In 2022 opende het Utrechtse groenterestaurant Feu. De Buik was destijds onder de indruk van de groentebereidingen op open vuur en de bierpairings. Wij gaan terug om te proeven of het vuurtje nog steeds brandt. Heeft dit ‘grenzeloze experiment’ zich ontpopt tot een gevestigde waarde in de Utrechtse restaurantscene?
Benieuwd naar ons eerdere verhaal? Lees hier verder.
Groentemenu bij Feu

Bij binnenkomst worden we op een ontspannen manier verwelkomd door de bediening. Ook het interieur – een geslaagde mix van retro en klassiek Frans met kleurrijke details – spreekt ons direct aan. Grote zakken houtskool maken duidelijk dat alles draait om koken op open vuur.
Bijzonder detail: het zijn vooral groenten die worden bereid. Fijn: we kiezen maar wat graag voor het plantaardige zesgangenmenu. Liever vis of vlees? Dan kun je dit bij je reservering aangeven en tarbot of côte de boeuf bestellen om te delen. Er is ook een wekelijkse vis- en vleesspecial buiten het menu. Vanaf volgende maand gaat Feu – na rijp beraad – meer à-la-cartegerechten serveren.
Als overtuigd wijndrinkers kiezen we vanavond voor een bierpairing. Na overleg met de enthousiaste biersommelier zijn we om. We horen namelijk dat de smaken van het gerstenat het best passen bij de vurige keuken van Feu. Sterker nog: vaak wordt eerst het bier gekozen en dan pas het gerecht. Geen bierdrinker? Wijn- en alcoholvrije pairings zijn ook mogelijk.
Gooisch bier

We beginnen met een Gooische Grape Ale, gemaakt met Nederlandse wijndruiven. Fris, fruitig en bijna champagneachtig, perfect bij de knapperige panipuri (Indiase snack) met gerookte venkel, mierikswortelcrème en friszure groene appel.
Het zuurdesembrood van bakkerij Lavett willen we graag expliciet noemen. Gegrild en geserveerd met een rokerige crème van gazpacho en een romige crème van basilicum. Van die laatste zouden we zo een glas kunnen drinken.
Dan begint het échte spel tussen groente en bier. Bij gegrilde kropsla drinken we de lichte, hoppige Octane Brain. De nootachtige tapenade van zonnebloempitten en huisgemaakte miso erbij zorgt voor aardse smaken, terwijl pompoenpitten en dille elk hapje nét even anders maken. Abrikozenolie kunnen we niet echt ontdekken, maar door de vele smaken en structuren is dit gerecht een van onze favorieten.
Zoetzuur

Daarna wordt het donkerder en zoeter. Het Zuid-Koreaanse Gold Rush bier heeft gekaramelliseerde, bijna koffieachtige tonen die mooi aansluiten bij geroosterde zoete ui en crème van paarse zoete aardappel. Kumquat en Negroni-vinaigrette zorgen voor zoetzure bitterheid, pinda voor crunch.
Zoetzuur blijft het: bij de volgende gang krijgen we een saison uit Noorwegen met wortel en kaneel, die wat weg heeft van natuurwijn. Daarbij komen verschillende bereidingen van rode kool en paarse wortel en gefrituurde wonton, met romig schuim van radicchio. Het gerecht is behoorlijk zuur, waardoor de zoete en kruidige tonen van het bier juist sterker naar voren komen. Precies zo'n combinatie waarbij je begrijpt waarom pairing leuk is.
Van smoothie tot trappist

Het volgende bier wordt gekscherend als smoothie geserveerd, al sla je 'm met acht procent alcohol liever over bij het ontbijt. Tropisch, zoet en romig, met aroma’s van mango, sinaasappel en perzik. Die exotische romigheid gaat goed samen met de pittige rettich in zelfgemaakte adobo van tomaat, ananas en gedroogde pepers. Andijvie, gepofte boekweit en nori zorgen voor crunch en ziltigheid.
Ook de gegrilde harder, de wekelijkse visspecial buiten het menu om, overtuigt: die is goed gebakken en smaakt lekker zilt.
Nog steviger wordt het bij de gerookte spitskool. Daarbij drinken we Tynt Meadow, de enige Engelse trappist, met tonen van drop, chocolade, vijgen en karamel. Met gerookte bloemkool, zwarte knoflook en een jus van laurierblad, shiitake en babyvijgen zit het gerecht bomvol umamismaken.
Gember voor durfals

Met een Berliner Weisse, met citroen en basilicum, komt ons bieravontuur tot een eind. Misschien maar goed, concluderen we terwijl we onze verzameling lege bierblikjes op tafel bekijken. Erbij komt gembersorbet met aardbeien, gefermenteerde en gerookte aardbei, plantaardige custard met zwarte tahin en een krokant koekje. De tahin doet bijna aan chocolade denken, maar de gember eist de hoofdrol op: fris, zuur en behoorlijk pittig. Je moet ervan houden. Wij doen dat.
Rokerig, zuur, zoet en zilt

Feu blijft wat ons betreft hét groenterestaurant van Utrecht. De keuken zoekt bewust het randje op met verschillende bereidingen, structuren en uitgesproken smaken van rokerig, zuur, zoet en zilt. Een plek voor fijnproevers die verrast willen worden.
De bierpairing is daarbij bijna onmisbaar: de bieren brengen balans in de krachtige smaken. Feu is geen plek voor een snelle hap, maar voor een avond lekker lang tafelen en proeven.