Iraanse gastvrijheid in moderne Noon Bar

Je kunt er Iced Crème Brûlée Latte of Chai Irani drinken én op een laagdrempelige manier kennismaken met de traditionele Perzische keuken, vertaald naar het moderne Iran. Of je nu overdag wilt werken, studeren of elkaar wilt ontmoeten, je wordt gastvrij ontvangen in de lichte, ruime Noon Bar in Oost. Zodra het lekker weer is, kun je er ook genieten op het terras.

​Midden-Oosten

Het Perzisch tapijtje bij de ingang van Noon Bar is het enige dat op het eerste oog doet vermoeden dat we een bar binnenstappen, geïnspireerd door het Midden-Oosten. Toch is dat wel degelijk het geval.

Maxim Kierkels, die met zijn jeugdvriend Ashkan Mori eigenaar is van de koffiebar aan de Burgemeester Fockema Andreaelaan, vertelt trots dat hun zaak goed loopt. Doordeweeks zien veel werkenden en studenten de bar als thuisbasis en ook in het weekend stroomt het snel vol. Bij binnenkomst word je direct warm ontvangen: bestellen doe je aan de bar tegenover de ingang.

Pistache en rozenwater

Volgens Ashkan, die Iraanse roots heeft, staat de rijke Perzische eetcultuur bekend om zijn gastvrijheid, naast zijn vele specifieke smaken. Typisch Perzisch zijn ingrediënten die met name door wereldberoemde koks als Yotam Ottolenghi populair zijn geworden, zoals pistache, saffraan, granaatappel en rozen(water).

Noon Bar serveert ook Iraanse majoon, letterlijk vertaald ‘een combinatie van ingrediënten’, een soort energiedrank of milkshake van vanille-ijs, dadels, vijgen, pistache, banaan en verschillende noten.

Ook een Iced Persian Matcha staat op het menu, door de toevoeging van huisgemaakte Perzische rozensiroop en romig schuim met een hint van rozen en rozenblaadjes.

Beiden zijn een ware traktatie. Ondanks de dikke, verzadigende consistentie van de majoon en het zoete gehalte van de matcha, krijgen we er geen genoeg van. Hoewel de ingrediëntenlijst van beide drankjes een overdadigheid aan smaken doet vermoeden, zijn de smaken perfect in balans, niets overheerst. Ook dit kenmerkt de Perzische keuken.

​Huisgemaakt brood 

We kunnen niet weg zonder te hebben geprobeerd waar de zaak naar vernoemd is. Noon, traditioneel Iraans zuurdesembrood, wordt gemaakt door Ashkans Iraanse moeder, die tevens chef patisserie is. Het zoete aanbod is door haar afwezigheid deze week beperkt, maar de mannen hebben wel een spoedcursus brood bakken gevolgd.

Wij kiezen voor een broodje Bademjan met aubergine, gebakken uien, knoflook, walnoot en munt en Sosis Bandari met worstjes van kip. Het eerste ‘beleg’ is gestoofd en toch fris dankzij de zure yoghurt, genaamd khaske. Het tweede broodje is hartiger en heeft dankzij de worstjes en licht pittige, warme kruiden en de pickles wat meer bite.

De spoedcursus van Ashkans moeder is geslaagd: het brood is lekker knapperig, ondanks de saus. Je moet er niet vies van zijn om met je handen eten, want je gaat onherroepelijk knoeien. Extra servetjes zijn geen overbodige luxe.

Perzische limonades 

Ook de extra truffel- en Parmezaan-frietjes zijn lekker, maar iets te overheersend van smaak. Bovendien hebben we genoeg gegeten. De Sharbat ofwel huisgemaakte Perzische limonades, waarvan één met roos en citroen en de ander met safraan, kardemom, rozenwater en chiazaadjes, zijn een frisse tegenhanger voor de vullende maaltijd.

Rooskleurige toekomst 

De jonge ondernemers zitten niet stil. Zo hosten ze events, verzorgen ze cateringen en willen ze de kaart graag nog verder uitbreiden. Vanaf maart hopen ze het terras te kunnen openstellen voor bezoekers: vanaf 12 uur ‘s middags schijnt hier de hele middag de zon.

Of ze nog een droom hebben? Meer zaken openen, zeggen ze, ook buiten Utrecht. Wij komen in elk geval terug, al is het maar om de patisserie met een Perzische touch te proeven.