De Buik ging langs om La Dolce Vita te ontdekken aan de Bergselaan in Rotterdam Noord. Hier is sinds kort Italian Kitchen Club gevestigd, het huiskamerrestaurant van de Siciliaanse Carmen Verzi. Lees mee hoe de Buik de avond beleefde.
De Buik ging langs om La Dolce Vita te ontdekken aan de Bergselaan in Rotterdam Noord. Hier is sinds kort Italian Kitchen Club gevestigd, het huiskamerrestaurant van de Siciliaanse Carmen Verzi. Lees mee hoe de Buik de avond beleefde.
Bij de Italian Kitchen Club bereidt Carmen elke vrijdagavond traditionele Italiaanse gerechten en dient deze op aan een lange tafel in een sfeer, zoals gebruikelijk is in Italië. Elk diner is uniek en het doel is om gasten het gevoel te geven dat ze bij een Italiaanse familie thuis zijn.
Elk detail laat je denken aan het Italiaanse leven. De lange tafel, het authentieke eten en vooral de sfeer, de typisch Italiaanse gastvrijheid en gezelligheid.
We komen aan bij een ‘doodgewoon’ herenhuis in Rotterdam Noord aan de Bergselaan. Mijn tafelgenoot van de avond kijkt mij vol verbazing aan, “is het hier?" "Ik zie helemaal geen restaurant.” Dat is juist de bedoeling van de Italian Kitchen Club, je schuift aan tafel bij een Italiaanse familie waar de woonkamer is omgetoverd tot een private dining area.
The Italian Kitchen Club is 4 jaar geleden ontstaan nadat de Siciliaanse Carmen besloot niet meer door te gaan met haar eigen restaurant, maar haar hart te volgen en op traditionele wijze haar passie voor koken dicht bij huis te houden, letterlijk, want we zitten in haar eigen woonkamer te eten.
In Italië is eten heilig en is het heel gebruikelijk om elke zondag met de familie bij elkaar te komen en urenlang te eten, te drinken, verhalen met elkaar te delen en bovenal te genieten. Alle gerechten zijn gemaakt volgens traditionele familierecepten en zijn automatisch sharing dishes. Elke vrijdag opent zij haar Italiaanse keuken voor tien clubgasten, de rest van de week maakt ze gerechten om af te halen.
Met een lichte spanning trekken we aan de deurbel, een vriendelijke Italiaanse dame doet de deur open en met een trotse grimas heet ze ons welkom. “Buona sera, ik ben Carmen, jij moet Pascalle zijn, kom binnen.” We lopen de woonkamer binnen en zien dat de eettafel al goed gevuld is, in totaal zijn er 12 plekken aan de grote eettafel. “We wachten nog even op de laatste 2 gasten, dan gaan we beginnen”.
We stellen ons voor en nemen plaats naast de andere gasten aan tafel. Al snel komen de eerste gesprekken op gang, waaruit wederom blijkt dat Rotterdam toch ‘een kleine wereld’ blijkt te zijn. Na tien minuten zijn we totaal vergeten dat we met onbekenden aan tafel zitten en zit de sfeer er al aardig in.
Carmen vertelt ons het verhaal achter de gerechten en waarom zij deze heeft uitgekozen voor vanavond. Daarna verdwijnt ze naar de keuken, want er moet natuurlijk ook gekookt worden! Gelukkig heeft Carmen al veel mise en place gemaakt, waardoor we niet lang hoeven te wachten.
De geur van de lasagne alla parmigiana komt ons al tegemoet vanuit de keuken. Daarna zien we drie grote schalen aankomen en worden ze voor ons op tafel geserveerd. Met een grote spatel schept Carmen voor iedereen een groot stuk op, inclusief zichzelf en gaat vervolgens aan de kop van de tafel zitten.
We staren naar onze dampende borden voor ons. Na de eerste hap proeven we de subtiele smaak van gegrilde aubergines, de frisheid van verse tomatensaus en de romigheid van parmigiano-reggiano. De ovengegaarde aubergines zijn precies goed gegaard, met een zijdezachte textuur, terwijl de tomatensaus een vleugje zoetheid toevoegt. De parmigiano-reggiano, met zijn zoute kick, bindt alles samen. Het geheel geeft je het geruststellende gevoel van huisgemaakt comfortfood, met een subtiele smaakbeleving bij elke hap.
Het is Italiaanse eenvoud op zijn best, een hartverwarmend gerecht dat je terugbrengt naar de essentie van smaakvol koken. Vanuit mijn ooghoek zie ik nog een volle schaal staan. “Mag ik nog een stukje?”
Als nagerecht staat er cannoli ricotta op het menu, ook dit keer gaat er weer een grote schaal rond. Nadat onze tafelgenoten de eerste hap nemen wordt het plotseling stil aan tafel, een goed teken. De stilte doet mij denken aan uitgebreide diners met familie en vrienden, waarbij je al redelijk vol zit na een avond zwaar tafelen en je best doet om toch dat heerlijke toetje op te eten.
Voldaan kijken we terug op een onverwachte en mooie avond met Italiaanse gerechten, nieuwe connecties en herinneringen. De Italiaanse gerechten waren top, maar het ging vooral om de gezellige sfeer. We hebben lekker bijgekletst, gelachen en écht contact gemaakt. Kortom: een avond om niet te vergeten!
Wil je graag uiteten en nieuwe mensen leren kennen, dan is The Italian Kitchen Club echt de place to be. Want wie denkt dat hier per toeval een tafel vol onbekenden bij elkaar zit, heeft het helemaal mis. We zijn namelijk heel bewust met elkaar gematcht. Zoals de naam al zegt, is het een club - voor genodigden.
Indien je hier wilt eten, kan je niet zomaar reserveren of binnenlopen. Je zal je eerst moeten aanmelden via de website. Daarna krijg je een uitnodigingsmail van Carmen met de nieuwe menu’s en data om te komen dineren met je gezelschap of natuurlijk alleen.
Wij zijn met z’n tweeën gekomen, maar het gezelschap naast ons is bijvoorbeeld met vier personen. “Ik houd bij het vullen van de tafel rekening met de diversiteit van de groep", zo is het belangrijk om verschillende culturen maar ook leeftijden bij elkaar aan tafel te zetten. "Je krijgt hierdoor diepe en waardevolle gesprekken waar een ieder wat van kan leren.”
Welk terras verdient jouw stem in de zoektocht van Ondernemen010 en de Buik naar het mooiste terras van 2025?
Het monumentale pand van Station Noord krijgt nieuw leven ingeblazen: De Raaf. De Buik spreekt eigenaren Melvin Oostrum en Mickey Fentross.
De Buik ging langs bij Madame Saigon, de dromerig gedecoreerde Vietnamees, net om de hoek van de Witte de With-straat.
Geniet van de volgende voordelen: