De ’s Gravendijkwal was voor mij vooral een plek waar ik met de Dance Parade (“die goeie oude tijd”) meelopend in de buurt kwam. Tegenwoordig kom ik er echter steeds vaker. Niet omdat ik stamgast ben geworden van de OQ, maar omdat er in de omgeving steeds meer leuke restaurants, bars en winkels komen. Een restaurant wat er al veel langer te vinden is, is Restaurant Lux. Sterker nog, de zaak is al meer dan 25 jaar een begrip in de straat en ik was er nog nooit geweest. Daar is onlangs verandering in gekomen.
Inspiratie uit de regionale keuken
Restaurant Lux is een Italiaans restaurant, maar als je denkt hier een pizza margarita, pizza quattro formaggio of een pasta carbonara te kunnen bestellen, dan heb je pech. Lux is geïnspireerd op de regionale (Romeins-) Italiaanse keuken en de traditionele kookmethoden. Zo wordt er veel gewerkt met zoutrijping en ambachtelijk fermenteren. Je eet er een zeven gangen proefmenu of á la carte. Wij gaan voor het proefmenu en omdat we wel van een wijntje (of twee) houden, nemen we er het wijnarrangement bij.
Brood uit de houtoven

Het brood wat er bij Lux geserveerd wordt, is huisgemaakt en wordt gebakken in een houtoven. Hiermee begint het genieten al, hoe blij kan je worden van een mooi stuk brood!? De eerste gang is de caponata, een traditioneel groentegerecht met onder andere ui, tomaat en aubergine. Ik ben eigenlijk helemaal geen fan van aubergine, maar dit is echt lekker. De licht rokerige smaak van het gerecht past ook perfect bij de wijn, een Sauvignon Blanc van silexgrond. Dit begint al goed. De ober belooft ons dat het volgende gerecht ook bij de wijn zal passen en hij heeft gelijk. We krijgen gerookte paling op gebakken maisbrood met lardo, weer een toppertje!
Naakte ravioli

Als tussengerecht krijgen we de ravioli gnudi, oftewel naakte ravioli. Waar ravioli normaal een vulling met een jasje van pasta is, heeft de ravioli gnudi zijn jas uitgetrokken. Een heerlijke bol gebakken buffelricotta gegarneerd met tomaat en basilicum. Waarbij de tomaat ook daadwerkelijk naar tomaat smaakt. (Enige uitleg is hier misschien op zijn plaats. Ik vind de gemiddelde tomaat vaak wat waterig smaken ten opzichte van de tomaten die je, bijvoorbeeld, in Italië kunt krijgen. Bij Restaurant Lux gebruiken ze dus goeie tomaten).
Bij de naakte ravioli wordt een witte wijn uit de Jura geschonken. Deze wijn is voor ons een verrassing. Het is namelijk een natuurwijn en we hadden dit niet eens door. Als we hadden gewed of het er wel of geen een was, hadden we allebei ons geld op “geen natuurwijn” gezet. Hele mooie wijn dus, en ook nog eens mooi gecombineerd met het gerecht.
De hoofdacts

Na het voorprogramma wordt het tijd voor de hoofdacts. Als eerst: vis. Gebakken kabeljauw met gestoofde linzen. Het wordt eentonig, maar ook dit is weer heerlijk. Ik ben een beetje een sucker voor vrijwel alles wat langzaam gegaard is en ik word dus behoorlijk blij als het volgende hoofdgerecht een langzaam gegaarde lamsschouder blijkt. Wanneer er bij dit gerecht ook nog een Barbera (-wijn) geschonken wordt, kan mijn avond helemaal niet meer stuk. Ik begin me met elke hap meer af te vragen waarom ik nog nooit eerder bij Lux binnen ben gestapt.
Goede afsluiters

Normaal gesproken ben ik niet zo van de desserts, tenzij het originele desserts zijn óf tiramisu. Als er dan ook nog een keuze is voor een kaasplank, heb ik meestal een probleem, want ik kan dan niet kiezen. Gelukkig wordt het proefmenu afgesloten met zowel kaas als tiramisu. De kaas is een schapenkaas uit Noord-Italië met een abrikozencompote. De abrikozencompote is een heerlijke fris-fruitige tegenhanger van de zoutige kaas. De Moscato d’Asti die er bij geschonken wordt, maakt alles helemaal tot één geheel. Daarna de tiramisu. Uiteraard een Italiaanse klassieker die, wanneer hij goed is, bijna niet kan ontbreken na een Italiaanse maaltijd. En goed is hij bij Lux zeker!
Natafelen
Na het zeer geslaagde diner, zitten we nog even lekker onderuitgezakt in onze stoel een espresso te drinken en te luisteren naar de jazzmuziek die vanaf vinyl gespeeld wordt. Na de zeven gangen hebben we een mooi beeld gekregen van Lux hun gerechten, maar eigenlijk hadden we na één blik op de menukaart al gezien dat we hier ook nog maar eens à la carte moeten gaan eten. Tijdens het natafelen spreken we af dit dan ook heel snel maar te gaan doen.