Smullen naar oma's recept in Nonna & Nenne’s Kitchen

De gehele straat lag open, maar dat weerhield Ebru Fähmel en Patricia Felleti-Mijnsbergen er niet van om de deuren van hun hippe lunchroom te openen, afgelopen december. Nonna & Nenne's Kitchen voegt nieuwe smaken toe aan de Hofbogen. Met Turkse, Italiaanse en Griekse invloeden en geïnspireerd door de kookkunsten van beider oma's worden hier allerlei heerlijkheden gemaakt, gedeeld en geproefd.

Het was één van de eerste lentedagen in Rotterdam en ik was haastig op zoek naar een terras. Via de luchtsingel liep ik op mijn gemak naar de Hofbogen. En opeens stond daar een loungebank midden in de zon, tussen BIRD en Lokaal. ’Nonna & Nenne’s Kitchen’, las ik hardop af van de snoezige etalageruit vol wuivende koekjes en quiches. In kleermakerszit genoot ik van een Rotterdamse Santas-cappuccino, terwijl de laatste zonnestralen mijn sproeten kietelden. 

Helaas waren zowel de zonnestralen als mijn bezoekje van korte duur. Het liep tegen sluitingstijd en het werd stiekem wel wat fris. Daarom streek ik er deze week nog eens neer voor een uitgebreide lunch. Ik was wel benieuwd geworden naar de uitnodigende menukaart. Deze biedt opties voor de gehele dag. Zoals verwacht voor ontbijt en lunch, maar ook kun je hier binnenwandelen voor een high tea of tafel vol mezze (het mediterrane antwoord op de alom bekende Spaanse tapa’s en Italiaanse antipasti). 

Ik bestelde de salade van de week met kastanje, geitenkaas, walnoot, bietjes, granaatappel en een honingmosterddressing. Een frisse, fijne combinatie voor de smaakpapillen, maar ook mijn andere zintuigen werden gekieteld. De salade werd geserveerd naast een tinnen dressingkannetje op een mooi, houten blok. Ik hou ervan als etablissementen oog voor details hebben. De kleine vaasjes met bloemen, de presentatie van de menukaarten en de juiste belettering maken het geheel af.

De geur van kruiden kwam mij tegemoet toen ik binnenstapte om te betalen. Koriander werd, met al het geduld van de wereld, van de takjes afgehaald en in een weckpot gestopt. Een gesprek met de vriendelijke en openhartige eigenaresses over geuren, smaken en de liefde voor eten volgde. Ik werd gewezen op de prachtige zwartwitfoto’s van nonna en nene (de oma’s) aan de muur en leerde al snel dat verse en lokale producten bij de dames hoog in het vaandel staan. 

Voor thuis kreeg ik een chocoladefudge met stukjes Oreo-koek mee. Gewoon, om te proberen..!  Een uiting van die heerlijke, mediterrane gastvrijheid waar ik zo van hou. Je begrijpt natuurlijk zelf dat die fudge de middag niet heeft gehaald. Ik kan je verklappen: ze zijn gevaarlijk lekker en smaken naar meer. Wees gewaarschuwd!