De Buik ziet ze vliegen bij Dinner in the Sky

Kermis in de Spaanse Polder

In de Spaanse Polder, naast de imposante boot van Schmidt Zeevis, staat een kraan. Daaraan hangt aan een kabel iets wat lijkt op een soort kermisattractie. Een grote ovale tafel met daaromheen stoelen met riemen en gordels. Over een uur gaan wij, samen met 21 anderen, de lucht in.

Het is nog vroeg – half 11- maar we krijgen een glas champagne om de feestelijke gelegenheid af te trappen. De andere ‘lotgenoten’ druppelen binnen. We worden nog een laatste keer geadviseerd om even naar het toilet te gaan, want daar is écht geen meer mogelijkheid toe als we in de lucht hangen.

Riemen vast

Wanneer wij naar buiten lopen richting onze tafel wordt de spanning merkbaar onder de gasten. Een voor een wordt iedereen in een stoel gezet en krijgt instructies. De riemen worden dicht geklikt en strakker getrokken. Wij worden op het hoekje gezet. Vijf man personeel klautert aan boord: een technici, een sommelier, een host die alles aan elkaar praat en natuurlijk het allerbelangrijkste: chef Andre Sminia en zijn rechterhand voor de vlucht. Zij worden met kabels vastgemaakt aan de constructie en we zijn ready voor take-off.

‘I Believe I can fly’

Voordat we het weten zitten we al op vijftig meter hoogte. Er klinkt gejuich. Door de speaker wordt het ene na het andere liedje over vliegen afgespeeld. Naast ons zit iemand die ietwat nerveus de tafel stevig beetpakt. “Als ik straks een glas wijn op heb gaat het beter hoor”, fluistert hij mij toe. Daar hoeven we niet lang op te wachten want de sommelier schenkt onze eerste wijn in: een frisse Sauvignon Blanc. Erbij wordt een lepeltje kaviaar geserveerd als amuse.

Zwevend diner

Dankzij de mooie heldere dag die het is, hebben we uitzicht over Rotterdam. Daar blijven we vooral op focussen, want het industrieterrein onder ons is niet heel spectaculair. Terwijl we onze eerste gang krijgen waait de wind door ons haar. Gerookte zalm met Hollandse garnalen en paling met saffraanmayonaise. Een goeie start, want met Schmidt Zeevis als locatie is de vis verser dan vers. De borden worden al snel ingewisseld voor nieuwe en ook een andere wijn wordt voor ons ingeschonken. Het hoofdgerecht was echt een uitdaging voor chef Andre, want op die hoogte iets warm maken – en warm houden, is niet niks.

Piloot Andre Sminia

Dat is een van de uitdagingen van koken op die hoogte volgens Andre. “We hebben wel geleerd dat we heel veel voorwerk moeten doen voordat we de lucht in gaan.” Veel dingen gaan zo’n beetje kant en klaar mee en de finishing touch wordt boven gedaan. “Alles regelen op de twee vierkante meter die je krijgt is ook niet niks, maar je moet vooral geen hoogtevrees hebben.” Gelukkig heeft Andre die niet en staat hij vol enthousiasme te koken op vijftig meter hoogte. De chef is vertrouwd in z’n koksbuis: “Ik ben twintig jaar chef geweest. Ondertussen ben ik al drie jaar vertegenwoordiger voor Schmidt. Toen ze iemand zochten om te koken leek me dat gaaf, het is een leuke afwisseling van het gewone werk”. Hij neemt dus even een pauze van het verkopen van vis en maakt het alleen maar klaar.

Hoogtepuntjes

Het hoofdgerecht komt op tafel: tarbot met Hollandse asperges, aspergegratin en een schuim van yuzu en krab. Daarbij wordt een Chardonnay geschonken. Je zou bijna vergeten wat voor geweldig stukje vis tarbot is, maar Andre wijst ons erop. Mijn tafelgenoot is na de paar glazen wijn inmiddels inderdaad ontspannen: samen met de andere klapt hij mee op ‘come fly with me’ van Frank Sinatra. Het laatste gerecht strijkt voor ons neer. Een chocoladetaartje met munt, witte chocola en framboos. Een beetje haasten moeten we wel, want voordat we ons dessert en glas Pedro Ximénez wijn op hebben zijn we weer veilig geland.

Dinner in the Sky is een bijzondere ervaring, waarvan als je de kans krijgt om een keer te doen zeker aan moet pakken.