Gewone zwarte koffie staat bij Starbucks niet op de kaart

Ik beken dat ik met droge ogen vérgaande fancy koffies bestel bij Starbucks in Rotterdam Centraal. In het Engels. Als Rotterdammer zonder fratsen verander ik helemaal van rol als ik daar voor de counter sta. De coffee speak geeft een werelds gevoel voordat je in de trein stapt en de reis naar Hendrik-Ido-Ambacht krijgt direct een slokje internationale allure, want Starbucks-koffie staat voor mij voor het ultieme reisgevoel.

Dat filmbeeld van mensen in de New Yorkse subway: vrouwen in strakke mantelpakjes met gympen aan en mannen in pak met de onontbeerlijke kartonnen koffiebeker, slurpend door het gaatje in het plastic dekseltje. De keten maakt elke koffiecreatie precies zoals jij het wil. Er is daarom niets zo leuk als helemaal los gaan met je bestelling.
Rotterdam heeft drie Starbucksen: één op de campus van de Erasmus Universiteit, maar daar gaat het hier niet over, en twee in Rotterdam Centraal: één in de tunnel en de andere in de hal. In beide gevallen is de inrichting sober. Je kunt er zitten en nog comfortabel ook, maar de vloeroppervlakte is klein. Veel zitplaatsen zijn er dus niet. Alles lijkt erop gericht dat je je na het oppikken van je bestelling naar je trein haast of naar je werk of waar dan ook naartoe. Terwijl je wacht tot je hoogstpersoonlijke koffie klaar is, liggen allerlei sandwiches, pancakes, muffins, donuts en wat dies meer zij naar je te lonken.
'Gimme a tall doubleshot bonedry cappuccino.' ?Ik houd van cappuccino met weinig melk en veel schuim, dus begon ik ooit voorzichtig met een dry cappuccino. Dat evolueerde van extra dry tot bonedry doubleshot, soms skinny (magere melk) of als ik verlang naar comfort koffie met een caramel drizzle. Ik kan niet wachten op de zomer voor iced hazelnut macchiato of anders een mocha light frappuccino als de bikini nog aan moet. Elke vetgradatie melk is mogelijk, evenals sojamelk, toegevoegde siroopsmaken, slagroomkop of extra shot. Heb ik mijn cafeïnetax bereikt, dan vraag ik om een grande soy chai latte, no nutmeg.

Bizarre bestellingen 

Zeg me hoe je je koffie drinkt en ik vertel je wie je bent. ?In de Huffington Post en op andere blogs zijn al vaak artikelen gewijd aan de bizarre bestellingen van het bekende bekertje meeneemkoffie. Eén van de winnaars was: venti iced skinny vanilla macchiato, sugar-free syrup, extra shot, light ice, no whip.
Daar hoeven wij bij onze vestiging in het CS niet mee aan te komen, maar je kunt het proberen. ?Gooi je het woord quad in je opsomming, dan krijg je vier shots espresso in het geheel. En ja, dat kennen ze ook in het CS. De bestelling wordt in korte codes op de beker geschreven, met je naam erbij. Als de creatie klaar is, roepen ze je naam en kun je hem oppikken aan het andere eind van de bar. ?
Best een handige datingkans, je weet direct hoe die ene leuke zijn of haar koffie drinkt, met naam erbij. Ik had een collega meegenomen naar Starbucks en na mijn 'over the top'-bestelling vroeg hij recalcitrant gewoon om 'een koffie'.
'Wat voor koffie?' kwam direct de wedervraag.
'Zwarte.'
'Een caffè americano of een espresso?'
Koffie staat namelijk niet op de kaart. De gewone koffie blijkt een caffè americano te zijn. Bij Lebkov heeft hij het geprobeerd met dezelfde vraag. Daar blijkt zijn gewone koffie een lungo te heten.
Doe daarom eens niet gewoon normaal de volgende keer dat je de trein pakt en een cafeïneshot nodig hebt.

FOTO JOHN VANE