Sardegna: Italiaanse ziel, Sardijnse knipoog en Franse finesse

“Als ik iets aan Gemini of ChatGPT vraag, specificeer ik altijd of het een kort, medium of lang antwoord moet worden. Wat willen jullie?”, vraagt Karim. “Lang!”, antwoorden we in koor. En zo begint een avond waarin veel verhalen worden verteld over de wijnen die we dronken en de soort gerechten die we aten. Want bij Sardegna zit genoeg denkwerk in alles wat wordt geserveerd, en daar wordt dan ook met veel liefde en zichtbaar plezier uitgebreid over verteld.

​Familierestaurant 

Het restaurant gaat waarschijnlijk bij velen wel een belletje doen rinkelen. Het bestaat immers al 42 jaar en is altijd een familiebedrijf geweest. De nieuwste generatie heeft het net een jaar geleden overgenomen. Karim, de zoon van de oprichter en huidige eigenaar, laat een nieuwe frisse wind waaien door zowel het menu, de wijnkaart als de aankleding van het restaurant. Hij legt uit dat hij de klassieke Italiaanse keuken wil respecteren, maar probeert er wel een eigentijdse twist aan te geven.

Naast een knipoog naar de Sardijnse keuken is er ook een knipoog naar de Franse keuken. Er wordt gekookt met mooie Italiaanse ingrediënten, maar er wordt ook met veel liefde gebruikgemaakt van bepaalde Franse technieken. Een klassieke Franse saus hoort bijvoorbeeld niet thuis in de traditionele Italiaanse keuken, maar past eigenlijk wel heel goed bij het vlees dat wordt geserveerd. Tip: vraag vooral aan de bediening om een pairing, want dat vinden niet alleen zij heel leuk om te doen, maar daar word jij waarschijnlijk ook heel blij van.

​Comfortfood op z'n Italiaans 

We beginnen in het avondzonnetje op het terras, dat overigens heel goed gelegen is voor zomerse avonden. Vol enthousiasme krijgen we als eerste gerecht een melanzane parmigiana geserveerd. Om in de zomerse sferen te blijven, drinken we er een rosé bij. Met de mooie plakken aubergine, gelaagd met een rijke tomatensaus en een royale hoeveelheid kaas, voelt het als een warme knuffel van een nonna (die niet weet dat er stiekem naast de Parmezaanse kaas ook pecorino is toegevoegd).

Hierna krijgen we 2 soorten zelfgemaakte pasta: eentje met zelfgemaakte stracciatella en tartufo. Het is een zomerse twist op hun klassieke ‘pappardelle ai funghi porcini e tartufo’, die Sardegna in de winter al zeker vele jaren op het menu heeft staan en in een groot Parmezaans kaaswiel wordt geflambeerd. Iets te heftig voor de zomer, dus voor dit menu is het een lichtere variant.

​Champagne als pairing 

Het tweede pastagerecht is de krabravioli met een garnalensaus en saffraan. De saffraan proef je subtiel terug en de ravioli’s zijn royaal gevuld. De pasta zelf is mooi dun. Karim wil er graag iets verrassends bij serveren: een blanc de blancs. “Waarom zou je champagne alleen als aperitief serveren, als het eigenlijk een hele mooie pairing kan zijn?” En daar kunnen we hem alleen maar gelijk in geven.

​Franse sauzen 

Het wordt wat koeler, dus we gaan binnen zitten. Hier zetten we het feestje voort en krijgen we een mooi gebakken tournedos met een demi-glace van kalfsbouillon. Zie hier de duidelijke knipoog naar Franse technieken. Het is een mooie, glanzende, rijke saus die een mooie aanvulling is op de tournedos.

We sluiten de avond af met een lekker frisse passievruchten-tiramisu met kokos, en een panna cotta met een paar verrassende toevoegingen: espresso, karamel en kardemom. Bij het dessert wordt een Auslese Riesling van Carl Koch aangeraden. Niet te zoet, en vormt dus een mooie pairing bij de twee nagerechten. Een heerlijke afsluiting van een heerlijke avond. En mocht je een liefhebber zijn van amaro (een Italiaanse kruidenlikeur), dan kun je hier zeker je hart ophalen.