Bij Turks-Mediterraan restaurant Rokkaa is niets wat het lijkt. Voorzien van een modern interieur verrast het menu met authentieke gerechten. Met invloeden uit diverse Turkse regio's verwent het menu de culinaire kenner met een nostalgische smaakreis. Echter, een avondje Oosters dineren bij Rokkaa vereist geen voorkennis. Halal, gril en saffraan; maar ook frietjes, wijn en gematigde pepers maken de kaart geschikt voor Westers publiek. In het Westelijk Handelsterrein schudden Oost en West elkaar de hand.
Spicy saffraan met Hollandse Patatten

Mijn oer-Hollandse Albert Heijn restaurantspaarkaart en mijn kakelverse vakantieherinneringen aan Istanbul deze zomer, brengen mij deze week tezamen naar restaurant Rokkaa op het Westelijk Handelsterrein. Ik ben ietwat verrast wanneer ik via het binnen terras van het pakhuiscomplex de zaak binnenstap. Geen Oosterse motieven en tapijten in dit design-ogend restaurant. De oranjeleren banken en glanzend houten tafels geven een strakke en verzorgde impressie. Van dienstdoende ober Kosar krijg ik een kopje thee. Geen Turkish Apple zoals op de Bazaar, constateer ik ietwat teleurgesteld.
‘Maar we hebben wel Turkse koffie voor de liefhebber’, lacht Kosar mij vriendelijk toe. ‘We zijn een Turks-Mediterraan restaurant, maar wel met een lage drempel voor Nederlandse klanten. Het grootste deel van onze klanten is autochtoon. Daar houden onze Turkse koks rekening mee. Wij bereiden authentieke gerechten, die ietwat aangepast zijn naar de Hollandse maag. Uiteraard op onze kaart klassiekers als Adana Kebab en gestoofd lamsvlees. Maar anders dan in de op vlees gerichte Turkse keuken, bereiden wij ook vis- en zelfs vegetarische gerechten. Traditioneel gegrild vlees verschijnt bij ons gemoedelijk op een bord naast Hollandse frieten. En omdat pasta’s en risotto ’s nou eenmaal wat bekender smaken dan Hunkar en Borek is onze kaart aanvullend van mediterrane gerechten voorzien’.
Zuid-Turks lamsvlees voor de authentieke ervaring

Oosterse hoffelijkheid naar de Westerse bezoeker dus. Een formule die Rokkaa al sinds 2009 een succes maakt in het Rotterdamse Scheepvaartkwartier. Toch zal voor een Turkse bezoeker de smaak van traditie moeilijk te missen zijn. Kosar: ‘Onze chef-kok Mehmet komt uit Hatay, een regio in Zuid-Turkije tegen de grens van Libanon en Syrië. Hij is zeer kundig in het bereiden van authentieke vleesgerechten en heeft zijn specialiteiten geoefend en beproefd bij gerenommeerde restaurants in heel Europa. Wil je vlees proeven zoals men het eet in Zuid-Turkije, dan moet je zeker Mehmet’s Hukar Begendi bestellen. Voor dit gerecht wordt zacht lamsvlees gegrild alvorens het kort gekookt wordt in tomatensaus. Wat de uiteindelijk sensatie zo uniek maakt is de bijgaande Hunkar saus. Voor deze saus moet een aubergine stapsgewijs gegrild, gepeld en tot slot gekookt worden in room. Mehmet volgt tijdens de bereiding van zijn Hunkar Begendi een traditioneel recept, maar met gematigdere hoeveelheden knoflook en zoetere pepertjes dan gebruikelijk. Deze kleine aanpassing maakt de originele smaak voor een groter publiek toegankelijk’.
Zoete verleidingen uit 1001 nacht

Bij Rokkaa tot mijn verbazing geen Turks fruit of Baklava op de kaart. Kosar: 'De Turkse keuken heeft meer zoete verleiding te bieden dan de bekende klassiekers'. Naast de Franse Dame Blanche, Italiaanse Panacotta en Portugese Port, vind ik dan ook enkele Turkse exoten terug tussen de nagerechten. Kosar legt uit dat de dessert-verantwoordelijke in de keuken afkomstig is uit de streek Antep, bekend staand om zijn zoete speciliteiten. 'Deze dessert-meester verleidt de zoetkauw dan ook met de crème de la crème van het Turkish Delight'. Wie dacht dat engelenhaar in de kerstboom thuishoorde zal versteld staan een suikerspin-achtige 'stofwolk' op zijn bord aan te treffen, begeleid door romige mozzarella getopt met honing en pistachenootjes. Ook het proberen waard: gedroogde vijgen met walnoten, room en pistache. Voor wie wil proosten op een succesvolle versmelting van Oosterse en Westerse delicatessen is er een uitgebreide wijnkaart met hierop Mediterrane en Turkse wijnen. Of Raki, want hoewel een goed-Moslim zich niet aan alcohol waagt zal menig toerist zich de Turkse Ouzo herinneren. Rest mij de vraag: waar is toch die Sjisha?
