SNOB in Amsterdam: Turks, modern en gemaakt om te delen

Modern Turks

SNOB is niet groot, maar door de opvallend vele ramen voelt de zaak verrassend ruim. Op de kaart verschuift het aanbod gedurende de dag. Rond het middaguur maakt naast de ontbijtkaart ook de dinerkaart zijn entree, met gerechten die wat meer de internationale kant opgaan. Ook qua drinken is er genoeg te ontdekken: van sterke Turkse koffie en thee tot moderne koffievarianten, cocktails en mocktails.

Service met een glimlach

Bij binnenkomst staat onze gastheer Berke al met een glimlach te wachten: “Ahh, I was expecting you!” De bediening is persoonlijk, scherp en opvallend attent. Er wordt goed opgelet zonder dat het opdringerig wordt. Een leeg glas wordt gezien voordat wij er zelf erg in hebben, en tussendoor is er ruimte voor een praatje of een goede suggestie. Je voelt dat het team plezier heeft in wat het doet, en dat werkt aanstekelijk.

Hier wordt het brood serieus genomen

Ook in de keuken wordt duidelijk dat er behoorlijk wat aandacht in de gerechten zit. Vooral het brood krijgt een prominente rol. De brioche, simit en het zuurdesembrood worden allemaal in de eigen keuken gemaakt. Dat merk je meteen aan de structuur en smaak. Het brood is hier een volwaardig onderdeel van het gerecht.

Turkse smaken

We beginnen met de Cakalli Menemen: tomaat, ui, kaas, ei en knoflook, geserveerd met zuurdesembrood. De kaas is royaal aanwezig en smelt tussen de tomaat, ui en het ei. Het resultaat is warm, romig en hartig. En dan die kaasdraden. Lang, elastisch en bijna belachelijk fotogeniek. Eén kaasdraad wordt er twee, twee worden er drie, en voor we het weten, zijn we allemaal fanatiek aan het dippen.

Ook de sucuk benedict maakt indruk. Op een zachte brioche ligt een gepocheerd ei en een dip van geroosterde aubergine en rode paprika. De sucuk ernaast brengt kruidigheid en een licht pittige kick, terwijl de geroosterdegroentedip juist een diepe, rokerige smaak geeft.

Delen gaat automatisch

We delen uiteindelijk bijna alles, waardoor de Bosphorus Sharing Rhapsody vanzelf het middelpunt van de tafel wordt. Het is zo’n bord waar je steeds weer iets nieuws van pakt: hummus met za’atar, kaas, halloumi, olijven, tahini met melasse en honing met clotted cream. Vooral die laatste combinatie is er eentje waar we nog niet eerder over hadden nagedacht. Honing kennen we, clotted cream ook, maar samen? Blijkt dus een fantastisch idee. Romig, zoet en rijk.

Ook de tahini met melasse blijft rondjes maken aan tafel. De nootachtige, licht bittere tahini tegenover de stroperige zoetheid van de Turkse druivenmelasse zorgt voor een verrassend goede balans. Je neemt één hapje, neemt nog één hapje, en voor je het weet zit je met je brood weer bij hetzelfde bakje.

En dan komt de Dua Lipa

De naam alleen al … Maar het bord maakt pas echt indruk. Warme, krokante brioche is omwikkeld met kadaif en gevuld met een rijke pistachecrème. Ernaast ligt vanille-ijs met nog meer pistache, een scheutje olijfolie en een snuf zeezout. Warm en koud, knapperig en romig, zoet en zout: alles gebeurt tegelijk.

Herkenbaar én verrassend

Wat ons het meest bijblijft, is de manier waarop SNOB met Turkse smaken speelt. De basis is herkenbaar, maar de keuken neemt die smaken niet als vaststaand gegeven. Er wordt gecombineerd, aangepast en gespeeld met texturen en contrasten. Het resultaat is modern en toegankelijk, zonder dat de Turkse signatuur verdwijnt.