De laatste keer dat we bij Verlan waren, was toch alweer zo’n drie jaar geleden. Zo net na de opening. Recent hoorden we dat de Verlan-chef Kevin Resodihardjo de nieuwe chef en eigenaar van Parea gaat worden. Dus genoeg reden om weer eens langs te gaan en de keuken van Kevin nog een keer in de habitat van Verlan te proeven.
Lekker donker en intiem
Over het interieur hoeven we niet zoveel te zeggen, anders dan dat dit de plek is voor een romantische date. Zeker achterin zit je heerlijk uit het zicht in een donkere, zwoele setting. Zoek je wat meer licht, schuif dan aan de lange bar of neem een van de gezellige tafeltjes aan de levendige Prinsengracht.
Win-win toast

We zijn inmiddels behoorlijk ervaren als het toast met garnaal, kreeft of langoustine betreft. Die van Verlan mag er zijn. Daar wordt de toast niet alleen gul met langoustine gevuld, maar ook met bloedworst. En voor dat ingrediënt rijden we ook graag een stukje om.
Dit was een gevalletje van, zeg maar, win-win. Krokante toast, afwisselend gevuld met langoustine en bloedworst, opgetopt met wat krokantjes van bloedworst. We zijn nog maar net begonnen, maar wat ons betreft is de avond nu al geslaagd.
Prei met duif à-la-carte

Bij Verlan serveren ze ook een chefsmenu. Maar eerlijk is eerlijk: de à-la-cartegerechten klonken veel spannender. En onder aan de streep ben je maar een paar euro duurder uit. Dus wij kozen voor à la carte en het eerste echte gerecht was de geroosterde prei met een crème van vichyssoise (saus van prei, aardappel, boter, room en bouillon) en geroosterde witte druiven. Heerlijk fris gerecht waarbij de geroosterde druiven de show stelen.
We dronken er een glas verdicchio bij. Dat overigens wel stevig geprijsd was met € 9 (een fles doet in de winkel ruim € 12). Sowieso zijn de wijnprijzen bij Verlan ruim en staat er niets op de kaart onder de € 40 en is het zelfs moeilijk iets onder de € 50 te vinden.
Heerlijk scholrolletjes
Nu zijn we niet echt fan van opgerolde en gevulde visrolletjes. De teleurstelling droop dan ook van ons gezicht toen de schol met saffraan niet een lekkere moot schol bleek te zijn, maar met farce van mosselen gevulde scholrolletjes. Jeugdtrauma-alarm. Gelukkig bood de chef van Verlan de therapie om definitief van het trauma af te komen.
Het was een zeer gul gerecht, waarbij de dikke reepjes schol sappig en perfect gevuld waren. Met daarbij nog een paar perfect gegaarde mosselen in de schelp en een heerlijke beurre blanc met saffraan. Echt een heel fijn gerecht. Waarbij misschien alleen nog brood ontbrak om de saus mee weg te deppen.
Verlan blijft een bezoekje waard
Conclusie: Verlan blijft een bezoekje waard. Het is een fijn restaurant met buiten fijne zitjes, maar ook zwoele tafeltjes binnen en een hele lange bar waar je direct op het werk van de chefs kijkt.
We zijn benieuwd hoe de keukensamenstelling er na het vertrek van Kevin vanaf november uitziet. Maar we gaan dan zeker nog een keer terugkomen. Een negatief puntje: je moet wel een beetje op je wijnkeuze letten. Want bij Verlan zijn de wijnen stevig geprijsd.