Meyer zit aan het mooiste plein van Amsterdam

Het pand van de buren komt maar één keer beschikbaar, moeten de eigenaren van Café Marcella hebben gedacht toen de oude locatie van Café Nel aan het Amstelveld vrijkwam. Met Meyer hebben ze er een mooi café en restaurant neergezet dat eer doet aan de plek, met misschien wel het mooiste terras van Amsterdam.

​Fijne sfeer

Het interieur is fors aangepakt, maar dat was wel nodig, zo dachten wij. Het is zeer kwalitatief en comfortabel uitgevoerd. Bij binnenkomst zie je direct de bar. Links vind je zitjes bij de klimaatkasten en de halfopen keuken, rechts heerst een wat intiemere sfeer met knusse banken en tafeltjes. 

Wij werden een beetje er tussenin gezet, tegenover de bar en direct rechts na de entree, niet de fijnste plek kunnen we je verklappen. De leukste plekken zijn meer naar links richting de open keuken als je een kooknerd bent, of aan een van de lange banken aan de rechterkant van het restaurant.

​Jong enthousiasme 

De bediening is jong, soms nog wat onervaren maar het enthousiasme maakt veel goed. Er is een behoorlijk assortiment speciaalbieren van de tap en ook met de wijnkaart zit het hier wel goed. Mooie flessen, zeer redelijk geprijsd en behoorlijk wat keuze tot 60 euro. Zo zien we dat graag. De wijnservice kan misschien nog een tandje beter, denk aan de temperatuur van de wijnen. Maar ze zijn net begonnen met een jong team dus dat komt vast goed.

​Populaire bistrokaart

De menukaart bij Meyer loopt van ontbijt tot in de kleine uurtjes. Wij kwamen voor diner maar kunnen ons voorstellen dat het terras bij lunch een trekker van jewelste is. Het diner-menu is een beetje een populaire à-la-carte bistrokaart met een Oosterse inslag. We zien soja, tahin, XO en labneh voorbijkomen.

We starten met de steak tartare en de gepofte biet. De tartaar is hier aangemaakt met Sichuan peper en een soja-sesam crème. Waardoor er een ietwat onbalans ontstaat met het vlees. Portie is vrij klein, overigens net zoals de gepofte biet. Die overigens wel in balans is met stukjes beetgare, gele en rode gepofte biet en daaronder een labneh.

​Mediterraanse hoofdgerechten

Afgelopen zomer zijn we zo’n beetje afgestudeerd in de Portugese kip piri-piri, dus die kunnen we niet voorbij laten gaan. Het halve stuk pluimvee komt met een heerlijk pittig korstje. De garing is goed, er zou misschien een wat scherper mes bijgeleverd moeten worden. Maar nu klinken we als Johannes van Dam. Hier zijn overigens de porties wel ruim. De garing van de hele tarbotine à la Meunière is fijn. De notigheid van de boter komt goed door en de gegrilde citroen geeft een lekker gebrand zuurtje.

Als bijgerecht komen er frietjes met cacio e pepe-mayo op tafel. Een grappige variant. We besluiten af te sluiten met de dulce-de-leche-chocolademousse en een heerlijk, vreemd olijfolie-ijs. Het ijs wordt geserveerd met pistachecrumble, waarbij we ons kunnen voorstellen dat een dotje kaviaar hier echt zou werken. Gemiste kans voor ons, oeps.

​Terras om van te dromen 

Als horeca-ondernemer kun je alleen maar dromen van zo’n geweldig terras. Hartje stad, aan de gracht en net helemaal onder handen genomen. Hier gaan we ook zeker voor terugkomen. Misschien wel op een zonnige maandagochtend bij de wekelijkse bloemen en plantenmarkt op het Amstelveld. Wat ons betreft maakt Meyer het Amstelveld gezellig. Ook een prima adres als je even met de kids erbij een terrasje wilt pakken. Er is veel veilige speelruimte voor de deur.