Mijn oude chef ziet me nog altijd als zijn leerling

In zijn column voor De Buik gaat Joris Koeter van Eetlokaal Kuiter het hebben over wat je als gast in de horeca niet te zien krijgt. Blunders, wat misgaat.

7 Mei 2014 Joris Koeter

blogger Joris is chef en eigenaar van Eetlokaal Kuiter op de Mathenesserweg. Hij schrijft maandelijks een column over het leven van een kok in Rotterdam-West.

Mijn oude chef ziet me nog altijd als zijn leerling

Sommige dingen veranderen niet, ook al ben je sinds een half jaar eigenaar van je eerste eigen zaak. In de ogen van mijn oude chef ben ik nog altijd een leerling, net zoals ik in de ogen van mijn vader nog steeds een dwarsliggende zestienjarige ben, die maar niet wil luisteren naar zijn ongevraagde en goedbedoelde advies.

Toen die oude chef (ik zal zijn naam niet noemen, maar hij heeft een succesvol restaurantje in Noord en een imposante haarbos) hier laatst naar alle tevredenheid een driegangenmenuutje naar binnen zat te werken kreeg ik achteraf toch ouderwets op mijn flikker, en nog terecht ook. Niet vanwege de cuisson van zijn kalfslever uiteraard, want die was ten eerste perfect en ten tweede vindt hij technische foutjes wel te vergeven. Nee, het was omdat ik een oververhit pannetje vol verbrande boter onder de koude kraan had gezet zodat het hele restaurant blauw stond van de rook en de stomerijen in de nabije omgeving waarschijnlijk de volgende dag goede zaken hebben gedaan.

Ik had de betovering verbroken

Waarom was hij daar nu zo boos over? Niet vanwege de schade aan zijn kleding, al is het wel een beetje een ijdeltuit. Ook niet omdat het stom van me was om dat pannetje te lang op het vuur te laten staan, zoiets kan nóg een keer gebeuren. Nee, het was omdat de gasten door de rookontwikkeling konden zien dat ik een fout had gemaakt, en ik op die manier de betovering had verbroken.
De meeste artikelen op De Buik van Rotterdam dragen ook bij aan die betovering. Alleen de voorkant van de horeca, het deel dat de gast kan zien, wordt getoond. In deze column wil ik ook af en toe eens de andere kant laten zien. De dingen die jullie niet kunnen of willen weten. Wat er voor nodig is om de illusie in stand te houden. Het zal gaan over de blunders van afwassers, de strijd met mijn zuurdesemstarter (de bitch), het constante gevecht met leveranciers, mijn richard witschge-complex en die eeuwige lepel onder in de emmer glucosestroop.
Eigenlijk stom natuurlijk, verbreek ik toch weer de betovering. Benieuwd of ik op mijn lazer zal krijgen.

FOTO SOPHIA VAN DEN HOEK

Reacties
Plaats een reactie
Log in of maak een account aan om een reactie te plaatsen.

Maarten van der Jagt 7 Mei 2014, 8:14

Fantastisch initiatief om een kijkje in de keuken te gunnen! En wat goed geschreven! Je kan dus niet alleen betoveren met eten, maar ook betoveren met woorden!

A.J.K.D 7 Mei 2014, 11:15

Helemaal niet stom! Andere kant kant van de horeca (en dat is nogal wat...) is volgens mij nog veel betoverender....

Lees ook deze verhalen
Geen Turkse pizza, maar lahmacun bij Hane in de Afrikaanderwijk

Het is zeker geen Turkse pizza, de lahmacun van Hane aan de Pretorialaan, maar we komen er graag voor terug, net zoals voor het vriendelijke personeel.

Al bijna veertig jaar broodjes bij Croissanterie De Snor

Al bijna veertig jaar halen Rotterdammers hun broodje aan het Bergpolderplein bij Croissanterie De Snor.

23-jarige Eai brengt sumo-erfgoed en onigiri samen bij Matta Nashi

Aan de Meent combineert Eai sumotraditie en originele onigiri in haar Rotterdamse café Matta Nashi, met unieke recepten en verse Japanse smaken.