Harry's column: vroeger

Columnist voor De Buik Harry Vermeulen schrijft maandelijks een column over de dingen die hem in de horeca opvallen. Of in de wereld om hem heen. Kort gezegd, deze culinaire columnist laat zich de kaas niet van 't brood eten.

We mogen weer boenen en schrappen: de aardpeer, de koolraap en de pastinaak zijn terug van weggeweest. Haal naast de dunschiller en de roerzeef, de pureestamper en de rasp van oma maar weer tevoorschijn. Maar waarom gaan we eigenlijk weer terug naar de jaren ‘30 en ‘40? Is het de hang naar nostalgie? Denken we dat alles van vroeger beter en gezonder was? Waarom staan die groenten, die in onmin waren geraakt, weer volop in de belangstelling? Waarom is de geur van armeluisvoedsel die er omheen hing verdwenen? 

Is het misschien omdat de moderne tijd, waarin er van alles te veel is, ons doet terugverlangen naar vroeger? Omdat die ouderwetse, vergeten groeten als ‘eerlijk’ en ‘authentiek’ worden beschouwd? Of omdat het ‘crisis’ is en we als vanzelf terugkeren naar een keuken die het meer van roots dan van blingbling moet hebben? Wellicht willen we gewoon meegaan met de mode en biologisch verantwoord voedsel op ons bord zonder pesticiden, zonder een overmaat aan CO2-uitstoot, met volop vezels en vitamines. Allemaal redenen die legitiem zijn. Daar valt niet over te discussiëren. 

Waarom menen we dan toch dat we in de ochtend zoveel vitaminepreparaten bij moeten slikken? Omdat we chronisch vitaminen en mineralen te kort komen. Vroeger werd er gewoon één keer per jaar geoogst. Het ene jaar doperwten en het jaar dat volgde een ander soort gewas. Zodat de grond zich kon herstellen. Spinazie bevatte in de jaren ‘80 van de vorige eeuw ruim 85% meer vitaminen en mineralen dan heden ten dage. En dat betreft alleen nog maar het lievelingskostje van onze vroegere kindervriend Popeye, die na een flink bord spinazie de hele wereld aan kon. Nu liggen we na een werkdag massaal uitgeput op de bank ons af te vragen of we niet te hard werken. Nee zeg ik dan, we komen gewoon te kort in onze A.D.I (de hoeveelheid dagelijkse noodzakelijke inname aan vitaminen en mineralen). 

Al deze redenen zullen meespelen in de toegenomen populariteit van vergeten groenten, maar het is ook eerlijk voedsel en leuk om mee te experimenteren. En vooral heel spannend. Denk niet dat die ouderwetse groenten alleen iets voor veggies of groente freaks zijn. Frietjes van schorseneren gaan heel goed samen met een heerlijk gebakken steak en gebakken aardpeer smaakt fantastisch bij een lamsbout.

Moeilijk te vinden? Open je ogen eens op de markt, of ga kijken bij een goede supermarkt. Moeilijk te bereiden? Helemaal niet, kijk gewoon op internet. Daar vind je veel smakelijke recepten met ouderwetse groenten. Kook bijvoorbeeld een keer samen met je kinderen, zodat zij op jonge leeftijd al kennis maken met onbekende groenten. Leer ze dat onbekend niet onbemind hoeft te zijn. Maak het leuk op een voor kinderen onbekende culinaire manier en bedenk: koken is fun. 

Succes en eet smakelijk.