Tour de Valerio Zeno

Valerio Zeno houdt van eten, maar niet van koken. Waar? We gingen een dag met hem op stap om daar achter te komen.

7 Sep 2018 Irene van der Linden

blogger Irene van der Linden is neerlandicus en tekstschrijver. Verzamelt kookboeken maar maakt meestal spaghetti. Praat altijd over eten, maar helpt nooit met koken.

Tour de Valerio Zeno

In principe zijn wij niet zo van de borstklopperij, maar toch denken we aardig te weten waar we moeten zijn voor onze wijnen en spijzen. Je bent echter nooit te oud om te leren en daarom gaan we graag op stap met andere eters en drinkers. Om onze horizon te verbreden, maar ook om onze tafelgenoten beter te leren kennen. Immers, je bent wat je eet. En hoe leer je iemand beter kennen dan op culinaire tour langs zijn favoriete plekken? We deden een rondje stad met Valerio Zeno.

We kennen Valerio natuurlijk van De Televisie. Eerst bij TMF, waar hij furore maakte met Wakker worden met Valerio en later bij BNN, voor programma’s als Proefkonijnen, Je zal het maar hebben en Over mijn lijk. Voor 6Pack werkte hij ooit samen met onze eigen Tim Beumers (VSOP), maar tegenwoordig kennen we hem vooral van de populaire Heartbreak-feestjes. Tip van de redactie: pak voor de authentieke Heartbreak-vibe een keer een editie mee in Rotterdam. Aangezien Valerio nog geen ei kan koken (“Ik heb daar zo’n elektrisch apparaatje voor”) kent hij de hoofdstedelijke horeca inmiddels uit zijn hoofd. 

Mama Kelly

Een nieuwkomer in de stad en enigszins uit de route voor Valerio, maar hij komt er graag. “Alles klopt in deze zaak. Het interieur, het eten, en heb je het espressoapparaat gezien (wijst op het customized poederroze exemplaar van La Marzocco)? Ik hou er echt van als iets tot in de puntjes is uitgedacht.”

Omdat we nog drie zaken te gaan hebben, houden we het hier bij een klein hapje. Twee visgerechten (sashimi van zalm en tonijntartare met mango) die qua opmaak niet onderdoen voor het interieur. Valerio: “Ik vind het goed dat deze Amsterdamse vestiging zo anders is als de eerste in Den Haag. Die is veel industriëler. Ze hadden hetzelfde interieur kunstje kunnen herhalen maar ze kijken echt naar wat er bij het pand past.” Valerio vindt het sowieso een goed idee om Amsterdammers wat vaker hun stad uit te krijgen. “Door mijn werk kom ik op veel verschillende plekken in Nederland. Ik vind het belangrijk om in aanraking te komen met andere levensstijlen en -visies. Er is zoveel meer dan alleen deze stad, dat vergeten Amsterdammers wel eens.”

Loulou Pizzabar

Vandaag draait het echter wel om Amsterdam, dus we duiken Valerio’s eigen buurt in en zetten koers richting Loulou Pizzabar. “Mijn buurt-Italiaan”, aldus Valerio. Hij is Italiaans, maar dat betekent niet dat hij opgroeide met goede pizza. “Door m’n familie in Napels weet ik hoe een pizza hoort te smaken maar ik ben opgegroeid in Almere en daar moest je het doen met Domino’s-kwaliteit. In Amsterdam is het aanbod godzijdank groter.” Voor hem is de Napolitaanse, met de dunne bodem en hoge, knapperige rand, de lekkerste “Zelfs in Amsterdam was het even zoeken naar een echt goede pizzeria, dus sinds ik Loulou heb ontdekt, kom ik hier bijna elke week. Wat ik goed vind aan deze zaak is dat de eigenaar speciaal naar Napels is gegaan om de kunst af te kijken. Dat zie je echt terug in de kwaliteit.” 

Geheel in stijl met de less-is-more-filosofie van de Napolitaanse pizzabakkers, blinkt Valerio’s favoriet uit in eenvoud: de margherita, waar hij vlak voor het serveren wat verse tomaat op laat doen. Een uitstekend idee, ondervinden we. We delen de pizza, maar beginnen verontrustend vol te raken; zeker voor mensen die pas op de helft van hun culinaire tour zijn. 

Bar Fisk

We wandelen naar Bar Fisk. Een knusse, stijlvolle zaak waar de keuken niet Scandinavisch is, zoals de naam doet vermoeden, maar Israëlisch. Bar Fisk laat zich inspireren door de smaken en gastvrijheid van Tel Aviv en heeft een kaart vol kleine gerechten om te delen. Het is een van Valerio’s favoriete plekken in de stad. “Ik kom hier graag met een grote groep. Dan kun je de hele tafel vol laten gooien, echt fantastisch.” Ook de cocktails zijn volgens hem het vermelden waard: uitstekend van smaak en net even anders dan anders. Zijn favoriet? Een exemplaar dat spectaculair wordt geserveerd in een reageerbuis met suikerspin. 

Hevig opgejut door respectievelijk de herinnering aan (Valerio) en de enthousiaste beschrijving van (de schrijver van dit artikel) wordt er direct één besteld. Dan een bittere pil: de cocktail is van de kaart gehaald. What doesn’t kill you, makes you stronger, beargumenteren we nuchter en bestellen op aanraden van de bediening een alternatief, in een glas dat de vorm heeft van een vis. Het helpt. Een beetje. Erbij luchtige deegkussentjes met pulled pork, en ceviche van tonijn. Het liefst hadden we de rest van de kaart ook meteen besteld, maar er ligt nog een laatste locatie op ons te wachten. 

Arriba Arriba

Net als Mama Kelly een nieuwkomer in de stad en daarnaast behoorlijk gehypet (en bij het verschijnen van dit artikel alweer gesloten). Het maakt ons wat achterdochtig, maar Valerio verzekert dat er meer te halen valt dan een conceptueel interieur en wat Instagrammable momenten. “Ik heb hier een tijdje terug een geweldige taco op met kip en avocado en daar droom ik nog steeds van.” Eet hij eigenlijk vaak buiten de deur? “Ja, ik kan niet koken, maar ik zou ook niet weten waarom ik dat zou moeten leren. Het stikt hier van de goede restaurants, traiteurs en afhaalzaken, met veel beter eten dan ik ooit zelf zou kunnen maken.”

Terug naar Arriba Arriba. Omdat Valerio niet echt een bier- en wijndrinker is, bestelt hij meestal cocktails. Geen probleem hier. De cocktailkaart is klein, maar bevat genoeg uitstekende Mexicaanse klassiekers. Onze eetlust is op mysterieuze wijze teruggekeerd, dus het is tijd voor taco’s. Natuurlijk de variant met kip voor Valerio en daarnaast exemplaren met octopus, varken, en rund. Het moet gezegd: de smaakcombinaties zijn uitstekend, al concluderen we gezamenlijk dat de taco’s zelf aan de taaie kant zijn. Gelukkig laat alles zich goed wegspoelen met een frozen margarita.

Is Valerio trouwens van plan om zijn hele leven in de hoofdstad door te brengen? “Nee, zeker niet. Als ik ooit kinderen krijg wil ik buiten de stad gaan wonen, meer in de natuur. En voor die tijd wil ik ook nog een paar jaar in Rotterdam gewoond hebben, gewoon omdat het zo’n toffe stad is.” Begrijpen we helemaal. En als het eenmaal zo ver is, houden we ons graag aanbevolen voor een culinair rondje stad met de Buik van Rotterdam.

Reacties
Plaats een reactie
Log in of maak een account aan om een reactie te plaatsen.
Lees ook deze verhalen
5x eten en drinken in Maastricht

De Buik publiceert de favorieten van onze bloggers in en om vakantiebestemmingen, met dit keer de favoriete adressen in Maastricht van Eline Scholte.

De ultieme Kerstlijst van 2025

We hebben bij de Buik van Amsterdam een lijstje gemaakt met restaurants die met Kerst zijn geopend, voor als je op zoek bent naar een leuk restaurant.

Uit ons magazine: Het verhaal van Dennis van Peel

We geven een voorproefje uit de nieuwe editie van de Buik Magazine, met dit keer een interview met bakker Dennis Peel.