De wijnhandelaar en zijn queeste naar de beste wijn

Het vliegtuig in, de wijngaard op?

Het vliegtuig instappen in Nederland, uitstappen in Madrid, de huurauto ophalen en beginnen met die wijnreis! Zo simpel is het dus niet. ‘Het is geen kwestie van op goed geluk rondrijden’ vertelt Martijn van wijnhandel Lenselinq mij. Eerst doet hij goed zijn huiswerk, van literatuur tot advies van al bekende wijnboeren. De reis begon dit keer in Madrid, in een rechte lijn reed hij naar het westen, om daar vervolgens naar het noorden af te buigen. Vanaf daar speurde hij de wijngebieden van west naar oost af. De doelstelling was gezet op vier nieuwe wijnen. Maar ze moesten wel voldoen aan de Lenselinq-norm: zuiver, puur en authentiek.

Spanje staat bekend om zijn houtgelagerde wijnen, met als beste voorbeeld natuurlijk de Rioja. Veel van de Spaanse wijnen worden door houtrijping gedomineerd, wat de wijn vaak niet ten goede komt. Lenselink zelf is absoluut niet tegen het gebruik van hout, maar het moet ondergeschikt zijn aan het fruit. Wijn wordt gemaakt van druiven, zo redeneert hij. Dus die eigenschappen moeten daarom de boventoon voeren.

De straffe werkelijkheid

In eerste instantie lijkt zo’n wijnreis een en al pret, maar het is niet altijd rozengeur en maneschijn. Ten eerste is er in vijf dagen 2500 kilometer afgelegd, dat is dus 500 kilometer per dag, dat is van hier naar Parijs en dan nog iets verder. Onderwijl bezocht hij meerdere wijnhuizen. Ten tweede is niet alles wat je bezoekt gelijk jackpot. Zo vertelt Martijn over een klein wijngebied waar hij grote verwachtingen van had, maar één grote deceptie bleek te zijn. ‘Hoppa, dat is weer 150 kilometer op en neer’. Om Vervolgens bij een Spaans wijnhuis te komen waar hij prachtige wijn proeft; precies wat hij in gedachten had, maar het ouwe stel ziet exporteren niet zitten. Dat is toch echt te veel bureaucratisch papierwerk, is het argument. Of je komt bij een huis en proeft overhoutgerijpte wijnen uit de laatste jaren maar krijgt dan een glas aangeboden van de nieuwe oogst die nog in de tank zit. Deze blijkt top te zijn, maar dan komt de grote maar. ‘Meneer sorry, deze wijn krijgt eerst nog twee jaar houtrijping.’ Een Spaanse traditie, moeilijk te doorbreken. Je begrijpt het al, het is geen sprookje.

Daar doe je het voor: het resultaat

Er is ook vooral heel veel moois gevonden tijdens de wijnreis. Vier wijnen vinden was de bedoeling, maar Martijn komt uiteindelijk met het driedubbele thuis. Veel wijnen waar de meeste mensen verbaasd van zullen opkijken, zoals wel meer wijnen in de zaak. Dit is bewust, hij is constant op zoek naar nieuwe smaken die worden gevonden in de inheemse, onbekendere druifsoorten. Je kan hem geen ongelijk geven, de chardonnay en merlot hebben geen verrassingen meer in hun mouw verstopt. Het is alsof je als schilder met drie kleuren mag verven, dit wordt op een gegeven moment saai. Je kan wel eeuwig mengen maar uiteindelijk wil je toch ook een beetje wit erbij. Je wilt op gegeven instantie niet meer binnen het smaakspectrum blijven maar deze vergroten. Lenselinq bewijst dit met zijn wijnen, en ik zeg dit op basis van empirisch onderzoek. Hij schenkt mij wat van zijn wijnen in, sommige staan al bijna een week open. Ongelofelijk, ik ben even van mijn apropos. Dit is even wennen die nieuwe geuren en smaken, maar inderdaad; wat een zuiverhuid. En al een week open zonder te vacuümeren, bestaat de eeuwige jeugd dan toch wel?

De zoektocht is geslaagd en alle gevonden wijnen zijn te koop in de winkel. Wijn is geen product voor modegrillen en Lenselinq bewijst dit ook deze keer met zijn Spaanse vondst. Puur en zuiver. Rust heeft Lenselinq maar even, hij moet helaas volgende week alweer naar Piemonte in Italië.

Wegens vakantie is LenselinQ gesloten van 4 mei t/m 10 mei 2015. Vandaag, zondag 3 mei, is er daarom een speciale zondagsopening.

Foto: Martijn Lenselink in zijn eigen zaak, gemaakt door Maarten Laupman.