Van eerste kus tot mede-eigenaar: Maria en Nils bouwen samen verder aan Mevrouw Meijer

Welkom bij Mevrouw Meijer

“Lusten jullie oesters?”, vraagt Maria Brederode enthousiast zodra we plaatsnemen aan een tafel met uitzicht op de open keuken. Het blauwe bloemetjesbehang, het brocante servies en de landelijke tafels en stoelen wekken de indruk dat je net een Franse huiskamer bent binnengestapt. Bij Mevrouw Meijer aan de Gerard Scholtenstraat lijkt het drukke centrum van Rotterdam even ver weg.

Nieuwe eigenaar

Pas enkele maanden geleden werd de altijd vrolijke Maria officieel mede-eigenaar van Mevrouw Meijer. Samen met haar echtgenoot Nils Wijnbergh staat ze nu aan het roer van het restaurant, dat hij in 2018 samen met Karen Suter overnam van Richard Meijer na er jarenlang gewerkt te hebben. “Wij praten dag en nacht over eten. Als ik ineens zin krijg in een bepaald ingrediënt, gaat Nils ermee aan de slag. Vaak ontstaat daar iets moois uit dat uiteindelijk op de kaart belandt. Vervolgens vind ik daar een mooie, bijpassende wijn bij. Zo vullen we elkaar een beetje aan.”

Ieder gerecht dat op de kaart staat, staat daar nooit langer dan twee of drie weken. “Dan kun je met ingrediënten werken op het moment dat ze echt het lekkerst zijn. Maar we wisselen ook af omdat we snel verveeld raken. We proefkoken niet, we doen het gewoon.”

Bretonse oesters met champagne

De Bretonse oesters worden geserveerd met vinaigrette, citroen en een klein flesje champagne, dat wordt uitgeschonken in sierlijke, brede glazen. De rosékleurige champagne bruist volop en heeft een frisse appelachtige smaak. Normaal gesproken zijn we geen uitgesproken champagnedrinkers, maar dit keer betrappen we onszelf erop dat het flesje veel te snel leeg is.

Al snel verschijnt een antipastibord op tafel met vettige coppa, rokerige nagelhout en een kruidige runderworst met pit. Toch is het de zelf ingelegde augurk in het midden van het bord die de meeste indruk maakt. De zachte textuur en subtiele anijstoets geven hem een verrassende diepgang. “Venkelzaad is Nils’ favoriet. Dus die smaak zal je hier vaker proeven.”

Pink mayonaise

Daarnaast is de ijspegelradijs met mayonaise van de loof en bleekselderij een succesnummer. De radijs heeft een subtiel smaakje, waardoor de bijzonder luchtige, romige mayonaise tot zijn recht komt. Zelfs toen de laatste radijs was verdwenen, gingen we nog een aantal keer terug voor een pink mayonaise.

Nils’ voorliefde voor anijs komt ook herkenbaar terug in de salade met verse ricotta, pistache en Thaise basilicum. Op het eerste gezicht oogt het gerecht eenvoudig, maar dankzij de kwaliteit van de ingrediënten weet het toch veel indruk te maken. “Groenten proberen we zoveel mogelijk in hun waarde te laten en niet onnodig te bewerken.”

Van witte asperges tot lamsschouder

Zo ook de witte asperges met hazelnoot, waar Maria “zelf zo’n zin in had”, die een fijne beet hebben. Bij het hoofdgerecht krijgen wij lamsschouder voorgeschoteld. De kaart vermeldt niet welk deel van het dier op je bord belandt. “Wij halen bij de boer altijd een heel lam en koken daarmee totdat het op is. Zo zorgen we ervoor dat ieder onderdeel van het dier wordt gebruikt.”

Maria hoopt dat gasten vooral proeven hoeveel aandacht er schuilgaat achter zowel de wijnkaart als de gerechten. “Wat je er altijd in moet stoppen? Tijd. Dat geldt voor vriendschappen en relaties, maar zeker ook voor eten.”

Een liefdesverhaal dat begon bij Mevrouw Meijer

Tijd is ook wat zij en Nils elkaar gunden. “Negen jaar geleden hadden we onze eerste date bij Mevrouw Meijer. We waren al jaren collega's, huisgenoten en vrienden, maar hadden nog niet door hoe verliefd we eigenlijk op elkaar waren. Na een heerlijke dag samen gingen we oesters eten bij Mevrouw Meijer, omdat Nils er jarenlang had gewerkt. En die avond hebben we voor het eerst gezoend.”

Dat zij inmiddels samen eigenaar zijn, voelt voor haar ook niet vreemd. “We hebben altijd samengewerkt. Ik kijk enorm tegen Nils op en we hebben hoge verwachtingen van elkaar. Daardoor word je echt gezien, in de dingen die goed gaan, maar ook in de fouten die je maakt. Dat iemand dat ziet en toch van je houdt, vind ik heel bijzonder.”

Limoncello

Als we uiteindelijk aanstalten maken om naar huis te gaan, steekt Nils daar een stokje voor. De laatste gasten van de avond krijgen namelijk steevast een glaasje zelfgemaakte limoncello van bergamotcitroenen van het huis. “Als ze gezellig zijn, tenminste”, voegt hij met een glimlach toe. Het lichtbittere afzakkertje drinkt weg als limonade.

De liefde tussen Maria en Nils is overal voelbaar, maar ook de liefde voor het vak. In de tijd die wordt gestoken in een wijnkaart, in een zorgvuldig gekozen ingrediënt en in een glaasje limoncello voor de laatste gasten die nog niet naar huis mogen. Of misschien gewoon nog niet naar huis willen.