De overredingskracht van de soep van Dim Daily

Mijn betere helft is niet alleen beter, maar ook verstandiger. Als mijn culinaire uitspattingen finaal uit de hand dreigen te lopen, wil ze wel eens voorzichtig de handrem aantrekken. Meestal eindigt dat met een bescheiden lunch thuis. Maar soms, als mijn honger naar extra lekker niet te stillen is met wat voor vorm van bescheiden dan ook, breng ik mijn geheime wapen in stelling: de Maleisische kokos-curry-miesoep van Dim Daily.

Gegarandeerd een overwinning, ze duwt me nog net niet hardhandig door de deur naar buiten. Een tijdje gelden kwam ik op een wijnproeverij bij Zino Urban Bistro Jenny Loh tegen, Jenny van Asian Glories, het grote zusje van Dim Daily. Ik vertelde over de soepzucht van mijn lief en hoe hun creatie met kop, schouders, middel en knieën boven de rest uitstak. Ze glom nog net niet zo schattig als mijn lief bij de eerste hap.
Afgelopen week waren we weer eens in Dim Daily. In tegenstelling tot mijn soepfee, kijk ik altijd wél op de kaart. Ooit at ik er regelmatig de sticks on fire. Deze rundvleesrolletjs gevuld met knoflook zijn onbehoorlijk lekker. Je loopt alleen de rest van de dag met een walm uit je kanis waar je zelf een beetje duizelig van wordt. Die dus niet meer. Tegenwoordig eindig ik vaak met gebakken brede noedels in steeds wisselende varianten. Dit keer vond ik het meer dimsumdag. Acht vrolijk gestoomde jongens, daarbij wat sha cha sin yau (inktvis in pittige saus) en, waarom ook niet, pai kwat (krabbetjes; de ribstukken, niet de submariene schuifelaars).

Je ziet de koks enthousiast wokken

Ik vind het een grappig zaakje. Je ziet de koks enthousiast wokken en het is minimalistisch ingericht. Wel rood, maar dan een felle variant, op het plafond. Verwacht hier geen aquarium met tropische vissen, wel een heel divers publiek, waaronder veel Aziaten. Tegelijk wordt de strak vormgegeven kaart steeds verder aangepast met handgeschreven stickers en uitgeprinte velletjes. Tikje kneuterig? Gelukkig wel.
Met het eten wordt niet gerommeld, potver, wat is dat elke keer weer fijn. Waarbij ik moet zeggen dat de soep wel echt een geweldenaar is. Wat kost die dan? De soep is een tientje. Ik was iets meer kwijt voor mijn verzameling: negenenhalf voor de acht dim sums, en twee keer vier euro voor de twee andere gerechten. Voor de noedels betaal je tussen de negen en vijftien euro.
Hm, toch eens vragen wat vandaag de lunchplannen zijn...