Nieuw terras voor Oli Mazi: moderne Griek met ouderwetse gastvrijheid

Innovatieve keuken

De Griekse keuken, zoals toeristen ‘m kennen, is weinig verrassend. Bij Griekse salade, tzatziki en moussaka houdt het voor veel Nederlanders op. Gerechten zijn inmiddels ook aangepast aan de smaak van de gemiddelde vakantieganger. Zo wordt souvlaki vaker bereid met kip dan traditioneel, met varkens- of lamsvlees.

Oli Mazi, het Utrechtse restaurant van de familie Chalos, vaart z’n eigen koers. Wat chef Nikos uit zijn keuken tovert, is een mix van innovatieve Griekse- en fusiongerechten. Alsof je in een hippe tent in Athene of Thessaloniki bent, waar sprake is van een bloeiende fine dining scene. Jonge chefs werken er met oude familierecepten die zij op een moderne manier herinterpreteren.

Mediterraan meubilair

Wij zijn op weg naar de - op dit stuk - beetje troosteloze Amsterdamsestraatweg, omdat we het nieuwe terras willen bekijken van Oli Mazi. Het uitzicht op een drukkerij en een landelijke doe-het-zelf-keten is hetzelfde gebleven, maar gelukkig schijnt de zon op z’n Grieks en ziet het nieuwe meubilair er mediterraan uit met veel zandkleuren.

Omdat de temperatuur binnen behaaglijker is, kiezen we uiteindelijk voor een tafel bij het raam. Jorgos Chalos begeleidt ons ernaartoe, langs de deels open keuken waar zijn broer Nikos de scepter zwaait.

Oli Mazi is een enorm restaurant, met een donker gedeelte waar je of aan lage tafels of hoog kunt zitten bij de keuken. Het nu nog eclectische interieur wordt binnenkort onder handen genomen door horeca-ontwerper Manon de Groot. Wij nemen plaats aan de voorkant waar het lichter is, ter hoogte van een grappig kunstwerk van kapotte Griekse borden.

Griekse gastvrijheid

Of het nu komt door het welkomstdrankje dat we geserveerd krijgen (ouzo met granaatappel) of de manier waarop Jorgos, zijn moeder en zusje hun gasten tegemoet treden, we voelen direct waarom we zo van Griekenland en z’n inwoners houden. Hun oprechte hartelijkheid verklaart waarom Oli Mazi geliefd is bij een breed publiek.

Het runnen van een horecazaak zit de familie Chalos dan ook in de genen met een grootvader die op dezelfde plek ooit een eigen restaurant had (Alexios), in de tijd dat in de buurt nog veel Grieken woonden.

Zilt op zilt op zilt

Zo warm en gastvrij de bediening is, zo blinkt Nikos uit in de keuken. Uit de spannende gerechtjes op de shared diningkaart, die niet mezedes (Griekse hapjes) worden genoemd, maar bites, kiezen we de brioche haring met tarama, de beroemde dip van viskuit (hier van forel), Amsterdams zuur en haringkuit. Zeg maar: zilt op zilt op zilt.

Het is een heerlijke appetizer, net als de blokjes gefrituurde feta, lekker romig en met een rijke smaak, al had het zoetje erbij (bosbessenjam) van ons niet gehoeven. Het glas Griekse bubbels smaakt er goed bij.

Courgettebloemen

Daarna is er shark attack: een soort vissticks van hondshaai met kappertjes en skordiala (knoflookpuree). De dagelijks wisselende crudo bestaat vandaag uit (vrij dikke) plakken rauwe zwaardvis met stukjes perzik, Griekse schapenyoghurt, hazelnoot en ook weer een zoete kersensaus.

Lekker, maar we zijn vooral gecharmeerd van de gefrituurde courgettebloemen gevuld met Anthotyro (Griekse witte weikaas) en Argentijnse gamba bij een emulsie van ansjovis.

Daarna delen we een vegetarisch gerecht: een klassieke melitzana ofwel een gehalveerde aubergine uit de oven, met Griekse schapenyoghurt erover, pijnboompitten en jalapeño pepertjes die zorgen voor meer pit. Ook de korianderolie is een geslaagde smaaktoevoeging.

Maar de klapper van de avond is de perfect gegrilde octopus met knapperige stukjes paksoi en bleekselderij en Bloody Mary-saus die aan tafel over het gerecht wordt geschonken, gemaakt van tomaat en Tsipouro. ‘’Dat is een ouzo zonder anijs, een soort Griekse jenever,’’ licht Jorgos toe die bij dit gerecht een verrukkelijk glas Apostolos Thymiopoulos schenkt, een rode wijn die iets weg heeft van pinot noir, maar wel houtlagering heeft gehad.

Meer dan 130 Griekse wijnen

Op de drankkeuze moeten we nog even dieper ingaan, want bij Oli Mazi staan meer dan 130 Griekse wijnen op de kaart. Het is de liefhebberij van Jorgos, die volledig autodidact is en een liefde heeft voor mooie wijnen, zowel van het Griekse vasteland als van de eilanden. Het interessante is dat hij zowel hippe orange wijnen schenkt als de overbekende retsina met z’n harssmaak, maar dan wel van een beduidend hoger kwaliteitsniveau dan de wijnen die we kennen van vroegere Griekse vakanties.

Bij Oli Mazi kun je je ook laten verrassen door cocktails en mocktails zoals een Mediterrane fizz en, hoe grappig, een Megroni, gemaakt met de Griekse brandy Metaxa. Dit alles, met voorop, de enorme gastvrijheid van de familie, maakt een bezoek aan het restaurant meer dan een omweggetje waard. Het fijne van deze plek: je kunt er voor de deur gratis parkeren.