De loempia's van Ron zijn altijd uitverkocht

De bekendste loempia- en kroepiaverkoper van de centrummarkt. Misschien ook wel de grootste praatjesmaker. En dat al een jaartje of vijftig. Voor de kraam van Ron Balakian (69) staat iedere dinsdag en zaterdag een rij met, veelal vaste, klanten. Die komen voor een snack én voor een praatje. 

Vrijwel zijn hele werkende leven staat de in Soerabaja, Indonesië geboren Ron op de markt. Eerst met zijn pleegouders, later als zelfstandig marktkoopman. Op een gegeven moment besloot Ron de nasi, bami en andere snacks die hij verkocht de deur uit te doen en zich volledig te richten op twee dingen: loempia's en kroepia's. Waarom? 'Klanten kopen één of twee dingen bij je', zegt Ron. 'Dan kun je je maar beter specialiseren.'

Zijn kraam is er een zonder poespas. Meer dan hete olie, twee metalen bakken en een koeling heeft hij niet nodig. Hoewel, zonder Annemiek Schouten kan Ron niet. Zij staat namelijk al dertig jaar bij hem in de kraam. 'Mijn allesje', aldus Ron. 'Na mijn eigen vrouw dan.' Het bord met die grote rode pijl naar rechts en 'Daar aansluiten' is inmiddels ook onmisbaar geworden. Ron: 'Ik wil geen gedoe voor de kraam.'  

'Ik ben altijd uitverkocht'

De zaken gaan goed. Zo rond de klok van half elf begint zich al een kleine rij te vormen. 'Hé ouwe bokser', roept hij naar een vaste klant uit Crooswijk. 'Kommie weer een loempiaatje halen?', waarna de twee mannen de handjes omhoog gooien en vluchtig wat schijnbewegingen uitwisselen.  

'Ik ben altijd uitverkocht', zegt Ron. Hoeveel er op een marktdag over de toonbank gaan? Dat houdt hij liever voor zichzelf, maar het gaat richting enkele honderden. Op twee loempia's verkoopt hij één kroepia. 'Meer verkopen zou gemakkelijk kunnen, maar dat hoeft niet', zegt Ron. 'Ik werk om te leven, niet andersom.' Daarom vouwt hij zijn loempia's en kroepia's niet meer zelf. Kivits in Zoetermeer maakt ze exclusief, levert ze vers aan en in de kraam worden ze afgebakken. Laagje sambal eroverheen, in een papieren zakje en happen maar. 

Zijn geheim? Allereerst de specerijenmix die al meer dan tien jaar vastligt in een patent. Alleen de leverancier kent de samenstelling. Daarnaast iedere dag verse olie en verse producten. 'Aan het eind van de dag kieper ik alles weg', zegt Ron. Dat gaat dus alleen op voor de olie. Verse taugé is de derde truc: 'Dus niet die geblancheerde rommel van bij de Chinees.'

'Ze moeten me van de markt afdragen'

Ondanks zijn negenenzestig jaar denkt Ron voorlopig niet na over stoppen. 'Ze moeten me echt van de markt afdragen', zegt hij stellig. Twee jaar geleden was het daarom eventjes schrikken toen Ron met hartritmestoornissen in de ambulance werd afgevoerd. Maar hij kwam gewoon weer terug: 'Het bekijken van mensen en praten met klanten vind ik veel te leuk.'

Speciaal voor de foto laat Ron nog even zien hoe het moet, dat bakken. 'Zooo, hebbie eindelijk je handen uit je zakken?', klinkt het van voor de kraam.