Paramount, vliegdekschip van een chinees die op de kleintjes let

De chinees zoals wij die in Rotterdam decennialang kenden, bestaat amper meer. Ervoor in de plaats is onder andere Paramount gekomen. Dimsummen in stijl.

19 Feb 2014 Wim de Jong

blogger Wim is mede-oprichter van De Buik en was er tot 1 juli 2015 aan verbonden.

Paramount, vliegdekschip van een chinees die op de kleintjes let

Het gezegde 'hoe kleiner, hoe fijner' is, vermoed ik, van oorsprong geen confuciaanse wijsheid. Het merendeel van de Chinese restaurants in elk geval is ook in 2014 nog altijd gróót. De tafels zijn er gróót. De keuze uit de gerechten is er gróót, en ook de porties zijn er doorgaans gróót. Ook restaurant Paramount, onderin Hotel Atlanta, is zo'n vliegdekschip van een chinees. Maar, verrassing: ze hebben er vooral kleine hapjes.

Ik weet het, kleine Chinese hapjes zijn geen ontdekking van vandaag of gisteren. Dim sum-gerechtjes zijn natuurlijk al eeuwenoud en zo Chinees als de krik van m'n Toyota. Maar tegelijk kun je in Rotterdam pas relatief sinds kort 'dimsummen' en kennismaken met andere variëteiten van de Chinese keuken (Bij Bao, SanSan, Asian Glories). In die zin blijft ánders 'chinezen' in onze stad wat mij betreft dus nog steeds een verrassing. Een waar avontuur.

Dat De Lange Muur op de Kruiskade een paar jaar geleden de omslag van een traditionele chinees naar een dim sum-paleis maakte, wist ik wel, en ik kom er sindsdien met nog meer plezier. Maar dat restaurant Paramount met zijn dim sums en op-en-top Chinese ambiance concullega's als De Lange Muur en ook Tai Wu gemakkelijk naar de kroon steekt, dat wist ik dan weer niet. 

Sterker, ik verkeerde in de veronderstelling dat in dit deel van Atlanta nog altijd Sakura, een yakitori-japanner, was gevestigd. Enfin, gróót is zodoende de verwondering wanneer mede-Buiker Frank en ik de Paramount afgelopen maandagmiddag binnenstappen en de zaak van voor tot achter (200 plaatsen, 300, 500?) vol met Chinese cliëntèle blijkt te zitten. In Rotterdam! Op klaarlichte dag! Op een maandag nota bene! 

Heel Chinees Rotterdam lijkt aanwezig

Het zal ook met de naam te maken hebben, maar het voelt op dat moment alsof je in Paramount een film in loopt, en dan, zeg, midden in een Hongkongse bruiloftsscène. Enorme restaurantzaal. Enorme kristallen luchters boven een eilandenrijk van enorme ronde, witgedekte tafels. En daaromheen dan zo'n beetje de hele Rotterdams-Chinese gemeenschap -  althans het lijkt erop. Tienduizend stadsgenoten verwikkeld in een kakofonie van onverstaanbare small & business talk.

Een godswonder dat we in die zaal nog een eigen plekje vinden. Maar omgekeerd weer niet zo raar dat we tussen al die vrolijke Chinese families worden opgemerkt door meneer Lam, de baas van Paramount. Hij is afkomstig uit Hong Kong, dat met Macao en Taiwan de bakermat vormt van de dim sum-traditie. Tachtig procent van de gerechten op zijn kaart is dan ook van origineel-Hongkongse snit. Speciaal aanbevolen, zegt meneer Lam, zijn de gevulde rijstflensjes.

Meneer Lam maakt geen geheim van het succes van zijn restaurant: het is er ongedwongen én elegant, want onderdeel van een van de mooiste en oudste (art-deco)hotels van Rotterdam. Daarnaast zijn de 74 dim sums van Paramount allemaal zelfgemaakt, en zijn ze goedkoop: vijf à zes keuzes voor zo'n 15 euro p.p. Tel daarbij op dat zowel jonge als oudere generaties Chinese Rotterdammers de dim sum-cultuur omarmen en je begrijpt waarom het zo druk is in Paramount, zegt meneer Lam.

Klein is fijn, maar het kan ook anders

Over gasten van autochtone afkomst heeft hij ook niet te klagen, trouwens. Het heeft even geduurd -  een jaar of twintig, volgens meneer Lam - maar langzaam maar zeker nemen ook blanke Nederlanders afscheid van de foe yong hai en de afhaal en volgen ze het spoor van de Rotterdamse Chinezen die zich op hun keuken(s) heroriënteren. 

Die keukens zijn dus dikwijls kleiner, fijner, subtieler, authentieker en in een enkel geval fusion-keukens geworden. Maar 'gróót' bestaat op de culinaire as Beijing-Hong Kong-Rotterdam evengoed ook nog steeds. Laat daar geen misverstand over bestaan. Chinezen mogen hun dim sums dan tegenwoordig de hele dag door eten en dus niet meer alleen als snack, dat betekent niet dat er 's avonds niet alsnog stevig kan worden uitgepakt. 

Meneer Lam haalt er een geheel in het Chinees gestelde kaart bij voor het geval we tot het diner willen blijven hangen en ook nog wat vrienden wensen uit te nodigen: dan is er bijvoorbeeld een tienpersoonsmenu van €368,- met soep, een heel speenvarken, pekingeend, oesters, kreeft, gebakken garnalen en, werkelijk, zo veel speciale bami's als we op kunnen. Superaantrekkelijk. Maar dat doen we dan nog wel ooit op onze eigen Chinese bruifloft of, nét even wat waarschijnlijker, bij een andere feestelijke gelegenheid.

Foto boven: Groot is de eetzaal van Paramount. Foto onder: Meneer Lam. 

meneer lam

Reacties
Plaats een reactie
Log in of maak een account aan om een reactie te plaatsen.

Joey 19 Feb 2014, 17:23

Leuk verhaal, maar hoe was het eten?

Shirley 19 Feb 2014, 20:47

Dat de zaak vol zit met Chinese op maandag is heel logisch juist. Maandag is vaak de enige dag dat ze vrij zijn. En dim sum is voor de middag bedoeld dus klopt helemaal. Maar hoe was het eten volgens jou inderdaad? :)

Wim de Jong 19 Feb 2014, 22:25

Ik heb drie dim sums op, alledrie heel lekker, maar wil me nog niet wagen aan vergelijkingen met andere dim sum-restaurants of aan oordelen over de gerechtjes als zodanig. Ik wil van Jenny Loh (Asian Glories) wel eens horen wat volgens haar goede dim sums zijn, en dan kom ik er op De Buik nog eens uitgebreid op terug.

Jappe 21 Feb 2014, 23:45

Ik heb er ook al een paar keer gegeten, elke keer met veel plezier. Goede dim sum en andere gerechten. Ik ben blij met deze lokatie in de stad! Overigens zag ik dat 'Bij Bao' te koop staat... En dat terwijl er altijd best veel mensen zaten...

Shirley 26 Feb 2014, 20:42

@ Jappe dat klopt. Zat er een aantal weken geleden en hoorde de eigenaresse vertellen dat ze gaat stoppen en teruggaat naar de vaderland. Niet omdat het inderdaad niet goed loopt maar omdat ze na de aantal jaren een beetje moe is (zoals ze het zelf verwoorde) en dat het eigenlijk niet voldoende loont. Ze kan er net van leven en de salarissen betalen maar dat is het ook. Vandaar de keus om toch te stoppen. Heel jammer, zal de pizza's missen.

Lees ook deze verhalen
Lifetime Achievement Award voor Rotterdamse chef Cees Helder

De Buik was bij de uitreiking van de Gault+MIllau gids en de daarbij behorende awards, waar een jonge chef en een chef met pensioen in de prijzen vielen.

Proef op de Sommelier met Duco de Leeuw

Voor de serie Proef op de sommelier gaat Niels van Laatum in gesprek met Rotterdamse sommeliers. In deze editie Duco de Leeuw van Wijnbar Het Eigendom

Van pizza tot polonaise: de boozy brunch bij De Pizzabakkers

De Buik ging langs bij De Pizzabakkers en ontdekte een boozy brunch met pizza, drankjes en een zondag die uitloopt op feest.