Rotterdam, de stad die zichzelf uit het puin sleepte en momenteel in iedere steden top tien genoemd wordt, kent vele wijken. Hoewel menig toerist niet verder zal komen dan het centrum en de Kop van Zuid, is het toch de moeite waard om ook de wellicht wat grauwer aanvoelende buurten van de stad te verkennen. Delfshaven is er daar een van.
Delfshaven staat gelukkig steeds meer bekend om haar verborgen plekken. Wanneer men de watertaxi pakt vanuit het centrum of toevallig historisch Delfshaven bezoekt, is daar tussen de industrie, de gevangenis en het Spartaans Kasteel bijvoorbeeld een prachtig erfgoed: de Van Nelle fabriek. Soms begeef ik mij in verband met werk in dit architectonische icoon. Zo ook afgelopen week. Er stond een lunch op de planning en ik was op zoek naar een plek die dichtbij is, maar ook bijzonder. Het verhaal achter een plek kan een lunch of diner namelijk direct iets extra’s geven. Als je tien minuten fietst, of de watertaxi vanaf de fabriek pakt, vind je zo’n bijzondere plek.
‘Eten ken je daar!’

Als de omgeving echt grauw begint te worden en je het vertrouwen begint te verliezen dat je ooit nog iets leuks tegen gaat komen, word je ineens met gekleurde letters begroet: hier parkeren voor eten ‘uit je eigen stad’. We parkeren en worden vriendelijk begroet door een hardwerkende meneer in een van de tunnelkassen: ‘Eten ken je daar!’ Wij roepen vrolijk terug: ‘Dank, werkse nog!’
Een duurzaam concept
Bij binnenkomst trekt de verse, in stadsboerderij geteelde, groente direct de aandacht van mij en mijn collega. Beide onszelf afvragend hoe we die enorme, wellicht wat dure pompoen thuis goed kunnen praten, zien we hoe fijn en gezellig de opzet binnen is: ruim, authentiek, gezellig en toch hip. Ook fijn is die open keuken: er wordt gebakken, gesneden en gekookt achter een soort bar. Een steenoven zorgt voor een heerlijke bakgeur die maakt dat je alles wilt bestellen wat op de kaart staat. ‘Mogen we overal zitten?’, ‘Ja, maar de kas is dicht, daar gaan straks mensen trouwen’. Slim: een stadsboerderij, winkel, restaurant en ook een eventlocatie. Zo creëer je een duurzaam concept.
Groenten van het seizoen
We delen een Ketelbinkie en bestellen de aangeraden quiche met seizoensgroenten. De eerste hap doet je direct de prijs vergeten, want eerlijk is eerlijk: eten voor een prikkie doe je hier niet. Omdat de quiche zich meer dan bewezen heeft, bestellen we ook nog de blueberry cheesecake. En hoewel die twee gerechtjes samen meer zijn dan goed voor je is, zijn we toch gelukkig.

We kletsen over dat wat er op onze eigen agenda staat, maar ook over het concept. Tof zo’n stadsboerderij! Wie zouden daar werken? Is het voor iedereen of was het een project? En slim hoe de sfeer en behoefte gecreëerd wordt: stadsbewoners komen hier weer in verbinding met het eten wat op hun bord belandt. Of je tijdens een lunch of diner zomaar die verbinding vindt, vragen wij ons af. Je loopt toch niet zomaar de kassen in en je krijgt ook geen uitgebreide uitleg bij het eten. Desalniettemin zijn we erg blij met de afgelopen anderhalf uur.
Meepakkoekjes
Bij het betalen, zien we nog zakjes met mueslikoekjes liggen. Voor zogenaamde ‘meepakkoekjes’ hoop je ook hier op een lagere prijs, maar bij het opeten blijken ook deze de moeite waard te zijn. We lopen voldaan naar buiten. Fijn zo’n heldere, inspirerende plek om te lunchen. En dan is er ook nog een terras buiten! Een bezoekje in de lente staat in ieder geval in het hoofd gepland.