Jamie houdt de vent nog wel even aan het aanrecht

Op De Buik brainstormen we graag mee over je verlanglijstje voor de kerstman. Wat te denken van een kookboek? Bijvoorbeeld Comfort Food, de nieuwe Jamie Oliver? We bevelen het boek speciaal aan voor al die mannen die dankzij Jamie hebben leren koken en ondertussen stiekem van hem zijn gaan houden. (Als goeroe dan hè!)

Vraag alle dertigers, veertigers of zelfs vijftigers in je directe omgeving maar eens dankzij wie ze aardig hebben leren koken. De kans is groot dat ze allen één en dezelfde naam noemen. Die van Jamie Oliver. 

Al 17 jaar doet hij opeenvolgende generaties amateurskoks op tv en in boeken voor hoe je er thuis, boven je eigen pannen, het beste van maakt. En ook al 17 jaar achter elkaar koop je steeds weer dat laatste boek van ‘m. Simpel, omdat je nou eenmaal niks meer van je allereerste kookgoeroe wil missen. Omdat hij je een goed gevoel geeft met z’n inspanningen. En omdat je het ‘m gunt.

Zo werkt het bij mij tenminste. In tegenstelling tot veel andere ‘oudere jongens’ ben ik helemaal niet goed in het hebben en koesteren van helden; ik ben er zelfs nogal allergisch voor. Maar als ik ergens een voetstuk op zolder of in de schuur had liggen, zou ik er Jamie best wel eens willen opzetten. 

Jamie leerde mannen nieuwe kant in zichzelf ontdekken

Laat ik er niet al te ingewikkeld over doen: door Jamie Oliver ben ik het, net als veel andere mannen, leuk (stoer) gaan vinden om te gaan hakken en bakken. Veel receptjes uit zijn eerste boeken lukten ook gewoon. Man, dat was wat. In navolging van Jamie stond er elke avond wel ergens ter wereld een nieuwe naked chef op.

En goh, wat bleken vrouwen je dan ineens leuker te vinden. Jamie Oliver moet wereldwijd tien-, nee honderdduizenden jongens en mannen de manier hebben gewezen waarop ze onvermoede kanten van zichzelf konden ontdekken: als vent aan het aanrecht.

Ik heb Jamie daarbij ooit persoonlijk ontmoet, en dat hielp voor de bewondering ook. Voor de krant interviewde ik hem over wat toen zijn nieuwste boek was, Jamie at home. Ik had zoon Jim naar de afspraak meegenomen omdat die, puber toen nog, als kok in spe wel een laatste zetje kon gebruiken. Sterker nog, Jim wilde in plaats van kok ineens alsnog liever ‘iets bij de ABN AMRO’ worden - totdat hij dus Jamie Oliver ontmoette.

'Hey, you're a... chef!'

Zonder dat Jamie toen ook maar wist wie zich bij ‘m zouden melden, begroette hij Jim bij binnenkomst van ons gelegenheids-interviewersduo al meteen met de opmerking: ‘Hey, you’re a… chef!’ Toch bijzonder, zulke extra sensoren bovenop je smaakpapillen en je buikgevoel. Nog datzelfde uur kreeg Jim het aanbod om met Jamie persoonlijk te bellen als hij eenmaal klaar was met zijn koksopleiding. Tegen die tijd zou Jamie dan een paar bijzondere stagemaanden in Londen voor hem regelen. En hij hield woord toen het een jaar of wat later zover was.

Op instigatie van Jamie ging Jim achtereenvolgens in de leer bij The Fat Duck en Gordon Ramsay, waarna hij naar huis terugkwam met een persoonlijke missie. Hoezo ABN AMRO? Over iets anders dan koken, koken, en koken hebben we Jim  thuis daarna niet meer gehoord. We hebben hem nooit willen pushen om voor dat slopende vak te kiezen. Maar toch: thank you Jamie.

En nu is er Comfort Food

Onlangs verscheen de Nederlandse vertaling van Comfort Food (Kosmos, € 29,99). De schrijver/kok (en, oké, ook wel een beetje de feelgood-goeroe voor mannen) voert er voor de zoveelste keer in aan dat koken vooral easygoing, relaxed, laidback, slow en chill moet zijn. Wat Jamie betreft gebeurt een en ander dan ditmaal in comfort-stijl. 

Met andere woorden: in Comfort Food wordt het Jamie-wiel nog maar eens opnieuw uitgevonden. Lekker, gezellig, familiaal, rustig an, doen waar je zin in hebt, maar ook geconcentreerd willen koken en een heel klein beetje aan prutten soms  - alle praktische, culinaire en sociale ingrediënten die samen volgens Jamie voor iets bijzonders zorgen, komen ook nu weer in dit kookboek tezamen. Is dat vervelend? Joh, welnee.

Integendeel. Elk recept dat ook weer in Comfort Food s opgenomen, wil je nog steeds doen geloven dat een smakelijke hamburger, bruinebonenschotel, een gado-gado of een worstenbrood van Jamie Oliver niet alleen eenvoudig eten is, maar ook een bescheiden maar essentiële vorm van geluk. Miljoenen mensen hebben die overtuiging van 'm in de afgelopen 17 jaar leren kennen en overgenomen. Ik ook. Ik ben een beoliver.