Harry's column: De glimlach

Columnist voor De Buik Harry Vermeulen schrijft maandelijks een column over de dingen die hem in de horeca opvallen. Of in de wereld om hem heen. Kort gezegd, deze culinaire columnist laat zich de kaas niet van 't brood eten.

Een glimlach doet wonderen. Als gast krijg je met een lach op je gezicht vaak meer voor elkaar dan met een frons op je voorhoofd. De gastheer (of –vrouw) zal door zo’n glimlach waarschijnlijk de benen uit ’t lijf lopen om dat wat de gast vraagt uit te voeren. Een welwillende gastheer zal de avond van de gast trouwens stukken beter maken, want een welkom gevoel is hartstikke prettig. Anderzijds, als de gastheer met het verkeerde been uit bed is gestapt, kan hij de belevenis in een minuut ten gronde richten. 

Bovenstaande geldt niet alleen voor de horeca. Ook in de de detailhandel werken vaak mensen die het lastig vinden om de klant van een glimlach te voorzien. Weten die werknemers niet, dat het juist de klant/gast is die ervoor zorgt dat ze betaald krijgen? Waarschijnlijk staan ze daar niet bij stil. Vaak vraag ik zo’n werknemer (die de gast overduidelijk treurig helpt) of ‘ie misschien slecht heeft geslapen of misschien ongelukkig is. Als ze me dan vragend aankijken, dan zeg ik dat een glimlach wonderen doet; voor beide partijen. Dat ze met een glimlach veel mooier zijn en dat het leuker staat. 

In Amerika zit die vriendelijkheid ingebakken in de cultuur (al hebben we het hier over de ‘plastic smile’). Al kun je je daar misschien afvragen of je wel serieus wordt genomen. Maar, of er een chagrijnig iemand aan je tafel staat of iemand met een glimlach; het voelt anders aan. In een grote supermarkt als Walmart (in de USA) worden speciale ‘people greeters’ aangesteld. Dat zijn mensen (vaak wat ouder) die bezoekers bij de ingang welkom heten en vragen of ze hen ergens mee van dienst kunnen zijn.

Tegenwoordig is een baan in de horeca voor de meeste mensen een bijbaan naast de studie, er werken dan ook veel jonge mensen in de bediening. Maar er wordt vergeten dat bedienen een vak is. Het is voor de (meeste) mensen die naar een restaurant of café gaan, een echt avondje uit. En die willen niet dat hun avond ‘verpest’ wordt door iemand die z’n baantje ziet als aanvulling op zijn of haar zakgeld (en dat weer zo snel mogelijk weer willen uitgeven).

Mijn oplossing? Laten we de mensen in de horeca trainen op klantvriendelijkheid. Of je nu een opleiding aan de Horecavakschool hebt gevolgd, of dat het je bijbaantje is. Geef de gast het gevoel dat ze welkom zijn in jouw restaurant, dat je het leuk vindt dat ze voor jullie hebben gekozen. En voorkom een attitude waarvan een gast kan denken dat hij je lastigvalt op je werkplek. En, zie het werken in de horeca niet alleen als bijbaantje, maar als echt vak. Anders kun je beter ergens werken waar je niet met gasten werkt.