Rogier Nelisse (30) wilde het helemaal anders doen. Geen café, geen restaurant, maar een wijnbar met een shared-dining kaart. En dat in de Oude Haven. Zijn Winebar&Kitchen Van Leeuwen is een relaxte zaak waar je kunt genieten van wijn uit een klimaatkast, dinerwaardige hapjes, uitzicht en goede service. ‘Ik wil laten zien dat de Oude Haven meer is dan studenten en danscafés’. En dat lukt hem.
Zijn zaak bestaat pas vijf maanden, maar is nu al door de Misset terras top 100 uitgeroepen tot het Beste terras van Rotterdam. Een bijzondere prestatie om in zo’n korte tijd een zaak met karakter neer te zetten. Rogier heeft het zichzelf niet makkelijk gemaakt door een wijnbar te beginnen in een gebied waar veelal eetcafés en studentenkroegen zitten. Maar zijn originaliteit lijkt juist een ander publiek aan te spreken en uit te nodigen de Oude Haven weer eens binnen te lopen.
Gastvrijheid

‘Hoe kan het ene mens het andere mens nu een fijne avond bezorgen? Het antwoord daarop is sinds februari de basis van mijn concept.’ Het kan voor sommige mensen misschien opdringerig overkomen, maar het idee is dat de kelner aan tafel staat op het moment dat de gasten gaan zitten. Misschien komt dat gevoel van opdringerigheid wel door een gevoel van gewenning aan minder attente bediening. De Oude Haven staat niet echt bekend om zijn goede service. Rogier wil daarin het verschil maken en gaat terug naar de basis van gastvrijheid. ‘Geef de mensen het gevoel dat ze welkom zijn en jij het leuk vindt om hen te bedienen.’
De gastvrijheid zit ‘m niet alleen in de service van het personeel. Met mooi weer gaan er ijsjes en stukken meloen over het terras, als je om een aansteker vraagt, mag je die houden: het zijn kleine dingen, maar die maken wel dat je je als gast welkom voelt. O, en laten we de bloemen niet vergeten. Overal staan gladiolen, hortensia’s, gerbera’s, lelies en violen. Niet dat die bijdragen aan de gastvrijheid, maar wel aan de gemoedelijke sfeer. Het is er gewoon gezellig en huiselijk.
Geen driegangenmenu meer

Rogier begon ooit in de keuken. Zijn liefde voor horeca vindt eigenlijk zijn oorsprong in liefde voor eten. ‘Dat komt door mijn moeder.’ Hij ging bij Restaurant Abel voor het eerst echt in de bediening werken en rondde tegelijkertijd de Hotelschool af. ‘Bij Abel heb ik heel lang gestaan. Ik ben niet van Poortugaal naar Rotterdam gekomen omdat ik in de stad wilde werken. Het ging me om de zaak. Hier kon ik mijn eigen idee uitwerken.’
Zo ging hij ook aan de slag met een eigen menu. Resultaat is dat zijn zaak een andere kaart heeft dan de meeste andere restaurants in de Oude Haven. Zo serveert hij geen traditioneel driegangenmenu meer. ‘Dat hebben we eerst wel gedaan, maar ik merkte dat mensen iets anders onder ‘uit eten gaan’ zijn gaan verstaan. Ze gaan liever een wijntje - of biertje - drinken met wat hapjes er omheen, dan dat ze een rit van drie gangen afwerken.’
En dus staan gerechtjes als bruschetta met op een Green Egg gerookte paling, mini hamburgertjes, gamba’s piri piri en gehaktballetjes in tomatensaus op de kaart. De porties zijn vergelijkbaar met een voorgerecht. Het zijn eigenlijk kleine ‘borrelsnacks’, maar dan net wat origineler dan de bitterbal of olijf. Wil je van alles wat? Bestel dan het Plateau van Leeuwen. En als je samen meerdere gerechten bestelt, heb je een volledige maaltijd!
Zo kan het ook

Voor de bierliefhebbers onder ons; ze hebben ook bier. Maar het is vooralsnog een wijnbar, dus bestel ook zeker een keer een goed glas wijn. Want ze hebben er genoeg. Niet te veel, maar precies genoeg. ‘Wijn is wel de essentie van mijn zaak, ja.’ Rogier houdt zelf nogal van wijn en wil anderen daar van laten mee genieten. Eerlijk is eerlijk, hij verkoopt lekkere wijnen voor een schappelijke prijs. De glazen waarin de wijn wordt geserveerd maken de beleving helemaal af.
‘Ik vind dat Rotterdam voornamelijk maar twee soorten horeca kent: eetcafés met nagenoeg dezelfde kaart of restaurants die in een hoger segment zitten. Daartussen zit een gat; dat is precies waar mijn zaak staat. Weet je, de Oude Haven is een van de mooiste gebieden van Rotterdam. Maar veel mensen zijn dat vergeten. Ik wil dat ze hier binnenlopen, van goede service genieten en denken, o ja, zo kon het ook.’