Rob Geus eet in Warung Mini als hij privé een zaak bezoekt

Op tv zien we 'm in z'n witte jas achter keukenkastjes kruipen, sluitrubbers van ijskasten betasten, roosters en apparaten loshalen, om allerlei ongerief aan de mee-griezelende kijker voor te schotelen: Rob Geus, mister Smaakpolitie himself. De Buik is er wel nieuwsgierig naar of Rob nog weleens onbevangen uit eten gaat. En zo ja, waar hij dan toch stiekem nog een beetje op let.

De Buik ontmoet Rob Geus bij Hotel New York, ’s ochtends behoorlijk in de vroegte. Z’n agenda zat mega-vol, maar hij vond toch een gaatje om al zijn wederwaardigheden rondom eten, hygiëne en z’n restaurantavonturen met De Buik over te delen. Rob komt aangereden op z’n scooter: 'Lekker makkelijk in de stad. Ik moet zo meteen door om voor Metro een ijstest te doen bij acht zaken.'

Hoe gaat dat als jij een restaurant binnenkomt? Vliegt het personeel dan in de gordijnen? 'Nou, ze zijn dan wel op hun hoede. Kijk, ik kom niet overal binnenstappen met camera, hoor. Maar je merkt wel dat alles bij iedereen op scherp gaat als ik ergens binnenloop, al is het maar voor een kop koffie. En het feit dat iedereen je gezicht kent, maakt ook dat je privé niet meer spontaan en anoniem ergens kunt gaan eten en zo.'

En hoe onbevangen ben jij nog als je ergens iets eet en drinkt? 'Ik ben altijd wel onbewust bezig met hoe het erbij staat in een zaak. Ik kijk omhoog – de meeste ellende zit bovenin, ik voel of het tafeltje schoon is, ik eet een onverpakt koekje niet op.' En hij legt het koekje bij onze koffie inderdaad opzij. Ik doe dus maar hetzelfde; ik durf niet meer na al die verhalen. Rob: 'Ik wil er niet over hoeven nadenken hoeveel handen er al aan dat koekje hebben gezeten, snap je? Verder kijk ik naar de peper- en zoutvaatjes: hoe schoon zien die eruit? En de menukaart: plakt die? Als het toilet niet schoon is, dan gaan we weer. Dan wil ik niet eens weten hoe het in de keuken is. Je ziet vaak ook al aan de persoonlijke hygiëne van iemand hoe het er in de keuken aan toe gaat. Dus een vieze, onverzorgde kok zal ’t zeer waarschijnlijk niet zo nauw nemen met hoe schoon z’n keuken is.'

Wat is het meest smerige dat je hebt meegemaakt? 'Er is zo veel verbeterd sinds ik twaalf jaar geleden met m’n programma begon. Ja, ik denk dat ik Nederland en België wel heb wakker geschud en dat geeft voldoening. Lekker, gezond en schoon gaan heel goed samen. Maar ik heb wel een mooi verhaal over een ijssalon hier in Rotterdam. Ik ga er straks ook langs, ben benieuwd. Afijn, ik ging daar dus een ijsje bestellen. Terwijl ik in de rij stond, vloog er een mus naar binnen. De eigenaar weet het beestje met z’n handen te vangen, laat ‘m buiten los en gaat vrolijk weer verder om z’n klanten helpen. Ik keek ‘m aan en vroeg ‘m of ie gek was: gewoon weer zonder handen wassen een hoorntje pakken en ijsje scheppen... Gatver.'

Wat was de schoonste plek die je in Rotterdam hebt aangetroffen? 'Ik was destijds aangenaam verrast door Floor. Ze hadden het goed voor elkaar, hanteerden duidelijk richtlijnen en hadden een goede discipline.'

Je bent als chefkok opgeleid. Wat maak je als je thuis kookt? 'Ik ben een ouwerwetse Hollandse jongen die erg van Hollandse pot houdt. Ik word heel blij van een goeie gehaktbal met spinazie en een eitje bijvoorbeeld. Maar ik maak ook regelmatig risotto met bospaddenstoelen en een varkenshaasje. Of roti. Ik ben niet zo van de tierelantijntjes, maar als er vrienden komen, maak ik allemaal kleinere hapjes die gewoon op tafel staan en waar iedereen van neemt. Lekker lang aan tafel zitten met een drankje erbij. Is trouwens ook veel beter voor je lijf, om rustig te eten.'

Als je uit eten gaat, waar komen we je dan tegen? 'Als echte vleesman kom ik graag bij Gauchos. Met de kids gaan we graag Italiaans eten bij Vapiano of Happy Italy; dat is snel en voor een leuke prijs. Ik vind in Hillegersberg Eetcafé Facet heel gezellig en goed, echt een eetcafé op hoog niveau: je kan er kreeft eten en toch heeft het de gemoedelijkheid van een kroeg. Ik ben niet zo van de sterrenrestaurants, daar ben ik te gewoon voor. Voor mij is de sfeer bepalend. Bij Parkheuvel heb ik het gevoel dat ik in een klaslokaal zit. Wel heb ik voor Hart van Nederland een reportage gemaakt bij Jonnie en Thérèse Boer van De Librije. Dat vond ik onvergetelijk, zó lekker en mooi in harmonie met de wijnen. Jonnie is echt een artiest en dan die combinatie met Thérèse: wat een gedrevenheid en vakkennis. Daar wil ik nog weleens aanschuiven!'

Heb je nog een geheime tip voor ons? 'Ja, ik kom heel graag in de nieuwe zaak van Warung Mini op de Witte de With. Ik ben gek op Surinaams eten en daar ga ik gewoon lekker zitten om te eten. Zo ongedwongen en goeie roti. En je komt er nog weleens wat voetballers tegen, als De Guzman en Van Persie als ze in Nederland zijn.'