Rufus, een Italiaans-Albanees avontuur in Amsterdam

Mooi verhaal

Als je alleen al leest wat er op de site staat, krijg je een instant goed gevoel bij deze zaak. Een Italiaans-Albanees stel dat, na tien jaar in Tirana, de hoofdstad van Albanië, te hebben gewoond, hun avontuur in Amsterdam voortzet met een restaurant dat hun gecombineerde afkomst samenbrengt.

Zij uit Apulië (de hak van Italië), hij uit Albanië, en samen smelten ze hun culinaire achtergronden samen tot een Italiaans-Albanees restaurant. En dat restaurant is ook nog eens vernoemd naar hun hond, Rufus. Beter zou het toch niet kunnen, denk je?

Albanese sferen

Bij binnenkomst is het, zelfs op een dinsdag, gemoedelijk druk. Een mix van locals en expats vult de zaak. Keide, de eigenaar, ontvangt ons hartelijk en wijst ons een plekje. De setting is grappig: een knusse zaak met papieren placemats en een grote wandposter, allebei met een passend motief van een Albanees tapijt.

Meteen krijgen we een gefrituurd deegballetje met tomatensaus en Parmezaanse kaas erop als starter. Deze Italiaanse take op een oliebol zet meteen de toon voor wat deze avond gaat worden: comfort food, een fijne sfeer en lekkere (Albanese) wijn.

One bite surf n’ turf en truffel op je pasta

Als antipasti nemen we de paccheri, een gefrituurde, wat dikkere pastaschelp gevuld met ricotta, citroen en tijm, met tomatensaus eroverheen. Daarnaast hadden we garnalen besteld met filodeeg eromheen. Oeps, miscommunicatie in plaats daarvan kwamen er garnalen gewikkeld in bacon. Een leuke interessante verrassing: een one-bite surf & turf aperitivo.

Als primi gaan we voor de Apulische tagliatelle al ragù en de pasta van de dag: gnocchi met een rijke Parmezaanse kaassaus. Zie het als een soort gnocchi alfredo, in dit geval met een flinke hoeveelheid verse bianchetti wintertruffel, ter plekke geschaafd door chef Cozimo.

Hij keert eens per jaar terug naar zijn geboortedorp net boven Rome om samen met zijn familie verse truffels te zoeken. Af en toe stuurt zijn familie hem ook truffels toe, daar mochten we deze avond van genieten. Altijd lekker zo’n huisgemaakte gnocchi, maar de truffel maakte het helemaal af.

Er was nog een klein gaatje over voor een toetje. Dit werden er uiteindelijk twee. Een klassieke tiramisu en een cake gedrenkt in dulce de leche. Mega machtig, maar oh zo lekker.

Albitaans

Maar is dat nou echt Italiaans-Albanees fusion? In het geval van Rufus is het de combinatie van een Italiaanse menukaart, met een klein beetje Albanese wijn en gerechten maar vooral de ambiance die in Albanese sferen is ondergedompeld. De bediening is uitermate vriendelijk, zorgzaam en relaxed en niet geheel onbelangrijk, de chef maakt echt alles zelf.