Bayonne Restobar serveert een lange zomeravond vol smaak

De avond begint buiten

Wanneer we plaatsnemen op het terras aan het Anna Paulownaplein, valt vooral het contrast met de omgeving op. Het statige voormalige bankgebouw en het bruisende plein geven de plek iets groots, terwijl het terras zelf juist knus aanvoelt. Ook binnen zorgen de hoge ruimte, warme materialen en het gedimde licht voor een eigen sfeer.

Die manier van tafelen past bij het idee achter Bayonne, vertellen eigenaren Sven en Robbert. De gerechten verschijnen gedurende de avond op tafel, zonder vaste volgorde van voor-, hoofd- en nagerecht. De bediening beweegt daar goed in mee en houdt aandacht voor de tafel, van uitleg over gerechten tot het bijschenken van wijn.

Daarbij speelt ook de wijnkaart een rol. Bayonne schenkt als enige zaak in de regio de wijnen van deze leverancier, met flessen die je dus in Den Haag niet snel elders tegenkomt. Wij laten de keuze aan de bediening en beginnen met een frisse bourgogne blanc, die goed aansluit bij de eerste gerechten.

De toon is gezet

De tafel vult zich langzaam met kleine borden die ieder een eigen karakter hebben. De tostada met ansjovis is meteen raak. Krokant pan de cristal, ziltige ansjovis en een scheut olijfolie blijken samen meer dan genoeg.

De tostada makreel zoekt het juist in zachtere smaken. De vette vis, milde roomkaas en de aardse tonen van gele biet vullen elkaar mooi aan zonder dat één ingrediënt de overhand neemt.

Tot onze favorieten uit deze eerste ronde behoren de oeufs à la russe. De smeuïge palingcrème, krokante aardappelkaantjes en een subtiele hoeveelheid chili zorgen voor een prettige afwisseling in smaak en textuur.

Ook de panisse blijft hangen. Het kikkererwtenkrokantje, de hartige manchego en de lichte zoetheid van moscatel zorgen samen voor een hapje waarin verschillende smaken elkaar goed complementeren.

Steeds een stap verder

Naarmate de avond vordert, verandert ook het karakter van de gerechten. De courgettebloem, gevuld met burratacrème en omhuld met luchtig tempurabeslag, blijft ondanks de romige vulling verrassend licht. De salsa escalivada, gegrilde groentensaus, en krokante uiencrumble brengen genoeg structuur om het gerecht in balans te houden.

Daarna volgt de kabeljauwcrudo, het mooiste bord van de avond om te zien. De vis is zacht van structuur en de combinatie met sinaasappelpartjes en druivenvinaigrette maakt nieuwsgierig. Hoewel de smaken interessant zijn, vormen de verschillende elementen voor ons nét geen vanzelfsprekend geheel.

Volle smaken

De heilbot laat vervolgens weer een heel andere kant van de keuken zien. De vis blijft mooi zacht en krijgt extra diepte door de gerookte palingsaus, terwijl zoetzure venkel en ingelegde citroen voor frisheid zorgen.

Daarna verschijnt de rosé gegaarde kalfssukade op tafel. Het vlees is steviger, de saus rijker en de smaken duidelijk voller. De Rhôneblend van grenache, syrah en mourvèdre sluit daar goed bij aan, maar sluit iets minder mooi aan op de subtielere smaken van de heilbot.

Nog even blijven zitten

Tegen de tijd dat de desserts verschijnen, is de avond ongemerkt een paar uur verder. Op het Anna Paulownaplein wordt het langzaam rustiger, terwijl op onze tafel nog een laatste ronde wordt uitgeserveerd.

De chocolademousse krijgt door zeezout en olijfolie een hartige diepte. De passievrucht tres leches zorgt juist voor een frisse tegenhanger, terwijl de Baskische cheesecake met dulce de leche en framboos de romige afsluiter van de drie is.

Met een espresso en een glas moscatel blijven we nog even zitten. Als we uiteindelijk weer het Anna Paulownaplein op lopen, laten we ook de bubbel van Bayonne achter ons.