Café Pol is vernieuwd, maar toch als vanouds

Ooit was de Meent helemaal niet zo hip als dat 'ie nu is. Maar Café Pol is toch al 27 jaar een begrip in Rotterdam. Een goede plek voor een borrel na het werk of een kop koffie met een punt appeltaart op marktdagen. En nu is Pol vernieuwd!

Wanneer je bij Café Pol, ofwel Pol (vernoemd naar Polletje Piekhaar, de roman van Rotterdamse schrijver Willem van Iependael), binnenstapt, voel je je meteen welkom. Aan dat welkome gevoel is trouwens weinig veranderd, ondanks de verbouwing. Het is markt en dat merk je, binnen en op het terras zitten zowel vaste klanten als goed geïnformeerde toeristen. Nu was ik er weer ‘ns, op een druilerige dinsdagmiddag. Al is het onder de luifel goed toeven, mijn tafelgenoot en ik zitten liever binnen, dus vinden we een tafel met uitzicht op de bar.

Polletje

Het was na al die jaren ook wel eens tijd voor een verbouwing. Het voltallige personeel heeft dan de handen uit de mouwen gestoken, zodat de ‘grondlegger van het uitgaansgebied Meent’ maar kort haar deuren hoefde te sluiten. Eind augustus was de verbouwing voltooid, binnen vier dagen. 

Strak beige met zwart is het nu. Van het knalrode plafond waar je de buizen (vanuit de keuken waarschijnlijk) overheen zag lopen, is niets meer over. Nieuwe stoeltjes, nieuwe tafeltjes. Het enige wat nog doet denken aan het oude Pol, zijn de rode neonletters achter de bar (van die spiegels met gouden omlijsting zie je ook niets meer terug) en de sfeer. Op een prominente plek hangt Polletje met z’n vrinden.

De Pol-burger

Café Pol moet het vooral hebben van de lunch en de borrel. De kaart is klein, maar dat geeft niets: hij is overzichtelijk en alle gerechten passen qua stijl goed bij elkaar. Er staan rijk belegde bammetjes op, met kroketten bijvoorbeeld (rundvlees met mosterd of garnalen met remoulade) of de Venus (vast vernoemd naar de dame uit de keuken) met tomaat, pijnboompitten, parmiggiano en balsamicoazijn.

Onder het mom ‘het is herfstvakantie’ komen er twee rode wijntjes bij ons op tafel (Terre des Olivettes, een allemansvriend). Daarnaast bestellen we de Pol-burger. Dat is een groot favoriet onder de Pol-klandizie. Twee stevige boterhammen met daarop een kruidige burger, kerriemayonaise, oude kaas, sla, tomaat, en – naar keuze – een gebakken ei en dito ui.

Je bent er vast ooit eens geweest na een middagje winkelen of een ochtend struinen over de markt, kom je er elke vrijdagmiddag voor de vrijmibo, als je een onbedwingbare drang hebt naar Rotterdamse gezelligheid of 'gewoon' een tosti. Groot gelijk: ga er vooral eens terug. Wij nemen nog een wijntje – ook al moet er nog worden gewerkt vandaag – en tegelijkertijd worstelen we ons door die enorme boterham en burger. Voorwaar geen straf.