Het duurde even voordat we er terecht konden. HMB op de Kop van Zuid is een populair restaurant. Doordeweeks twee weken van te voren reserveren, in het weekeinde vier weken, zegt een van de medewerksters. Het was het wachten waard, kunnen we na afloop van een goede maaltijd zeggen.
HMB (een afkorting van hummingbird ofwel kolibrie) zit onderin een architectonische bezienswaardigheid: De Rotterdam van Rem Koolhaas. Een verticale stad met een hotel, werkplekken voor Rotterdamse gemeenteambtenaren, dure appartementen, restaurants en een parkeergarage, verdeeld over drie torens van op elkaar gestapelde, verspringende blokken. Een imposant bouwwerk.
Spido's, watertaxi's, vrachtschepen
Vanuit de centrale hal van de middelste toren kom je in HMB. Een mooi en modern ingerichte zaak met uitzicht op de Nieuwe Maas en de Erasmusbrug. Op en top Rotterdams met langsvarende spido's, watertaxi's en vrachtschepen. Aan de overkant het profiel van de binnenstad.
Maar genoeg over de locatie, nu aan tafel.
HMB doet mee aan de trend van kleine maar verfijnde gerechten voor een schappelijke prijs. De gerechten zijn van het formaat tussengerecht. Het is aan de gast om te bepalen hoeveel hij er daar van op kan.
Je kunt er ook voor kiezen om je te laten verrassen door chef-kok Rolph Hensens en zijn keukenploeg met een vier-, vijf- of zesgangenmenu.
Wij laten ons niet verrassen, maar kiezen van de kaart. Op tafel staan alvast twee kaaskoekjes, een glas met witlofblaadjes en truffelmayonaise en even later heerlijk geurend vers gebakken brood.
We beginnen met een hapje, een bite heet dat hier. Eigenlijk is het een soort betaalde amuse (vijf euro). Voor mij een macaron, een van oorsprong Frans krokant koekje met in dit geval walnoot en mousse van eendenlever. Mooie smakencombinatie. Daarbij een superzachte chardonnay uit de Bourgogne.
Tafelgenote kiest voor een knapperige kroket gevuld met een smeuïge vulling van Hollandse garnalen, begeleid door een viognier uit de Pays D'Oc, de beste streek voor deze fruitige witte wijn.
Hemels lekker wat ik proef
Het tweede gerecht bestaat aan deze kant van de tafel uit een verrassende combinatie van onder meer plakjes rauwe coquille, zoetige ui, nootjes, een schijfje rouleaux waarin ik iets van rauwe ham proef. Hemels lekker.
Tafelgenote kiest voor een gerecht zonder dierlijke ingrediënten: een mooi opgemaakt bord met tomaat, artisjok en mozzarella.
Je hoeft in HMB niet alles in één keer te bestellen. Als je nog trek hebt in een extra klein gerechtje, dan kan dat. Intussen worden we voorzien van bijpassende wijnen door het vriendelijke personeel, onder wie gastvrouw en partner van Hensens, Chantal de Raaf.
Hoofd bestaat voor mij uit een voorbeeldig gebakken, nog flink rood stukje ossenhaas, twee kussentjes ravioli gevuld met stoof van ossenstaart en een variatie voorjaarsgroenten, zoals worteltjes en doperwten.
Tafelgenote kiest voor lamsvlees: een kotelet, een worstje, vadouvan-olie en ook voorjaarsgroenten.
Aparte vermelding verdienen de frieten
Beide gerechten blinken uit in kwaliteit van het vlees en de bereiding van groenten. Aparte vermelding verdienen de frieten. Knapperige buitenkant, zachte binnenkant en geen spoortje vet te bekennen. Top.
De ons aanbevolen Californische pinot noir bleek een goede kameraad van het vlees.
Voor mij was er nog plek voor een dessert en dat werd een droomgerecht van rode biet, framboos en amandelroom, versierd met onder meer wat bloemblaadjes.
HMB is een prachtzaak. Alles klopt: de locatie, de inrichting, het eigentijdse koken met kleine en perfect uitgevoerde gerechten vol verse ingrediënten.
En de zon zien ondergaan boven de Maas is nog eens de kers op de taart. Gratis en zonder reserveren.