rustig aan te doen met de wijn, we moesten per slot van rekening de volgende dag weer fit zijn, werd door de sommelier volledig in de wind geslagen. Tijdens voornoemde heerlijke amuses werd de champagne rijkelijk bijgeschonken. Al enigszins in de bonen startten we vervolgens met het wijnarrangement, dat echt uit fantastische wijnen bestond. En wat een ge-wel-dige sommelier-van-het-jaar is Ruben Kwakman trouwens. Goed én leuk. Een zeldzame combinatie. Hij leerde me die avond onder andere dat ik de madeira waarmee ik thuis kook, beter niet meer kan drinken.

Korte broek zou kunnen, maar teenslippers? Nee

Peter: Onze gastheer, Joey de Kruijf, had ons direct goed ingeschat en zijn persoonlijke stijl van bediening was perfect. Natuurlijk spraken we met hem tussen de gangen door over bananen, onze reis naar de honderd en de grootste restaurantverrassingen, vaste thema's die de restaurateurs bezighouden. Maar ook waarom ik zo weinig mannen met dassen en zo veel spijkerbroeken zie. 'Een spijkerbroek is bij Parkheuvel geen probleem. Een korte broek zou soms zelfs kunnen. De grens leg ik zelf bij teenslippers,' vertrouwde Joey ons toe. Wij waren met stomheid geslagen, en konden slechts instemmend knikken. Teenslippers bij Parkheuvel. Een onsmakelijke gedachte die we meteen loslieten. Er werd hier namelijk gegeten. Verrukkelijk gegeten. Gang na gang kwam voorbij, we zaten in een perfecte cadans. Elke keer opnieuw een ongekende verrassing vanuit de keuken met de perfecte wijn erbij. En dat ons jubileum-menu met enkele gangen werd uitgebreid bleef zeker niet onopgemerkt.

Moni: Ik kan niet anders zeggen dan dat ik blij ben dat we onze honderdste bij Parkheuvel gevierd hebben. Ofschoon Rotterdam op sterrenvlak steeds meer te bieden heeft, is Parkheuvel voor mij echt een icoon. Een grootheid. Een fantastisch restaurant, waar je gruwelijk verwend wordt en waar je je bijzonder welkom voelt. Dank jullie wel, witte en zwarte brigade. Ons feestje was compleet!

Wat aten ze?

Amuses ?

Tartaar van Kobe Wagyu ?Gedoken Sint-Jacobsmossel 'zwart-wit' ?Octopus met venkel en citroen ?Daarbij: Champagne Rosé Brut 2006, Pol Roger, Epernay

Menu ?

Zeeuwse oester op lamellen van gemarineerde schorseneer en zalf, met Perle Imperial kaviaar en aardappelrösti. ?Daarbij: Sauvignon Blanc 2014, Iona Vineyards, Elgin, Zuid Afrika

Dun gesneden langoustine gemarineerd met 'Tandori' kruiden, limoensap en Arbequina olijfolie. Krokante olijven brique, komkommer, gefermenteerde knoflook, geserveerd met een heldere groente gazpacho. ?Daarbij: Riesling 'Von den Terrassen' 2011, Weingut Knebel, Mosel, Duitsland

Tagliatelle 'Anti- Pasta' gemaakt van hoeve-eidooier geserveerd en gepocheerd kwartel ei. Hierbij een luchtige schuim Carbonara style en Parmezaanse kaas. ?Daarbij: Toques et Clochers 'Sieur d'Arques' 2013, Clocher de Villedieu, Jqcques et Alain Tribillac

Tarbotfilet gebraden in boerenboter met kalfswang, knol- bleek en bladselderij met hierbij een sereh-kaneeljus. ?Daarbij: Zweigelt 2007, Sepp & Maria Muster, Südsteiermark, Oostenrijk

Proeverij van het zuiglam uit de Pyreneeën, geserveerd met een ravioli van de nier, zwezerik, artisjok, tomaat en een dito jus. ?Daarbij: Chianti Classico Riserva 2009, Lamole di Lamole, Toscana, Italië

Diverse boerenkazen van de trolley. ?Daarbij: Rainwater Madeira, S.A. Blandey's Madeira

Een gouden parel van luchtige witte chocolade gevuld met bloedsinaasappel. Hierbij blokjes oma's cake, gesuikerde venkel, citroengrasijs en een koude Champagne sabayon. ?Daarbij: Riesling Spätlese 'Brauneberger Juffer' 2010, Weingut Günter Steinmetz, Mosel, Duitsland

FOTO MAARTEN LAUPMAN