2x Japans comfort food: Onigiri Shokudo en Shokudo

Japanse ‘rijstballen’ hebben we al eens – als streetfood – geproefd bij Onigiri Shokudo in de Utrechtse binnenstad. Na die eerste kennismaking belanden we in moederrestaurant Shokudo. Op een vrijdagavond schuiven we aan in dit Japanse eethuis aan het Griftpark.

Shokudo 

Het is een plek voor ‘de liefhebber’. Uit verschillende hoeken is de Buik getipt dat kenners van de Japanse keuken de deur platlopen bij Shokudo. Als dat tenminste lukt, want het buurtrestaurant aan de Kleinesingel is sinds deze maand nog maar drie dagen per week geopend. Alleen op donderdag, vrijdag en zaterdag kun je terecht in dit stukje Japan aan het Griftpark. De eigenaren zijn ook gestopt met take-away: ze willen zich focussen op het finetunen van hun restaurantkeuken.

Wij hebben geluk. Deze vrijdag is er nog een gaatje in Shokudo, wat letterlijk ‘huiselijke eetkamer’ betekent. Helemaal achterin het wit gestucte restaurant met glazen gevel, veel hout en een open keuken die verscholen gaat achter flessen sake, hebben we een hoge houten hoektafel. Bij een ouderwets gaslampje bestuderen we de geplastificeerde kaart met dranken en specialiteiten. Op de site hadden we al de foto’s bij de gerechten bekeken en een idee gekregen van wat we willen proberen.

Wie in Japan is geweest (wij helaas niet), weet dat er niet alleen sushi en ramen worden gegeten, maar ook curry (kare). De smaak is milder en zoeter dan bijvoorbeeld die van de Thaise of Indiase curry en er wordt geen gebruik gemaakt van currypasta, maar van roux, een bindmiddel van boter en bloem waardoor de saus lobbig wordt. Ook is er keuze uit negen verschillende soorten ‘don’: een grote kom warme rijst met een topping.

​Yakitori en saké

Maar we beginnen veilig, met yakitori en sake. Niet de doorsnee ‘rijstwijn’, maar een zalige yuzushu van sake, de inmiddels te pas en te onpas gebruikte citrusvrucht yuzu geserveerd in een modern whiskyglas. Leuk, lekker en weer eens wat anders dan een bubbel vooraf.

Wat opvalt, is hoe vriendelijk het soms Engelstalige, soms Nederlandssprekende personeel is en hoe luidruchtig de overwegend niet-Aziatische gasten zijn. We wijten het maar aan de slechte akoestiek.

Al snel komen de gegrilde stukjes kip aan een stokje. Zacht, mals en niet te veel geglaceerd met zoete sojasaus, waardoor je de smaak van het vlees goed proeft. De eveneens bestelde takoyaki wuiven ons tegemoet. Het zijn balletjes met één stukje octopus erin, een beetje melig, met Japanse worcestershiresaus, mayonaise, zeewier en ‘on top’ gedroogde, gerookte visvlokken (katsuobushi) die zo flinterdun zijn dat ze bewegen. De inktvisballetjes, maar ook de gefrituurde garnalen en dumplings, geven een nieuwe dimensie aan wat ooit de plek was van Snackbar Hans.

​Dit is op en top comfort food 

Bij een Japans biertje arriveert vervolgens vrij snel de mabo nasu don, zacht gebakken aubergine met vegan gehakt en misosaus op witte rijst: lekker, maar we vallen niet van ons krukje door deze combinatie.

Chicken katsu curry, de tegenhanger van de hier zo populaire varkenskotelet, is daarentegen erg lekker. De kipschnitzel is door het gebruik van panko (Japans paneermeel) superkrokant en de Japanse worcestershiresaus en dashibouillon smaken warm, hartig en lichtzoet. Dit is op en top comfort food, net als het dessert (taiyaki), een wafel met een zoete vulling, in de vorm van een vis.

Behalve eten ‘zoals bij moeder thuis’ kun je bij Shokudo ook shoppen. Er zijn theeserviezen en ander aardewerk en behalve Japanse thee en sake vind je in de houten stellingen kimono’s en kookboeken.

​De rijstballetjes van Onigiri Shokudo 

Na Shokudo begonnen eigenaren Keiji Aikawa en Emi Matsumoto dit jaar Onigiri Shoduko, een afhaaltentje in de binnenstad. In de Hardebollenstraat, een zijstraat van de Voorstraat, draait alles om de Japanse rijstbal met een hartige vulling.

Onigiri zijn een soort soulfood voor Japanners. De naam komt van het werkwoord nigiru, wat vastpakken of knijpen betekent. In Japan stoppen moeders de snack in de lunchboxen van hun man en kinderen en je kunt ze kopen in speciaalzaken en eethuizen, maar bijvoorbeeld ook bij de pomp.

De rijstballen, die eruitzien als driehoekjes, worden elke dag vers gemaakt in het piepkleine zaakje met alleen een balie, een vitrine en een aanrecht met een grote rijstkoker. De snacks zijn in principe om mee te nemen, al staan er twee houten bankjes voor de deur waar je ze kunt eten.

Tip: probeer de yuzu miso flambée, kimchi met gebakken ui en de noritama onigiri: met omelet en het ook in Nederland ingeburgerde kruidenstrooisel furikake.