WiQui ’s Brasserie: nieuwe vondst in Kralingen

WiQui’s Brasserie is een nieuwe vondst op de Jericholaan in Kralingen. Een gastvrije zaak van hoge kwaliteit, waarbij een warm welkom voorop staat. En je kunt er ook nog eens lekker eten. 

Jonge gastheren...

Op een donderdagavond zijn we welkom in deze nieuwe brasserie in Kralingen. Bij binnenkomst worden we welkom geheten door twee jonge gastheren. Ze zijn blij dat we er zijn. Eenmaal gezeten aan een kleine, maar gezellige bar komen de verhalen los. Quintin en Jeffrey zijn jonge geschoolde gastheren met een duidelijk doel voor ogen. 

... met verstand van wijn

Er wordt uitvoerig doorgevraagd van welk soort wijn wij houden. We komen uit op een fruitige rosé van de Camay druif. De voornaamste kenmerken van die druif, zo wisten zij ons te vertellen, is zijn fruitigheid en elegantie. De wijnen die van deze druif gemaakt worden, worden jong gedronken. In de geur en smaak van de wijn komen aardbeien, frambozen, kersen en soms zelfs banaan naar voren.
Als een gastheer ons dat weet te vertellen, belooft dit veel voor de rest van de avond. Je komt nog regelmatig tegen dat men niet verder komt dan rood of wit, als je vraagt wat voor wijn ze in huis hebben.

Quintin en Jeffrey vertellen dat de zaak pas vier weken officieel open is, maar de eerste twee weken in stilte hebben gedraaid, gewoon om te kijken even te kijken hoe het zou gaan. Op elkaar ingespeeld zijn en raken is belangrijk hier. Verder staat hier in tegenstelling tot de jonge mensen in de bediening, een oude rot in de keuken. Zijn strepen verdiende hij in zaken bij François Geurds, topzaken in Limburg en restaurants in Aberdeen, Schotland.

Jean Francois, ofwel “de chef”, is iemand met een klassieke opleiding. Een chef die op zijn vrije dag nog gewoon naar de markt gaat en daar zijn spullen haalt. Niet alleen omdat hij daar goedkoper kan inkopen, maar ook omdat hij wil voelen en ruiken wat hij de gasten voorschotelt. Chapeau mon ami, hier hou ik van. Een collega die meedenkt met zijn gasten en ook buiten de kaart om durft te koken.

Avontuur van vis, vlees en zoet

Als voorgerecht gaan we voor een avontuur van vis. Een assiete de poisson, geserveerd op een houten plank. Tonijn met een heerlijke korianderdressing. Het gevaar van koriander is dat het snel een zeepsmaak geeft, maar deze dressing was werkelijk hemels. Kreeft met een saus van pernod. Coquilles, zacht gebakken en licht gekarameliseerd in gin. En gebakken oesters op een bedje van spinazie en genappeerd met een verse Hollandaise saus.

Daarnaast gaan ze bij Wiqui’s niet voor gewone gin en tonic of Bacardi cola. Achter de bar staan prachtige flessen gin en Bacardi opgesteld. We krijgen een Spaanse “Gin de Mare” geserveerd met basilicum, rozemarijn, citroen en een serehstengel met veel ijs. Heel apart, zo ver weg van de gewone gin en tonic. 

Als hoofdgerecht hebben ze een Côte de bœuf in gedachten, geserveerd met gegrilde trostomaatjes, een Bearnaisesaus en een Bordelaisesaus. En een schaaltje aardappels uit de oven met zelfgemaakte truffelmayonaise.

Na het hoofdgerecht spreken onze blikken naar elkaar boekdelen: ‘Pfff, we hebben nu meer dan genoeg, het is tijd voor koffie’. Precies op dat moment komt het nagerecht of tafel. Een heerlijk luchtige witte chocolademousse, een pure chocolademousse, geflankeerd met een hazelnootparfait en gegarneerd met een sambalkletskop en een macaron. Dan is het toch tijd voor koffie, een goede cappuccino. Na veel complimenten nemen we na 3,5 uur afscheid met de verzekering dat we hier zeker nog eens terugkomen.