Het gezegde 'hoe kleiner, hoe fijner' is, vermoed ik, van oorsprong geen confuciaanse wijsheid. Het merendeel van de Chinese restaurants in elk geval is ook in 2014 nog altijd gróót. De tafels zijn er gróót. De keuze uit de gerechten is er gróót, en ook de porties zijn er doorgaans gróót. Ook restaurant Paramount, onderin Hotel Atlanta, is zo'n vliegdekschip van een chinees. Maar, verrassing: ze hebben er vooral kleine hapjes.
Ik weet het, kleine Chinese hapjes zijn geen ontdekking van vandaag of gisteren. Dim sum-gerechtjes zijn natuurlijk al eeuwenoud en zo Chinees als de krik van m'n Toyota. Maar tegelijk kun je in Rotterdam pas relatief sinds kort 'dimsummen' en kennismaken met andere variëteiten van de Chinese keuken (Bij Bao, SanSan, Asian Glories). In die zin blijft ánders 'chinezen' in onze stad wat mij betreft dus nog steeds een verrassing. Een waar avontuur.
Dat De Lange Muur op de Kruiskade een paar jaar geleden de omslag van een traditionele chinees naar een dim sum-paleis maakte, wist ik wel, en ik kom er sindsdien met nog meer plezier. Maar dat restaurant Paramount met zijn dim sums en op-en-top Chinese ambiance concullega's als De Lange Muur en ook Tai Wu gemakkelijk naar de kroon steekt, dat wist ik dan weer niet.
Sterker, ik verkeerde in de veronderstelling dat in dit deel van Atlanta nog altijd Sakura, een yakitori-japanner, was gevestigd. Enfin, gróót is zodoende de verwondering wanneer mede-Buiker Frank en ik de Paramount afgelopen maandagmiddag binnenstappen en de zaak van voor tot achter (200 plaatsen, 300, 500?) vol met Chinese cliëntèle blijkt te zitten. In Rotterdam! Op klaarlichte dag! Op een maandag nota bene!
Heel Chinees Rotterdam lijkt aanwezig
Het zal ook met de naam te maken hebben, maar het voelt op dat moment alsof je in Paramount een film in loopt, en dan, zeg, midden in een Hongkongse bruiloftsscène. Enorme restaurantzaal. Enorme kristallen luchters boven een eilandenrijk van enorme ronde, witgedekte tafels. En daaromheen dan zo'n beetje de hele Rotterdams-Chinese gemeenschap - althans het lijkt erop. Tienduizend stadsgenoten verwikkeld in een kakofonie van onverstaanbare small & business talk.
Een godswonder dat we in die zaal nog een eigen plekje vinden. Maar omgekeerd weer niet zo raar dat we tussen al die vrolijke Chinese families worden opgemerkt door meneer Lam, de baas van Paramount. Hij is afkomstig uit Hong Kong, dat met Macao en Taiwan de bakermat vormt van de dim sum-traditie. Tachtig procent van de gerechten op zijn kaart is dan ook van origineel-Hongkongse snit. Speciaal aanbevolen, zegt meneer Lam, zijn de gevulde rijstflensjes.
Meneer Lam maakt geen geheim van het succes van zijn restaurant: het is er ongedwongen én elegant, want onderdeel van een van de mooiste en oudste (art-deco)hotels van Rotterdam. Daarnaast zijn de 74 dim sums van Paramount allemaal zelfgemaakt, en zijn ze goedkoop: vijf à zes keuzes voor zo'n 15 euro p.p. Tel daarbij op dat zowel jonge als oudere generaties Chinese Rotterdammers de dim sum-cultuur omarmen en je begrijpt waarom het zo druk is in Paramount, zegt meneer Lam.
Klein is fijn, maar het kan ook anders
Over gasten van autochtone afkomst heeft hij ook niet te klagen, trouwens. Het heeft even geduurd - een jaar of twintig, volgens meneer Lam - maar langzaam maar zeker nemen ook blanke Nederlanders afscheid van de foe yong hai en de afhaal en volgen ze het spoor van de Rotterdamse Chinezen die zich op hun keuken(s) heroriënteren.
Die keukens zijn dus dikwijls kleiner, fijner, subtieler, authentieker en in een enkel geval fusion-keukens geworden. Maar 'gróót' bestaat op de culinaire as Beijing-Hong Kong-Rotterdam evengoed ook nog steeds. Laat daar geen misverstand over bestaan. Chinezen mogen hun dim sums dan tegenwoordig de hele dag door eten en dus niet meer alleen als snack, dat betekent niet dat er 's avonds niet alsnog stevig kan worden uitgepakt.
Meneer Lam haalt er een geheel in het Chinees gestelde kaart bij voor het geval we tot het diner willen blijven hangen en ook nog wat vrienden wensen uit te nodigen: dan is er bijvoorbeeld een tienpersoonsmenu van €368,- met soep, een heel speenvarken, pekingeend, oesters, kreeft, gebakken garnalen en, werkelijk, zo veel speciale bami's als we op kunnen. Superaantrekkelijk. Maar dat doen we dan nog wel ooit op onze eigen Chinese bruifloft of, nét even wat waarschijnlijker, bij een andere feestelijke gelegenheid.
Foto boven: Groot is de eetzaal van Paramount. Foto onder: Meneer Lam.
