De énige pita gyros in R'dam haal je bij Pita Giros

Op de Coolsingel zit sinds twee maanden een nieuwe gyrostent. En die hadden we nog niet in Rotterdam. In Utrecht wel, El Grecco namelijk. Naar mijn bescheiden mening is dat de beste van het land, ik ben in staat daar speciaal voor naar Utrecht te gaan. In Rotterdam miste ik dat nog: een zaak waar je een goede pita gyros haalt. Nu is ie er wel dus. Pita Giros op de Coolsingel - daar zou de gemeente voor de deur parkeerplaatsen moeten gaan maken.

Manos is de eigenaar van het kleine zaakje dat is gevestigd voor De Bijenkorf en in de rug wordt gedekt door friterie Pomms'. Manos en zijn vriend Kostas komen uit de stad Tríkala die in het binnenland van Griekenland ligt. Al zesentwintig jaar zit hij in de Nederlandse horeca. Grieks eten in Holland is allemaal bij hem begonnen, grapt hij. Nog niet zo lang geleden had hij een restaurant in Noordwijk, dat heeft hij verkocht. Manos wilde al tijden op de Coolsingel een pitazaak beginnen, maar vond daar steeds niet de juiste locatie voor. Tot de bloemenzaak wegging en hij dus de enige echte gyroszaak van Rotterdam kon openen. Samen met zijn vriend en vrouw runt hij nu deze bescheiden toko.

Zijn we het vergeten?
Gyros is een traditioneel Grieks gerecht. Net als döner worden lappen vlees aan een spies geregen en op die manier bij een grill gegaard, vervolgens wordt het in grove stukken gesneden. Daar komt ook de naam vandaan, gyros betekent ‘rond’ of ‘cirkel’ in het Grieks. Het verschil met döner is echter dat er met andere kruiden wordt gewerkt en dat er bij gyros gebruik wordt gemaakt van hele stukken vlees (en niet gemalen). Goed klaargemaakt kan het heel lekker zijn.

Wat verwacht ik ervan? 
Zoals ik de broodjes ken, wordt gyros samen met ingemaakte kool in een broodje gevouwen. Een Griekse pita snijd je niet open, daar leg je de vulling op en dan vouw je hem dicht, in de vorm van een frietzak. Dat alleen al lijkt een gevecht met natuurkundige logica, maar op de een of andere manier lukt het de gyrosbereiders altijd weer. Dat is wat ik nu ook wil. En tzatziki natuurlijk, huisgemaakte tzatziki hoort erbij.

Bij Pita Giros is het niet anders, al mis ik wel de kool en is de inhoud niet een hoedanige hoeveelheid dat het inderdaad natuurwetten tart. 

Is het duur?
Nee, 5 euro dan zit je geramd voor de rest van de dag.

Was het lekker?
Een volmondig ja. Het vlees was goed gebraden en in niet te kleine stukken. Het broodje was zacht en precies zoals de Griekse pitabroodjes zich onderscheiden van die van de supermarkt en de shoarmatent. Ook in de tzatziki zat genoeg knoflook. Ik ga zeker terug, vooral in het weekend lijkt me dit een aangename lunch.

Kan je er ook zitten? 
Er is een statafel met hoge krukken, daar kunnen drie mensen plaatsnemen. Het is duidelijk een maaltijd voor uit de hand. Ook leuk aan dit eettentje is dat ze voor één product hebben gekozen – gevulde pita’s – en dat dan heel goed uitvoeren. Je kunt kiezen uit verschillende soorten vullingen en er is ook een vegetarische pita. Heerlijk.

 Op de foto: Manos (links) en Kostas in hun pita-cockpit.