Herfstige happen op 96 meter hoogte

De Euromast is niet alleen in Rotterdam een icoon, maar ook ver buiten de stad. Wat misschien nog niet iedereen weet, is dat je hier ook terecht kunt voor een high-tea, lunch, brunch of diner. Wij zijn er voor het laatste. Brasserie Euromast heeft namelijk een nieuwe kaart gelanceerd, volledig in het teken van de herfst. Dat vraagt natuurlijk om een proeverij.

We worden verwelkomd met het aperitief van Amaretto en Grand Marnier, afgeschonken met cava en een schijfje sinaasappel. Het begint langzaamaan te schemeren en we genieten, met het glas in de hand, van de prachtige skyline van Rotterdam met tienduizenden lichtjes. De toon van de avond is gezet. 

Verrassende voorgerechten 

De proeverij begint met een selectie van drie voorgerechten: een salade met gekarameliseerde peer en blauwe kaas, tartaar van rund en een gamba-cakeje. Ik ben geen fan van gamba's, maar laat me niet kennen en neem voorzichtig een hap. Tot mijn verbazing word ik positief verrast: de gamba heeft een lekkere bite. Ik eet het cakeje dan ook tot de laatste kruimel op. Door naar de tartaar van rund. Daarin proef je duidelijk de augurk en piccalilly, wat voor een ietwat scherpe smaak zorgt. Je moet ervan houden. De salade is een fijne afwisseling: fris en zoet. De blauwe kaas geeft ‘m wat meer pit. Een topper. 

Herfstige hoofdgerechten 

Voor de hoofdgang krijgen we een mooie selectie van de kaart voorgeschoteld. We beginnen met de saltimbocca van zeewolf; een klassiek gerecht gecombineerd met serranoham, salie, room en een jus van rode wijn. Het geheel wordt afgemaakt met krokante polentarolletjes en een schorseneerchipje. Dit gerecht kan ik het best omschrijven als ‘de herfst op een bord’. Ook aan de vegetariërs is gedacht in de vorm van de spinaziedipper. Dit is een volkorenbol gevuld met spinazie, nootmuskaat, pecorino en wat room. Een vrij eenvoudig, maar doeltreffend gerecht. Toch wel één van mijn favorieten van de avond – en ik ben niet eens vegetarisch. Tot slot krijgen we een gerecht dat niet mag ontbreken in een herfstmenu: gebakken eendenborst. Hij wordt geserveerd met currymousseline, zuurkool en een jus van kriekbier. Een verrassende combinatie, maar niet mijn favoriet. De bijpassende wijn daarentegen is er een die ik direct in m’n hart heb gesloten: een Zuid-Afrikaanse pinotage met de naam Barista. Hoewel ik normaal niet direct de tonen van een wijn kan benoemen, herken ik hier duidelijk chocolade en koffie in. Een fijne combinatie met de eendenborst. Ook de overige wijnen passen goed bij de gerechten, maar de Barista sprong er wat mij betreft echt uit. Dat ik inmiddels een fles heb besteld voor thuis, zegt waarschijnlijk wel genoeg.  

Tongstrelende toetjes 

Na een bezoekje aan de Euroscoop is het tijd voor mijn favoriete onderdeel van (bijna) elk diner: het dessert. En ik word niet teleurgesteld. Bij terugkomst staat er een bord klaar met daarop, net als bij het voor- en het hoofdgerecht, een selectie van drie toetjes. We beginnen met het huisgemaakte slagroomijs dat wordt gecombineerd met karamel en macadamiacrunch. Een gerecht dat geen uitgebreide toelichting nodig heeft, behalve dan dat het ijs bijzonder romig is. Dan is er de tarte tartin van appel en peer met daarnaast een bolletje appelsorbetijs, die fris en zoet van smaak is. Het hoogtepunt, tevens mijn persoonlijke favoriet, is de parfait van mango met gebakken banaan en een krokantje van witte chocolade. Die is dan ook sneller op dan me lief is. Ik ga dus zeker nog een keer terug, al is het alleen maar om dit dessert in z’n volledigheid op te smikkelen.