Clubhuis ’t Havenhoofd: erg goed eten op een onwaarschijnlijke plek in Hellevoetsluis

We lopen over de parkeerplaats van Watersportvereniging Helius en kijken uit over de honderden jachten in de haven op een van de laatste mooie maandagen van het jaar. Het voelt prettig, zo ingeklemd tussen een natuurgebied en de oude vesting van Hellevoetsluis. We zijn op weg naar 't Havenhoofd op de eerste etage van het clubhuis van de vereniging. Je verwacht hier de keus tussen een tosti en een broodje kroket, maar dat blijkt een misvatting. 

Het is rustig, maar de brigade heet ons enthousiast welkom. Chef-koks Kenneth Roerade en Do Boelhouwers zwaaien hier sinds ruim een jaar de culinaire scepter en dat heeft – na een flinke verbouwing – geleid tot een clubhuis met restauranteigenschappen. De Gouden Pollepel (een rubriek in het AD waarin wekelijks een restaurant wordt beoordeeld, red.) erkende dat vorig jaar al en dat was nog voor de verbouwing. Sindsdien is er veel gebeurd. De keuken is nu open dus vanaf de bar, met erboven een oud houten zeilbootje, zie je de koks aan het werk. Vrij gewoon in restaurants, maar bijzonder in een clubhuis. De zaal is vrij groot, waarbij de achterzijde met verrijdbare wanden is afgeschermd. Het voorkomt dat je je verloren waant in te veel ruimte. Wel zou er nog eens naar de verlichting van de zaal kunnen worden gekeken. Dat is nu beperkt tot de hanglampen boven de tafels en de kaarsjes erop.  

We krijgen een karaf water naast het aperitief en wat warm breekbrood met huisbereide olijventapenade en truffelmayonaise. Laten we het een goede start noemen. De kaart is gevarieerd. Zo staan er een drietal ‘plates’ op voor de snelle hap (huisbereide hamburger, spare ribs of saté van kippendijen) met een prijs tussen €12,50 en €14,50, maar ook wat culinair uitdagendere mogelijkheden. In de weekenden serveert ’t Havenhoofd een driegangenmenu voor €26,50. Keurige prijzen. Helaas voor ons is het menu op. Kenneth en Do kopen de vis direct van de boot (de GO9) in Stellendam op vrijdagochtend en daarna geldt ‘op=op’. In plaats daarvan stellen zij voor dat zij ons menu samenstellen, en dat klinkt wat ons betreft prima.   

Twee keer zoveel plezier 

Onze voorgerechten komen na een tiental minuten. Voor mijn neus staat een millefeuille met geplukte gekonfijte eend, geroosterde oesterzwam en beukenzwammetjes, ingelegde pastinaak- en pompoenreepjes en veenbessencompote. Mijn vrouw krijgt gebakken medaillons van zeeduivel, ham van wild zwijn, linzen, walnoot en een crème van zoete aardappel. Het ziet er werkelijk top uit. Wij delen alles, iets wat ik jullie van harte kan aanraden: twee keer zoveel plezier. De cuisson van de zeeduivel is prima en het geheel is licht en toch herfstig. Niets overheerst. Mooi gerechtje. De gekonfijte eend is nog wat meer najaar. Mooi in balans met de zachte zoetzuren van de ingelegde groentes. Dit kan wat ons betreft ook als hoofdgerecht.    

Dan de hoofdgerechten. Ik krijg een cocotte gevuld met een stoof van hert in rode wijn met la Ratte aardappelen erin en erop geroosterde pastinaak, wortel en spruitjes. De wijnsuggestie is een eigenzinnige Saumur Champigny van ‘The Wineguys’, een lokaal jong wijnbedrijf. Licht van kleur en lekker boers. De stoof ernaast is super. Mijn vrouw moet het doen met op de huid gebakken heilbotfilet op een forse berg ratatouille met wat Stellendamse garnaaltjes en een beurre blanc van saffraan. De garnalen zijn niet echt nodig (wel erg lekker om los te prikken) en de ratatouille is wat ruim geproportioneerd, maar de smaken zijn weergaloos. Gewoon van alles een beetje op je vork is een feestje. Erbij nemen we de gesuggereerde Viognier uit de Pays d’Oc. Frisse en karakteristiek bloemige neus, en toch droog. Goed gekozen.  

PX en chocolade 

De desserts nemen we aan de bar, kunnen we direct een beetje kletsen met het personeel want de zaak is nu leeg. Frangipanetaartje met kaneelschuim, caramelfudge en ingelegde peer. De frangipane zou wat meer amandel kunnen gebruiken, maar is lekker smeuïg. Het andere dessert komt uit het menu: mousse van pure chocolade met in Pedro Ximenez (zoete dessertsherry) ingelegde blauwe bessen en witte chocoladegarnering. Wauw. PX en chocolade is een bekende combinatie, maar de mousse is hier zo mooi bitter. Of we nog koffie willen. Ik zie een huis-tuin-en-keuken koffiemachine in de hoek met DE kopjes erop dus we bedanken vriendelijk. “Of misschien een espresso martini?”, vraagt Maj, de bardame. Nooit gehad, dus waarom niet. Schuimig bitterzoet. Ik vind hem heerlijk, mijn vrouw vindt het te bitter. Smaken verschillen nu eenmaal. De rekening? Net geen 70 euro. Kom daar maar eens mee weg in Rotterdam.   

Kenneth en Do maken alles vanuit verse ingrediënten en verstaan hun vak. Dat is wel eens anders in eetcafé-achtige omgevingen. ’t Havenhoofd is open voor iedereen, dus laat je niet afschrikken door het privéwegbord bij de entrée van de haven.