Moni en Peter genoten ook van het uitzicht bij De Hef

Moni en Peter eten een keer in de maand met elkaar in een Rotterdams restaurant. De ene keer kiest Moni een adres, de andere keer Peter. Inmiddels zijn ze toe aan hun 101ste restaurant. Op de avond zelf maakt dit keer Moni haar keuze aan Peter bekend.

Moni: Donderdag 18.45 uur bij 3PO op de fiets of aan de voorzijde bij mij. Jij mag kiezen.

Peter: Ik kom naar jou. Voorkant! 

Moni: Mét das!

Peter: Ja?! Is het weer chic? Geen gympen?

Moni:  Gympen mag!

Met de 100e date nog vers in het geheugen, vond Moni het best lastig om een restaurant te kiezen dat niet teveel uit de toon zou vallen. Enigszins aarzelend koos ze voor restaurant De Hef, aan de voet van de beroemde hefbrug van Rotterdam. Aarzelend, omdat de buitenzijde van het restaurant haar niet direct aansprak. Ze moest dus vertrouwen op de tip van vriend J. die haar dit restaurant had aanbevolen. Zonder er overigens zelf geweest te zijn. 

Peter: Na de 100 komt gewoon 101 zou je zeggen, en zo is het natuurlijk ook. Er valt nog zoveel te eten in Rotterdam. Dus daar gingen we dan. Over de Willemsbrug, de Koninginnebrug en daar lag restaurant De Hef te blaken in de avondzon. Een hoekpandje dat als enige nog overeind staat als een laatste Mohikaan tussen de neergehaalde panden. Nieuwsgierig stapten we binnen in een keurig grijs-wit interieur. Dit beloofde een goeie avond te worden.

Nostalgie in een nieuw jasje

Moni: We werden welkom geheten door Samantha. Een van de twee dames die deze avond de bediening voor haar rekening nam. Een deskundige dame, die de klappen van de zweep in horecaland inmiddels wel kent, met een verleden in onder andere restaurant De Hermitage. We namen plaats aan een tafel voor twee met uitzicht op de Koninginnebrug. Nippend aan een cava met vlierbloesem en eentje met huisgemaakte Limoncello genoten we nog even van het laatste zonnetje. 

Peter: Bij De Hef stel je je eigen viergangenmenu samen uit een keuze van drie gerechten per gang. Met zowel Nederlandse, Franse als Italiaanse invloeden, werd die keuze niet gemakkelijk. Eigenlijk leek alles me lekker. Over de wijn hoefde ik me dan weer geen zorgen te maken want elk gerecht op het menu had een eigen geselecteerde wijn op de kaart. Je zou dus ook de wijn kunnen kiezen en het gerecht erbij nemen. Zo wild deed ik het echter niet en koos ouderwets voor mijn favorieten eendenlever, kreeft en risotto.

Moni: Samantha vertelde ons dat het restaurant in handen is van Martin en Saskia Vaandrager. De ouders van Saskia waren de eigenaren van de beroemde havenbistro The Mayflower, dat voorheen in het pand huisde. Toen zij ermee stopten, kon het stokje overgedragen worden aan Martin en Saskia, die inmiddels bij een aantal gerenommeerde restaurants hadden gewerkt als Amarone en de Zwethheul. Na een kleine verbouwing was De Hef geboren. 

De keuken staat als een huis

Peter: De rouleau van stoofvlees en San Danieleham met eendenlevercrème was me er eentje! De volle smaak van het stoofvlees gecombineerd met de zoute ham en de subtiele eendenlevercrème zetten de toon van de avond. Prachtig geserveerd op een glazen vierkant bord was dit een mooi voorbeeld van de gerechten van De Hef. De lekkere combinaties verheffen het gerecht tot een bijzonder geheel. De tortellini die daarop volgde, en smaakvol zwom in het kreeftenschuim, was nog beter van smaak dan mijn voorgerecht. En mijn risotto, die was perfect gegaard en lekker vol van smaak.

Moni: De rouleau, de komkommersoep, mijn lamsrack en naderhand de kazen. Ik vond het allemaal om te smullen, zo lekker! Mooie, niet al te grote porties. Af en toe kwam de kok zelf even aan tafel om de soep in te schenken of de jus toe te voegen. Leuk om te zien dat hij trots is op zijn creaties. De Hef valt wat mij betreft in de categorie Grote Jongens, als het om de keuken gaat. De enige minpuntjes vind ik de wat gedateerde meubelen en de verlichting die recht op je bolletje schijnt. Daarvoor zou ik toch nog even een goede styliste in de arm nemen. Je weet, ik ben nou eenmaal sfeergevoelig.

Peter: Het interieur vond ik netjes strak. wat mij betreft niks op aan te merken. Ik keek ook vooral naar buiten, want het uitzicht is leuk op de twee, eigenlijk drie bruggen in de ondergaande zon. Binnen was het gezellig met mensen uit de buurt, een stel toeristen en wat zakenmensen. Leuk om te zien dat veel mensen de weg weten te vinden naar dit markante punt op Zuid. De uitstekende keuken en de goede bediening verdienen het in ieder geval.

Moni: Het restaurant schijnt vooral 's avonds goed bezocht te worden. Zouden de buren (ik denk daarbij aan Unilever, Deloitte, de RET, de Belastingdienst, de Rechtbank) nog moeten ontdekken dat De Hef ook een geweldig lunchrestaurant is?

Wat aten en dronken ze?

Voorgerecht
Beiden: Rouleau van stoofvlees en San Daniele ham met crème van eendenlever en appel - Daarbij: Verdejo-Macabeo - Barahonda - Spanje

Tussengerecht
Peter: Tortellini met coquille, gamba, spinazie en kreeftenschuim - Daarbij: WeisserBurgunder - WeingutKnab - Duitsland
Moni: Koude komkommersoep met Hollandse garnalen en Rotterdamse munt - Daarbij: Chardonnay-Arinto-Vital - Fiuza - Portu

Hoofdgerecht
Peter: Risotto met groene asperges, paddenstoelen en Parmezaanse kaas - Daarbij: Garganega - Val dei Molini -Italië
Moni: Lamsrack met courgette, aubergine en tomaat - Daarbij: Pinot Nero - Torre dei Vescovi - Italië

Nagerecht
Beiden: Assortiment Hollandse kazen - Daarbij: rode port