Magnetronbar, een knipoog naar de wegwerpcultuur

In de Agniesebuurt in Noord bevindt zich een pand waar je als nietsvermoedende voetganger algauw aan voorbijloopt. Maar blijf aan de linkerkant van de Teilingerstraat halverwege Noordsingel en Hofboogjes eens staan. Zie je 'Magnetronbar ? restaurant ? take away' onder een veelkleurig logo op het raam, dan ben je op het juiste adres. De Magnetronbar is het ontdekken waard.

Samen met het bekendere Burgertrut maakt de Magnetronbar deel uit van Roodkapje, een platform voor vernieuwende kunst en muziek uit binnen- en buitenland. Ik kom al bij de Magnetronbar sinds de opening, iets meer dan een jaar geleden, en heb met de wisseling van koks de keuken al een paar maal zien veranderen. Maar de boodschap blijft gelijk: hier eet je simpele maaltijden gemaakt van eerlijke ingrediënten voor een eerlijke prijs.

Alles vers, zo veel mogelijk biologisch

Ik praat met Niek van Zon, een van de huidige twee koks. 'Mensen begrijpen de naam vaak verkeerd,' vertelt hij. 'Magnetronbar is een knipoog naar de wegwerpcultuur waarin alles snel-snel-snel moet. Maar wij koken alles vers en gebruiken zo veel mogelijk biologische producten. Eigenlijk worstelen wij ? ik denk zoals de meesten ? met het feit dat alles verantwoord moet terwijl de prijs laag moet blijven. Zo kopen wij vlees, melk, eieren en dergelijke biologisch maar halen wij onze groenten op de markt. Wel kiezen we voor goedkope groenten van het seizoen, en op dat aanbod baseren we onze keuken.'

De ruimte waarin het restaurant is gehuisvest is groot en kaal. Toch heeft ze met jarenzeventigstrandstoeltjes, rode lampen en een 'microwave music jukebox' die je favoriete platen speelt, sfeer gekregen. Kok Niek doet vanavond alles in z'n eentje, van koken tot serveren, maar blijft relaxed en voert zijn bezigheden uit met oog voor detail (de hond krijgt een bakje water, hij bedenkt verschillende ensceneringen voor een geslaagde foto en warmt voor de peuter in ons gezelschap met plezier wat meegebracht voedsel op).

Doorgaans één vleesgerecht, iets duurder

Vanavond blijven de barbiepaardjes die als tafelidentificatie dienen op stal; het is ook nog niet druk. Wij maken een keuze uit de vitrine met gerechtjes. Eén gerechtje kost € 3,50 en je hebt er drie voor 10 euro en vier voor 13 euro. Alles is vegetarisch of veganistisch maar doorgaans is er ook één vleesgerecht, dat iets duurder is (€ 5,50).

De drie volwassenen aan ons tafeltje hebben bij elkaar bijna alle gerechtjes uit de vitrine gekozen: Noord-Afrikaans stoofpotje met kikkererwten, quiche, mediterrane salade en Aziatische salade, aubergine met veggie-meat van pinda's en bloemkool, aardappels uit de oven met een schaaltje mayonaise, rijst met peterselie en zaden, en een samosa. Ze smaken stuk voor stuk uitstekend, en vooral vers; wat een verschil met het slappe spul uit de magnetron. Het dessert is origineel: een broodtaartje met zelfgemaakte custard.

Intussen is het restaurant volgestroomd met veelal artistiek publiek dat vóór het optreden van vanavond nog een hapje komt eten. Eten dat trouwens ook is af te halen, mocht je haast hebben. En waren je ogen groter dan je maag, dan vraag je om een doggybag.