Zelden een meer gedreven en volwassen twintiger meegemaakt dan Luuk Stierum. Een man met een plan, met een doel. Gefocust, extreem leergierig en op de koop toe sympathiek. Genoeg aanleiding voor een goed gesprek.
Tijdens de Middelbare Hotelschool in Den Haag startte Luuk bij restaurant Callas. Zonder enige ervaring in het hogere segment van de horeca, maar met een gezonde dosis ambitie en lef. Hij was net zeventien. “Leergierig als ik ben, werd ik al snel een vakgekkie. Mijn eerste ervaring met dranken was met cocktails. Ook daarin deed ik al met wedstrijden mee. Wijn vond ik toen nog veel te heftig. Te veel informatie.”
Van Den Haag naar Texel
Het kwartje-moment kwam toen hij niet veel later met zijn vader in Maastricht was en deze hem aanspoorde de Wijnwijzer van Larousse te kopen.”‘Ik ging meteen lezen en zelf leren. Hoewel ik nog niet mocht proeven of drinken. De honger naar kennis werd steeds groter."
"Toen ik later wijnopleidingen SDEN 2 en WSET3 deed tijdens mijn stage bij Bij Jef op Texel, bleek ik al best veel te weten. Maar ik zag nog niet het gehele plaatje. Wat ik daar pas echt leerde, in combinatie met mijn opleidingen, was hoe serieus het vak van wijn en gastheerschap is.” Luuk ging vervolgens terug naar Den Haag, terug naar Callas, en rondde zijn opleiding af.
Gasten inpakken
Vandaag de dag staat hij vol zelfvertrouwen in een Rotterdamse wijnbar, Proef bij Platenburg. Hoewel dat niet zijn eerste keuze was. “Ik wilde eigenlijk bij Platenburg de handelskant in. Op hun verzoek werd het de bar en daar ben ik blij mee, want er zijn er niet zoveel als deze in Nederland. Ik kan er mijn eigen kijk op wijn in kwijt. Gasten echt inpakken met gastheerschap terwijl ze goed eten en lekker drinken. Ik wil ook niet per se op het hoogste niveau werken. Ik wil alles zien en meemaken.”
‘Mezelf afremmen’
Zijn werk bij Proef is goed te combineren met zijn huidige vinologenopleiding. De planning is om direct na het afronden met WSET 4 te starten, Diploma Course. Weer een stapje hoger, verder, dieper. “Ik ben twintig en nu heb ik daar de tijd, energie en passie voor. Leren vind ik het leukste dat er is. En als je veel wil, moet je er ook veel voor doen.”
Net zo fanatiek is Luuk in het meedoen aan wedstrijden. Zo won hij twee keer op rij de jaarlijkse wedstrijd van de Wijnacademie en sleepte hij in 2025 de Junior Sommelier Award binnen. “Ik doe dat niet vanuit een soort bewijsdrang, maar puur vanuit de liefde voor het vak. Maar als ik meedoe, dan ga ik ervoor.”
We vroegen ons af hoe dat voor zijn vriendin Sofie is, die hij leerde kennen tijdens enkele van deze wedstrijden. “Haha, zij heeft wel geleerd om met mijn fanatisme om te gaan. En ik kan mezelf tegenwoordig ook veel beter afremmen als ik te veel doe.”
Wel leuk blijven
Zoals in elke editie van deze rubriek vragen we Luuk wat zijn meest memorabele wijn-spijs ervaring was. “Zo, dat is een moeilijke. Ik denk iets dat ik Bij Jef had. Tartaar van wulk en mierikswortel met Sylvaner maakt een goede kans. Maar nu ik er zo over nadenk ga ik voor Texels lam met Petruccino Orcia 2018 van Podere Forte uit Toscane. Die combinatie is me het meest bijgebleven.”
Mooi. Nu we toch bezig zijn, waar ben je het meest bang voor? “Dat iedereen om me heen de passie voor wijn verliest. We worden geconfronteerd met dalende cijfers, alcohol komt steeds negatief in beeld. Er is niks mis met bewustzijn, maar het moet wel leuk blijven.”
Meer leeftijdsgenoten
Het is inderdaad een feit: de wijnwereld verandert, mensen drinken minder. Voorkeuren en smaken veranderen mee. Hoe kijkt Luuk daarnaar? ”‘Ik zie mezelf als onderdeel van de generatie die over 40 jaar de kar moet trekken. Daar wil ik me op voorbereiden."
"Ik zou graag meer leeftijdsgenoten zien die op dezelfde manier als ik werken aan hun carrière. Hoe de toekomst er exact uitziet weet natuurlijk niemand, maar ik kan me niet voorstellen dat het me niet lukt om relevant te zijn in de wijnwereld. Anders verzin ik wel wat.”
Vieze handen, vieze laarzen
Voorlopig is Luuk druk genoeg. Altijd aan het werk, nooit uitgeleerd, ambitieus tot en met. Hij ziet zichzelf ook nog weleens wijn maken. “Ja, dat zou ik over een paar jaar wel willen. In het buitenland op de velden en in de kelders werken. Misschien in Frankrijk of Duitsland. Vieze handen, vieze laarzen. En dan wie weet mijn eigen wijn op de markt brengen, dat lijkt me echt geweldig.”
Houd hem in de gaten, deze man. Daar gaan we nog het nodige van horen.
